افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

«
»

پاکستان او طالبان ولې د سولې ډول ډنګوي؟

په داسې حال کې افغان ولسمشر غني وسله ‌وال مخالفین يو ځل بيا بین ‌الافغاني خبرو ته راوبلل؛ وسله والو طالبانو د جګړې د درولو او د مخامخ خبرو د پیلولو لپاره نوي شرطونه اعلان کړل. افغان دولت د یکشنبې په ورځ د ارګ په سلام ‌خانې ماڼۍ کې د دولتي چارواکو او دیني عالمانو په ګډون د یوې غونډې په ترڅ کې د اسلام د پیغمبر حضرت محمد (ص) د زوکړې ورځ ولمانځله. په دغو مراسمو کې ولسمشر غني یو ځل بیا له وسله ‌والو طالبانو څخه وغوښتل چې له جګړې لاس واخلي او د سولې خبرو ته حاضر شي. د طالبانو په نویو شرطونو کې په قطر کې د دې ډلې د سیاسي دفتر په رسمیت پېژندل او د ملګروملتو له تور لیسته د طالب مشرانو د نومونو ایستل شامل دي. د پاکستان دي نیوز ورځپاڼې په قطر کې د طالبانو د دفتر د ویندوی سهیل شاهین له قوله لیکلي چې دا شرطونه له امریکا او د دغه هیواد له متحدانو سره د مخامخ خبرو لپاره ضروري دي.

وسله وال طالبان او پاکستاني بيلابيل چارواکي په وروستيو کې د سولې ډول په داسې مهال ډنګوي چې افغان ولسمشر د فعالې ډيپلوماسۍ له لارې پاکستان ته شرميدونکی ځواب ورکړ. ولسمشر غني د هند په امرتسر کې په اسیا زړه کنفرانس کې یو وار بیا پاکستان ته د نيوکې ګوته ونیوله او له دغه هیواده یې وغوښتل چې د افغانستان د انکشاف لپاره ۵ سوه ملیون ډالره مرسته په خپله خاوره کې د تروریستانو په مخنیوي ولګوي. د افغان ولسمشر لخوا پاکستان ته د همدغې سياسي ګوزار څخه وروسته هم وسله والو طالبانو او هم پاکستانيو چارواکو د افغان سولې ډول په غاړه کړی دی. اوس په تازه کې د وسله والو طالبانو لخوا د سولې لپاره نوي شرطونه هم هغه زړې بابولالې ښکاري چې پاکستان يې د طالبانو په ژبه زمزمه کوي.

د افغانستان اوسنيو طبيعي او د پاکستان سياسي حالاتو ته په کتو د وسله والو طالبانو لخوا د سولې لپاره نوي شرطونه؛ له افغان حکومت سره د وسله والو طالبانو او پاکستاني حکومت يوه لوبه ده چې غواړي افغان حکومت دوکه او طالبان د راتلونکي کال جګړو لپاره سمبال کړي. اوس پوښتنه دا ده چې د وسله والو طالبانو په نامه سولې ته نوي وړاندي شوي شرطونه د طالبانو دي او که د پاکستاني حکومت؟

که ژور فکر وشي د طالبانو د قطر دفتر د وياند له خولې افغان سولې ته کيښودل شوي نوي شرطونه؛ د وسله والو طالبانو نه بلکې د پاکستاني حکومت شرطونه ښکاري. ځکه لومړی خو د افغانستان اوسني طبيعي حالاتو (موسم) ته په کتو؛ د سولې خبرې تش د طالبانو شعار ښکاري چې غواړي د ژمي په رارسيدو ځانونه په پاکستان کې خوندي او د نوي کال جګړې ته اماده کړي. ځکه دا لومړی ځل نه دی چې طالبان د ژمي په رارسيدو د سولې ډول غاړې ته اچوي بلکې له دې وړاندې هم افغان حکومتونه د پاکستان او طالبانو لخوا د ژمي په موسم کې غافل ساتل شوي او په مقابل کې يې وسله وال طالبان د پاکستان لخوا د راتلونکي کال جګړې لپاره تجهيز شوي دي.

دويم دا چې په قطر کې د طالبانو دفتر په رسميت پيژندل؛ په لوی لاس په افغانستان هم مهاله د دوه حکومتونو جوړيدل دي. ځکه وسله وال طالبان په خپل واک او اختيار کې نه دي بلکې د پاکستاني استخباراتو او آی ايس آی تر اغيز لاندې دي نو که په قطر کې يې دفتر په رسميت پيژندل کيږي نو معنا يې همدا ده چې د پاکستان په اشاره د طالبانو چليدونکي حکومت په رسميت وپيژندل شو. دا د وسله والو طالبانو شرط نه بلکې د پاکستان شرط دی چې د طالبانو په ژبه يې مطرح کوي. پاکستان غواړي په دې توګه له وسله والو طالبانو سره د افغان حکومت له سولې وروسته هم په دغې ډلې خپل نفوذ له لاسه ورنکړي او هر ډول يې که وغواړي؛ د افغان ولس او دولت په ضد يې وکاروي. د لته به د افغان دولت تر څنګ د طالبانو رسمي دولت هم شتون ولري. دوی به په راتلونکیو کلونو کې د حکومت د شريک نه بلکې د يو بيل دولت په شکل ځانونه مطرح کوي.

لیکنه : خوشحال آصفي