تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

۲۰۱۸ با پیروزی قاطع اسد به پایان رسید

روزنامه «گاردین» با اشاره به تحولات ماه‌های اخیر در سوریه، نوشت سال ۲۰۱۸ در حالی به پایان می‌رسد که «بشار اسد» رئیس‌جمهور سوریه توانسته قاطعانه جایگاه خود را تثبیت کند.

گاردین: ۲۰۱۸ با پیروزی قاطع اسد به پایان رسید

 روزنامه «گاردین» روز یکشنبه در گزارشی در مورد تحولات اخیر در سوریه، «بشار اسد» رئیس‌جمهور سوریه را پیروز این تحولات خوانده و نوشته است که خروج نیروهای آمریکایی از سوریه و عادی‌سازی روابط کشورهای عربی با سوریه چالش‌های باقی‌مانده پیش روی دمشق را از میان برداشته است.

«حسن حسن» که از مخالفان دولت سوریه است، در ابتدای یادداشت خود در گاردین، با اشاره به تصمیم «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور آمریکا برای خارج کردن نظامیان این کشور از سوریه و اقدام کشورهای عربی برای عادی‌سازی روابط با سوریه، نوشته است: «امسال با نوای پیروزی رژیم بشار اسد در حال پایان است.»

وی می‌افزاید: «جمع‌بندی تحولات نظامی و دیپلماتیک شش ماه اخیر جایی برای تردید باقی نمی‌گذارد: اسد قاطعانه در این منازعه پیروز شده است. حامیان سابق شورشی‌ها نه تنها از به چالش کشیدن رژیم دست برداشته‌اند، بلکه حالا چه علنا و چه در خفا، با آغوش باز از این رژیم استقبال می‌کنند.»

حسن با بیان اینکه رئیس‌جمهور سوریه توانسته بر معارضین مسلح پیروز شده و چالش‌های داخلی را از میان بردارد، با بیان اینکه تاکنون مناطق شرقی سوریه مورد مناقشه بود، در مورد تبعات تصمیم ترامپ، نوشته است: «تصمیم ناگهانی ترامپ به این مشکل پایان داد: اسد و ایران دیگر با تهدید حضور بی‌پایان آمریکا در شرق سوریه مواجه نیستند. اینکه در مناطقی که ایالات متحده آن‌ها را ترک کرده چه رخ می‌دهد، تا حد زیادی به مذاکرات میان روسیه و نیروهایی که مسکو را نه به عنوان یک دشمن، بلکه یک متحد بالقوه می‌دانند، یعنی ترکیه و “وای. پی. جی”، بستگی دارد.»

نویسنده گاردین سپس با بیان اینکه اکنون روند مذاکرات «ژنو» که تحت نظر سازمان ملل متحد برگزار می‌شد، عملا بی‌معنی شده، نوشته است که با تصمیم آمریکا برای خروج از سوریه، «آنچه که زمانی حضور نظامی آمریکا برای عقب راندن نفوذ ایران به نظر می‌رسید، یک شبه فروریخت.»

وی سپس با تکرار ادعای برخی مقام‌های اماراتی در مورد هدف بازگشایی سفارت در دمشق، نوشته است که از دید این کشورها که زمانی مخالف دولت سوریه بودند، برقراری رابطه با سوریه و تلاش برای دور کردن دمشق از تهران، راهی بالقوه برای مقابله با «هژمونی فزاینده ایران در این منطقه» است.

حسن تحولات منطقه را نیز به نفع نظام سوریه دانسته و نوشته است که کشورهای عربی تحت رهبری عربستان سعودی اکنون هم در سوریه و هم در کشورهایی چون مصر و لیبی به این جمع‌بندی رسیده‌اند که بهتر است وضعیت منطقه به اوضاع پیش از تحولات ۲۰۱۱ بازگردد.

او در بخش دیگری از یادداشت، مدیریت تنش میان کردهای سوریه و ترکیه را تنها چالش پیش روی روسیه دانسته و نوشته است که اگر مسکو نتواند با طرفین به توافقی برسد، امکان بروز درگیری‌های تازه وجود دارد.

با این حال، نویسنده گاردین نوشته است: «فارغ از اینکه رخداد بعدی چه باشد، تحولات اخیر چند مسئله کلیدی را برای اسد و امنیت رژیم او، حل کرد. خروج ترامپ هرگونه تهدید ناشی از حضور نامحدود آمریکا داخل مرزهای سوریه را از میان برداشت. این [تصمیم] همچنین عملا هرگونه چالش سیاسی بالقوه ناشی از روند ژنو برای اسد را، که زمانی جزء اهداف حضور آمریکا بود، از بین برد. احیای روابط با همسایگان عرب هم دستاوردهای نظامی شش ماهه اخیر را تثبیت خواهد کرد.»

در پایان این یادداشت آمده است: «از زمانی که رژیم در اواخر سال ۲۰۱۶ حلب را تحت کنترل گرفت، کمتر کسی توان اسد برای احیا را زیر سوال برده، اما تا همین چند وقت پیش بسیاری تردید داشتند که او بتواند بار دیگر به عنوان یک بازیگر منطقه‌ای که روابطی عادی با دیگر کشورها دارد، ظهور کند. اکنون، سالی که گذشت نشان داده که او شانس زیادی برای انجام این کار دارد. در منطقه و فراتر از آن، خیلی‌ها هستند که آماده‌اند به او کمک کنند.»