آیا مصالحه با طالبان ممکن و میسر خواهد شد ؟
نوشته ی : فروغی
مذاکرات پرازنرمش زلمی خلیلزاد با طالبان ، کرنش های وقیحانه ی اشتراک کننده گان نشست مسکو در برابرطالبان و تقاضاهای پیهم توأم با تضرعِ دولت کابل برای مذاکره با طالبان ، همه بخوبی گواه این حقیقت است که اکنون طالبان یک طرف نیرومند معامله ی قدرت استند و کسی را توان نادیده گرفتن آنان نیست .
هفده سال پس ازسقوط طالبان و به ادامه ی آن سرازیر شدن صدها میلیارد دالر در افغانستان ، فرصت طلایی بود که باید امروز افغانستانِ فارغ از جنگ ، فارغ از طالبان و افغانستانِ آزاد و مرفه می داشتیم – که نداریم .
حکومت های فاسد و بی کفایت حامدکرزی و محمد اشرف غنی ، در همدستی با مافیای دیسانت شده از امریکا و مافیای برخاسته ازجهاد و با حمایتِ مستقیم دولت سودجوی امریکا ، نه تنها برای تحکیم ثبات درافغانستان تلاش ننمودند ، بلکه با دستان خود زمینه ی بسیج و نیرومندی بیشتر طالبان را مساعد کرده ، فساد ، غصب و چپاول دارایی های عامه ، قوم گرایی و گروه پرستی را نیز در اوج آن رسانیدند .
نشست مسکو و گفتگوهای سریال گونه ی خلیلزاد با طالبان ، به خوبی نشان داد که طالبانِ امروز ، بسیار قوی تر و متکی به نفس تر از دیروز بوده ، برخلاف تبلیغات آقای خلیلزاد و برخی رهبران فاسد احزاب و گروههای شرکت کننده در مسکو ( که گویا طالبان اکنون تغیرمثبت کرده اند ) ؛ طالبان ـ همان گروه بنیادگرای مذهبی است که نسل کشی ، ویرانگری و نابود کردن مظاهر فرهنگی جز۶ سیاست و استراتژی شان بوده ، متکی به قرائت افراطی که از اسلام دارند ، جنگ و قساوت در برابر مخالفان ، مقدس ترین ودیعه ی الهی برای شان محسوب می گردد .
آنان نه به قانون اساسی و جمهوری اسلامی امریکایی پابند اند و نه حقوق بشر ، حقوق مدنی و حقوق زنان را برسمیت می شناسند .
طالبان که از برکت کوششهای صلح خلیلزاد و نشست مسکو موقف بلند سیاسی بدست آورده اند ، همواره از سکوی زور و فتح در پشت میز مذاکره قرار گرفته ، نه صلح با تدبیر اشرف غنی را میخواهند و نه به خواستهای امریکایِ بیزار از جنگ اهمیت می دهند .
آنان فقط صلح مطابق شرایط خود را قبول دارند و بس .
از اینکه طالبان امروز یک گروه خالص افغانی نبوده ، در صفوف آنان صدها جنگجوی پاکستانی ، عربی ، چیچنی وغیره جنگیده و با مافیای جهانیِ اسلحه و مواد مخدر پیوند تنگاتنگ دارند ؛ آنان بیشتر از ادامه ی جنگ سود می برند تا از شراکت درحکومت .
درست متکی به همین حقیقت است که طالبان بیشتر خواهان ادامه ی جنگ اند تا قرارداد صلح .
ناظران اوضاع افغانستان به این باور اند : تا زمانی که طالبان در میدان جنگ شکست نخورده و امریکاییان صادقانه بخاطر نابودی یا تضعیف آنان نرزمند ، مصالحه با آنان غیر قابل تصور خواهد بود .
واگر مصالحه ای هم صورت بگیرد ، بیشتر به نفع دونالد ترامپ درانتخابات آینده ی ریاست جمهوری امریکا خواهد بود تا به نفع افغانستان عذاب کشیده .
