کنفرانس استانبول معجزه نخواهد کرد
نوشته ی : اسماعیل فروغی
با آنکه حالا رییس جمهورغنی روی انتخابات زودهنگام به عنوان تنها شرط کناررفتن ازقدرت پافشاری دارد ؛ اما شک وامکان آن وجود دارد که حکومت چهارنفره ی ارگ بازهم دردقیقه ی نود ، به تقاضاهای فرمان گونه ی امریکا پاسخ مثبت گفته ، همانند تصمیم رهایی شش هزارطالب اززندان ها ، به طرح دولت انتقالی صلحِ امریکا هم گردن بماند و درچوکات بده بستان های تازه ، هفت هزارجنگجوی باقیمانده ی طالبان را هم از زندان ها آزاد نماید . این را به یاد داشته باشیم . “همینجا جای نشانی “
امریکاییان درپرتومعاهده ی صلح شان با گروه تروریستی طالبان ، میخواهند ارزشهای مدنی نیم بندی را که طی بیست سال اخیرشکل گرفته است ، بار دیگردرمسلخ آزمایشگاهی شان همه را نابود نمایند.
مذاکرات استانبول صلح بیاورد یا نیاورد ، تغیرات فاحشی درتوازن قوا میان گروههای سیاسی و جنگی افغانها بوجود خواهد آورد . مارشال دوستم درچوکات قدرت ، ازموقف برتری برخوردارشده و احزاب اسلامی چون جمعیت اسلامی ، وحدت اسلامی ، حزب اسلامی و حتا طالبان چندپارچه تراز پیش خواهند شد .
آنچه قابل پیشبینی است اینست که امریکاییان می خواهند بازهم همانند کنفرانس بن یک نظام ازقبل مهندسی شده ی خود را جانشین حکومت تک محور کنونی که دیگر شانس ادامه ی حیات ندارد ، بنمایند . آنان می کوشند با هرترفندی ازایجاد تشکل ها و حرکات مردمی جلوگیری نموده ، درنهایت بازهم یک حکومت شبیه به حکومت اقتدارگرای برآمده ازبن را – با رنگ وبوی اسلامی تر ، بوجودآورده ، نام اش را اینبار دولت دیموکراتیک اسلامی بگذارند .
به باورمن ، ازکنفرانس استانبول نمیتوان انتظار زیادی داشت.
تا زمانی که سرنوشت ما را بیگانه گان دردوحه ، ماسکو ، بن یا استانبول تعین نمایند و تا آنگاهی که مردم ازخواب غفلت بیدارنشده ، به این حقیقت شرم آور که سرنوشت شان در بیرون تعین می شود ، پی نبرند ؛ نمیتوان به دیموکراسی ، صلح و عدالت حقیقی دست یافت .
