مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

«
»

وایی چې ( از کجا کرده سیم وزرش – یا خودش دزد بود یا پدرش )

لیکونکۍ : دکتور طاوس وردک تورنتو کاناډا د اګست ۲۹مه ۲۰۱۶ کال .

واعظان که وعض بر ممبر کنند – چون که خلوت میسر شد ان کار دیګر کند .

بې تجربه ګر کعبه بنا کند – یا محراب کج اید یا طاق فرود اید .

اشرف غنی بیا یو کمیسیون د اداری فساد تر نامه لاندې جوړ کړو او لوی څارنوال ډیر په طمطراق وویل چې موږ مصمم یو او د هیچا نه ویره نه لرو ، او موږ مستقل یو او هر لوړپوړۍ به محکمی ته را کشوو ؟؟؟؟ زه ډیر شکمن یم په خاطر ددې شکمن یم چې ریس جمهور په خپله په فساد کی الوده دی ، یو الوده سړي کولای شی چې نورو غلو یا رشوت خورو ته ووایی چې نور ېې بس کړه که نه نو بندی کوم د ، ؟؟؟؟ دغه توانایی ریس جمهور نه لری ،که اشرف غنی او عبدالله دواړه پاک وۍ دوی به د خلکو رایی نه غلا کولی او دوی به د خلکو درایو د لاس ته راوړلو په خاطر هر یوه ۸۰ ملیونه ډالره نه مصرفول او دغه پیسې اشرف غنی او عبدالله عبدالله  خپلې پیسې مصرف نه کړې بلکه پیسې ېې د مشهورو رشوت خورو او غلو د جیبو او له خوانه وکارولې ، اشرف غنی ته ( عمر زاخیل وال – جیلانی پوبل – حلیم فدایی – ګلاب منګل -حنیف اتمر – او ډیرو نورو ) د خپلوجیبو نه مصرف کړې ، او عبدالله عبدالله ، د(  استاد عطامحمد نور – ستار مراد -امرالله صالح –  عاصم والی پروان  – دربانی دزوی – داحمد ولی مسعود – دبسم الله محمدی – دفهیم زوی – جنرال اغبر – یونس قانونی او ډیرو نورو ) مصرف کړې،اوس دغه دواړه (ع او غ ) مجبور او مکلف دی بیرته هماغه غله وزیران – سفیران او معینان مقررکړي ، اول د دغو کسانوسوابق وګورۍ چې دچا زامن وو ، چیرته اوسیدل ، پلار او ورورڼو ېې څه درلودل ،او نن په داخل او خارج کی څه لري؟؟؟ حاجت لوړې محکمی ته څه دی ، په افغانستان کې – په دوبۍ کي – په هندوستان کې – په اورپا او امریکا او استرالیا او کاناډا کې ددوی بنګلی-  بانکي حسابونه ، تعمیرونه ، کورونه او قصرونه – شهرکونه ، حساب کړۍ بیا اول دغه ورنه ملی کړۍ ،او د کاره ېې برطرفه کړۍ  او نور ېې بیرته دسره پریږدۍ چې څومره پیدا کوی ، او تر هر څه نه د مخه شیر پور ملی اعلان کړۍ ، ځکه شیر پور یو تاریخی ځای وو د افغان انګلیس دوخته ، بیا یوه نظامی قشله نړول ؟ او هلته شخصی کورونه غاصیبینو ته جوړیژي د لوی شرم او خجالت ځای دی ؟؟؟؟

زه به ووینم چې (عمر زاخیل وال ، جیلانی پوپل ، ګلاب منګل ، حلیم فدایی ، استاد عطامحمد نور ، اسماعیل خان ، بسم الله محمدی ،امرالله صالح –  یونس قانونی ، ضیا مسعود ، ولی مسعود ، اغبر ) – ددغو نه د نمونې په ډول کوم یو عالي محکمه یا دغه کمیسیون ور غواړي او ور سره تصفیه د حساب کوی ،او بیا د ( ع او غ ) ناندرۍ او شورماشور ووینۍ، زما په نظر اول دغه کار دوی د بروکسیل د کنفرانس په خاطر درامه جوړه کړی ده ، او دوهم ددغو کسانو لست باید اقلا افشا شی تر څو سبا ته بین المللی محکمه په هاګ کی دوی ور وغواړي او محکمی ته ېې کش کړي ، حکومت اصلا مصمم نه دی چې رشوت خواره او غاصبین محاکمه کړی ،که حکومت مصمم وۍ نو ولي ېې ( چکري – ریس د افغانستان بانک چې خارج ته وتښوو – نورستانی داریانا قضیه – دکابل بانک نور مهم کسان ولي ونه نیول یا ېې انتر پول ته ونه سپارل ؟؟؟؟ ) ،وګورۍ د مځکو غاصبین په افغانستان کی ژوند کوي -د خلیلی دورور شهرک ته هیڅوک ګوته نه نیسی ، د سیاف د وراره شهرک ته څوک ګوته نه نیسی ، په وسله والپوڅ کې  د پاکستان او ایران یا غرب نوکران او مزدوران چې دغه ۱۵کاله جنرالۍ رتبی لری او یا وزیران دی او دستر جنرالۍ رتبی ېې ورکړې ، کوم یو ېې خلع رتبه یا برطرف کړۍ ،دشرم ځای دی چې سرقوماندان اشرف غنی په جلال اباد کې فقط یوه خولۍ په سر ایږدي او قومانده ورکوی داعشه سر د ماتومه ، نه تنها په جلال اباد کی بلکه په ټول افغانستان کی(غرت )؟؟؟

نن د په کوم حساب بیرته ولسوالۍ په مشرقی کی ور پریښودلی ؟؟ څومره ملیونه دالره مو د داعش نه ترلاسه کړی دی ووایاست ؟؟ ، خلک ویده دی ، سترګی نه لری باید د افغانستان خلک په ټولو ولایتو کي ملی قیام وکړي او دغه دواړه ( ع او غ ) په سر چوک کی په دار اویزان او زمینه د انتقالی حکومت پاکو وطنپرستانو او متخصیصینو او تحصیلکرده ګانو ته مساعده کړي چې د افغانستان خلک د تل له پاره د نني کشماره خلاص کړي او د پاکستان په خوله همیشنۍ سوک حواله کړي، تر څو د وحشت ملی دواړه مشران په دار نه شی افغانستان ته صلحه نه را ځي و د دواړو خبرې هیچا ته د منلو وړ نه دی ځکه دوی ته امریکا ویلي چې تاسې دواړه څوک نه شی لري کولای نور که جنګ ۱۰۰ کاله دوام وکړی د تاسې کار نه دی ، اوس که غواړۍ چې په تدریجی شکل مړه شۍ نو ارام د پسو په شان ارام ووسۍ تر څو مو نوبت را ورسیژي ،زما نظر دادی چې ژر تر ژره ملی قیام وکړۍ او دغه بدنامه څیرې دتل له پاره له منځه یوسۍ  .