افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

«
»

د نواز شريف مکارتوب

په داسې حال کې چې پاکستان د روان کال د دسمبر یو دېرشمه نېټه په پاکستان کې د مېشتو افغانانو لپاره وروستی ضرب الاجل ټاکلی و؛ تيره ورځ د دغه هیواد صدراعظم نوازشریف د افغان کډوالو د اوسېدو موده د ۲۰۱۷ م کال د مارچ تر میاشتې اوږده کړې ده. نواز شریف ویلي چې د افغانستان کډوال د ۲۰۱۷ کال د مارچ میاشتې ترپایه پاتې کېدلی شي. نوموړي، دا پرېکړه د پاکستان د کابینې په غونډه کې کړې، او د سرحدونو وزیر عبدالقادر بلوچ ته يې امر کړی، چې په دې لړ کې دې د افغان کډوالو د مشرانو ترڅنګ له ځايي سیاسي او قبایلي مشرانو سره هم سلا مشورې وکړي. د کابل او اسلام اباد ترمنځ په دې وروستیو کې پر سرحدي مسايلو تر شخړو وروسته پاکستان کې کډوال ددغه هېواد د پولیسو لخوا ځورول کيږي او بنديان کیږي. په دې لړ کې ډېر شمېر کډوال بېرته افغانستان ته ستانه شوي چې د رسمي سرچینو په وینا دا بهیر ډېر توند شوی. خو د پاکستان لومړي وزیر ویلي؛ د افغانستان خلک ددوی ورونه او مېلمانه دي او څوک به پرېنږدي چې هغوی د پاکستان په خاوره کې وځوروي. دا په داسې حال کې ده چې په پاکستان کې د افغان مهاجرو کمیشنر ډاکتر عمران زېب ويلي و، له لوی اختره وروسته به هره میاشت ۲ لکه ۴۰ زره افغانان خپل هیواد ته استول کېږي.

له دې وړاندې د پاکستان د لومړي وزیر نواز شريف ځانګړي استازي طارق فاطمي ويلي و نور افغان کډوال په خپل هېواد کې نه شي زغملی او هغوی باید په خپل خوښه افغانستان ته لاړ شي. نوموړي زياته کړې وه، چې پاکستان له تېرو څو لسیزو راهیسې نېږدې ۳ میلیونه افغانانو ته په خپله خاوره کې ځای ورکړی و، خو نور دا کار نه شي زغملای. همداشان څه موده وړاندې پخپله نواز شريف د سما ټلويزيون سره په مرکه ويلي و چې افغان کډوال په پاکستان کې په يوه امنيتي ننګونې بدل شوي دي. نوموړي ويلي و چې ترهګر د افغان کډوالو کمپونو ته انتقال شوي دي.

اوس پوښتنه دا ده چې داسې کومه خبره پيدا شوه چې د نواز شريف په نظر کې يې ۱۸۰ درجې بدلون راوست؟ همدغې نواز شريف خو په غير مستقيم ډول افغان کډوال تروريستان بلل؛ اوس څنګه په خپله خاوره کې د نوموړي پر وينا ترهګرو ته د اوسيدو موده غځوي؟ او همداشان اوس په پاکستاني چارواکو خو ويلي و چې نور افغان کډوال نه شي زغملی نو څنګه يې ناڅاپه د افغان کډوالو د منلو زغم پيدا کړ؟

نواز شريف د دوه اهدافو لپاره په پاکستان کې د ميشتو کډوالو د اوسيدو موده وغځوله.

لومړی : په افغانستان کې د خپل بازار له لاسه ورکولو ډار: د راپورونو له مخې افغان ولسمشر محمد اشرف غني وايي، چې له دې وروسته پاکستان هېواد ته اجازه نه ورکول کيږي، چې خپل سوداګريز مالونه د افغانستان له خاورې د منځنۍ اسيا هېوادونو ته ورسوي. په وروستيو کې چې اسلام اباد د واګې بندر له لارې د افغان سوداګرو مالونو ته اجازه ورنه کړه، چې هندوستان هېواد ته يې ورسوي، او همداشان يې د افغان سوداګرو پر مخ د چمن ـ سپين بولدک لاره د څو ورځو لپاره وتړله نو ولسمشر غني هم د پاکستان دغه عمل ته په کتو سره په ورته او ځوابي اقدام لاس پورې کړ. ولسمشر غني ويلي پاکستان ته نور له افغان خاورې د تجارتي مالونو د لېږد رالېږد اجازه نشته.

له بل لوري څو ورځې وړاندې افغانستان د لومړي ځل له پاره د چین په شان لوی اقتصادي هېواد سره وصل شو او د ۲۰ میلیونو ډالرو په ارزښت حیرتان بندر ته يې لومړني تجارتي مالونه ورسېدل. همدارنګه ایران هم ژمنه وکړه، چې ډېر ژر به د هرات ـ خواف ریل پټلۍ هم جوړې او ګټې اخیستنې ته وسپاري. نو نواز شريف پوه شو چې هيواد يې د خپلو توکو لوی بازار (افغانستان) له لاسه ورکوي نو د دې لپاره چې د پاکستان پر وړاندې د افغان حکومت دريځ نرم کړي او پاکستاني مالونو ته اجازه ورکړي څو افغانستان ته او د افغانستان له لوري نورو اسياسي هيوادونو ته صادر شي؛ په دغه مکارتوب لاس پورې کړ چې ګويا افغان کډوال ددوی ورونه او مېلمانه دي او څوک به پرېنږدي چې هغوی د پاکستان په خاوره کې وځوروي.

دويم : پر افغان حکومت د فشار د الې ساتل: دا چې له کلونو راهيسې پاکستاني حکومت په پاکستان کې ميشت کډوال په افغان حکومت د فشار د آلې په توګه کارولي دي او اوس چې په شدت سره يې هیواد ته د راستنيدو بهیر روان دی نو پاکستان په دې فکر کې شو چې پر افغان حکومت يې د فشار آله له لاسه ورکوي. د همدې لپاره چې په راتلونکې کې که د کابل او اسلام په اړيکو کې شګه پيدا کيږي نو پاکستان به يو ځل بيا د تیر په څېر له افغان کډوالو د فشار د آلې په توګه کار واخلي؛ اوس يو ځل بيا غواړي په پاکستان کې د افغان کډ‌والو د اوسيدو موده وغځوي. خو په پاکستان کې ميشتو افغان کډوالو ته په کار ده چې د نواز شريف په مکر او فريب ونه غوليږي او د تل لپاره خپل هيواد ته راستانه شي. همدا شان افغان حکومت ته هم په کار ده چې له پاکستانه د افغان کډوالو د راستنيدو لړۍ چټه کړي.

لیکنه : خوشحال آصفي