تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

فریاد اعتراض سودانی ها در وین

فرح نوتاش                      جبهۀ جهانی ضد امپریالیست              قدرت زنان              وین     13. 2019.01

امروز مردم سودان در وین، در همبستگی با مردم سودان، فریاد اعتراض خود را بگوش جهانیان رساندند. گر چه از دسامبر 2018 در خارطوم و شهر ها و روستاهای سودان، جهان شاهد اعتراض مردم سودان علیه ظلم و بی داد رژیم عمر البشیر بوده است.

آنچه که وضعیت سیاسی سودان را منحصر بفرد می کند آنگونه که پیشگامان دفاع از انقلاب سودان در وین می گویند ،آشوب هایی است که توسط خود رژیم عمرالبشیر، به اشکال قومی و مذهبی علیه مردم بی دفاع سودان طراحی و اجراء می شود.

نتیجۀ این ظلم بی پایان،

5 میلیون آوارۀ سودانی در دیگر ممالک،

جا بجایی و انتقال 2 میلیون مردم در سودان از خانه هایشان به چادرها

و 300،000 کشته به غیر از آمار غرق شدگان در دریای مدیتراه، گورستان پناهندگان است.

رژیم فاسد سودان 75% بودجۀ ملی را صرف امنیت و تسلیحات می کند در جایی که برای بهداری وآموزش و دیگر مایحتاج عمومی بودجه ای در نظر گرفته نمی شود.

و بر اساس فسا د و جنایت های بیشمار رژیم عمرالبشیر، طبقۀ انگلی ایجاد شده است . در جایی که اکثر مردم از فقر شدید رنج می برند.

سودان با جمعیتی نزدیک بر 38 میلیون، مخلوطی ازآفریقایی و عرب، واقع در شمال شرقی آفریقا و از بزرگترین کشور های آفریقاست. ولی به دلیل استعمار بی وقفه در طی قرون ، با وجود منابع نفت و گاز وسیع فقط 9% از مردم آن امکان تحصیل داشته اند.

جنبش های ملی گرایانۀ بعد از جنگ جهانی اول در سودان شروع شده است ، ولی در 1956 سودان توانسته خود را از سلطۀ استعمار انگلیس برهاند.

در 1989 عمرالبشیر نظامی ، طی کودتایی حکومت سودان را در دست گرفته و دیکتاتوری خود را بر پا کرده و همواره از اقمار عربستان سعودی بوده است.

اگر چه روابطش با آمریکا پنهانی است ولی نحوۀ کشور داری او در 30 سال گذشته وابستگی شدید او را به روش صهیونیست امپریالیست های آمریکا اشکار می سازد. در جایی که در سال 2013 سودان پنجمین کشور با مردمان گرسنه شناخته شده است.

در بین سال های 1956 تا 1989 ، بین استعمار سودان توسط امپریالیست های انگلیس و آمریکا نیز هر گز امپریالیست ها مردم سودان را به حال خود رها نکرده اند و از ایجاد آشوب ها و پاکسازی های قومی و برده داری روی نگردانده اند.

اعمال دیکتاتوری های مکرر، فرصت ایجاد احزاب برای دفاع از خود را، از مردم سودان ربوده است. و مثل اکثر جنبش های امروز جهان بی حزب رهبرست .

بر اساس ایجاد درگیری های قومی توسط امپریالیست ها،اگر چه در سال 2011 جنوب سودان جدا شده و لی به لحاظ اقتصادی هنوز وابسته به سودان مانده است.

خواسته های مردم سودان:

آزادی زندانی سیاسی، سرنگونی عمرالبشیر،

نان ، آزادی و دموکراسی