ترامپیسم، مبارزه طبقاتی و استرالیا
متأسفانه، بعلت فقدان یک چپ متحد با برنامه منسجم، مردم برای جواب و تغییر شرایط اسفناک خود به دنبال احزاب و افراد ارتجاعی می روند… چیزهای زیادی درباره رویکرد دمدمی مزاج، غیرعادی، و متناقض ترامپ نسبت به سیاست های داخلی و خارجی گفته شده است. ما باید بخاطر بسپاریم که در سیاست بسیاری از وعده و وعیدهای انتخاباتی برای کسب آرای مردم و تو خالی هستند. رئیس جمهور آمریکا و همتایان او در سراسر جهان ریاست کمیته مدیریت امور طبقه حاکم سرمایه داری را به عهده دارند. هر کسی که بخواهد آن وضعیت را عوض کند، به سرعت خودش را رئیس جمهور سابق (برکنارشده) می بیند. زمان نشان می دهد که آیا ترامپ داعش را بمباران هسته ای می کند، دیوارعظیمی در امتداد مرز با مکزیک می سازد و به جنگ تجاری با چین خواهد پرداخت.
بیانیه حزب کمونیست استرالیا
برگردان: آمادور نویدی
انتخاب دونالد ترامپ میلیاردر ارتجاعی به عنوان رئیس جمهور آمریکا فراخوانی به مردم مترقی جهان است، که زمان سازماندهی و ضدحمله فرا رسیده است. منحرف کردن و تجزیه و تحلیل ها شروع شده است، اما روشن است که پی آمد انتخابات نتیجه مشکلات طبقاتی ست، نه سیاست هویت. مردم در آمریکا (و جاهای دیگر، از جمله استرالیا) احساس می کنند که توسط نهاد سیاسی و آنهایی که که مدیریت سیستم دو حزبی را به نمایندگی از طبقه حاکم دارند، و در اثر بحران سرمایه داری و جهانی سازی (گلوبالیزاسیون) بشدت صدمه دیده و محروم شده اند. متأسفانه، بعلت فقدان یک چپ متحد با برنامه منسجم، مردم برای جواب و تغییر شرایط اسفناک خود به دنبال احزاب و افراد ارتجاعی می روند.
پیروزی ترامپ درس های زیاد و آموزنده ایی برای استرالیایی ها ( و مردم جهان – م) دارد.
اشتباه خواهد بود چنانچه مفهوم انتخاب ترامپ را دست کم بگیریم. کمپین پوپولیستی ترامپ نتیجه گیج کننده ایی داشته است. بویژه، که به اجماع رضایت سرمقالات بسیاری از رسانه های شرکت های بزرگ (کورپورات ها) لگد زد. با این حال، اشتباه خواهد بود که بر میزان اهمیت ارائه شده آن بیش از حد تأکید کرد. هیلاری کلینتون و دونالد ترامپ هر دو کاندیداهایی بودند که برای دستور کار های گوناگون سرمایه داری و امپریالیسم پافشاری می کردند. اختلاف آنها درباره نحوه چگونگی قوی تر ساختن هردو آن نهادها بود.
حتی، نتایج نتیجه گیری از «پیروزی چشمگیر» حمایت نمی کند. هیلاری کلینتون در کل، مقدار کمی بیشتر از رأی شهروندان آمریکایی را کسب کرد تا دونالد ترامپ. در سال ۲۰۱۲، نامزد شکست خورده جمهوری خواه، میت رامنی رأی بیشتری از ترامپ در انتخابات هفته گذشته ( ۸ نوامبر ۲۰۱۶) دریافت کرد. سیستم کالج الکتروال(سیستم کالج انتخاباتی)، که همه کاندیداها مطیع آنند، نقش خود را بازی کرد. همچنین دخالت کمیته ملی دمکرات ها(حزب دمکرات) که همین این کار را کرد، و اطمینان حاصل نمود که کاندیدای رفرمیست دمکرات، برنی ساندرز، هرگز شانسی برای انتخاب شدن نداشته باشد. گمانه زنی های زیادی وجود دارد که ترامپ توسط سناتور فعال کهنه کار از ورمونت مغلوب می شد.
در حالی که پیروزی ترامپ ممکن ست کمتر خردکننده از رسانه هایی باشد، که تا سه شنبه گذشته او را به حساب نمی آوردند، اما او مشوق اغلب عناصر ارتجاعی در جامعه ست. گزارشاتی از حملات نژادپرستانه بدست می رسد، اما مردم هم پاسخ می دهند. روزهای اخیر شاهد اعتصابات گسترده ای علیه انتخاب ترامپ و انواع دیدگاه های ضدمردمی ابراز شده در طول کمپین انتخاباتی او بوده است. این می تواند سرآغاز آن چیزی باشد که باید به یک جنبش مردمی تبدیل بشود – جنبش کارگران و دیگر مردم استثمار شده علیه حملات پایداری که حقوق و نیازهای اساسی آنها را هدف گرفته است.
چیزهای زیادی درباره رویکرد دمدمی مزاج، غیرعادی، و متناقض ترامپ نسبت به سیاست های داخلی و خارجی گفته شده است. ما باید بخاطر بسپاریم که در سیاست بسیاری از وعده و وعیدهای انتخاباتی برای کسب آرای مردم و تو خالی هستند. رئیس جمهور آمریکا و همتایان او در سراسر جهان، ریاست کمیته مدیریت امور طبقه حاکم سرمایه داری را به عهده دارند. هر کسی که بخواهد آن وضعیت را عوض کند، به سرعت خودش را رئیس جمهور سابق (برکنارشده) می بیند.
زمان نشان می دهد که آیا ترامپ داعش را بمباران هسته ای می کند، دیوارعظیمی در امتداد مرز با مکزیک می سازد و به جنگ تجاری با چین خواهد پرداخت. قابل ذکرست که ترامپ در حال حاضر نشان داده که در واقع ترتیبات بیمه درمانی«اوباماکر» را که قبلا به عنوان فاجعه تمسخر می کرد، حفظ خواهد کرد.
صعود ترامپ به قدرت برای استرالیایی ها درس های زیادی دارد. عصبانیت ناشی از اظهارات سیاست خارجی او تأکید می کند که چگونه ما مطیع دیکته های آمریکا هستیم. بسیاری از استرالیایی ها که قبلا به اشتباه حس می کردند، استقرار و فعالیت ارتش آمریکا تحت رهبری باثبات و خیرخواه بوده، اکنون آن مفروضات را زیر سئوال می برند. بی توجهی، خطر بسیار زیاد و هزینه تجاوز آمریکا در منطقه ما و فراتر از آن زیر سئوال رفته است. درخواست ها برای یک مسیر مستقل در روابط با کشورهای منطقه ما قوی تر خواهد شد.
انتخاب ترامپ چیزهای زیادی درباره احساس محرومیت کردن و به حساب نیاوردن مردم در آمریکا، استرالیا و کشورهای قابل مقایسه می گوید. ترامپ، خودش را با التماس به عنوان حریفی برای نهاد (استابلیشمنت) فروخت تا بتواند انتخاب شود. تعداد رأی دهندگان کم و سرخوردگی بالا بود. نخست وزیر سابق استرالیا تونی ابوت اظهار نظر کرد که اکنون سرخوردگی با سیستم سیاسی در استرالیا بالا ست.
همان گونه که او در مصاحبه خود با رادیوی ملی اشاره کرد، دو درصد از رأی دهندگان مشمول در انتخابات فدرال اخیر(۲ ژوئیه، ۲۰۱۶ – م) زحمت رأی دادن را بخود ندادند. پنج درصد بطور غیر رسمی رأی دادند. بیست و پنح درصد برای احزاب دیگر غیر از دو حزب سنتی (حزب کارگر و ائتلاف ناسیونال – لیبرال – م) سرمایه داری رأی دادند.
تونی ابوت گفت که خطر یک شخصیت پویولیست راستگر یا حزبی وجود دارد که خودش را در سیاست های استرالیا نهادینه و سازماندهی کند. او این حقیقت را نادیده می گیرد که بسیاری از گرایش های ادا شده پوپولیست راستگرای ترامپ – تبعیض جنسی، تنفر شدید نسبت به همجنسگرایان، اسلام هراسی، ضد مهاجران و ضد طبقه کارگر– در حال حاضر در احزاب ائتلاف (ناسیونال – لیبرال) موجود است. پولین هانسون رهبر حزب یک ملت و دیگر گروه های راستگرای پوپولیست هنوز پایگاه رأی دهندگان بزرگی ندارند.
پیام های سمی مانند آنهایی که ترامپ و حزب یک ملت پولین هانسون می گویند باعث تشویق افراط گرایان خطرناک می شود و بر روی عقاید متعصب آنها تأثی می گذارد. این برای جامعه خطرناک ست. همانطوری که در بالا گفته شد، این نیروهای ارتجاعی به این دلیل قوی تر می شوند، که نیروهای چپ و مترقی این کشور متحد نیستند و یک برنامه جایگزین و منطقی مرتبط برای مردم استرالیا ندارند. انتخاب ترامپ ممکن ست مانند یک حادثه تاریخی، آن گونه که برخی صاحبنظران ادعا می کنند، نباشد، اما ما باید نکات مثبت را از تغییر و تحولات استخراج کنیم. مردم به دنبال جهت گیری سیاسی و مشارکت در نتیجه آن هستند. ما باید آماده خوشامدگویی و مشارکت دادن آنها باشیم.
حزب کمونیست استرالیا خواهان تشکیل ائتلافی گسترده تر از طبقه کارگر، نیروهای چپ و مترقی برای نوع جدیدی از دولت است که به نفع مردم کار کند.
برگردانده شده از:
http://www.cpa.org.au/guardian/2016/1757/14-trumpism.html
Issue #1757 November 16, 2016
Trumpism, the class struggle and Australia
Statement, Communist Party of Australia
