قوماندان اعلی و مشاورامنیت ملی باید پاسخگو باشند
نوشته ی : اسماعیل فروغی
تکرارحوادث خونین مشابه مثل تکرارحمله برپاسگاه های سربازان ، تکرارانفجارات ماین های چسپکی ، تکرارحمله برفعالان مدنی وژورنالیستان وتکرارحملات گروهی بر برخی ولسوالی ها و شهرهای ما ونبود راهکارهای مقابله با این همه فجایع، بخوبی ثابت میسازد که ، نظام امنیتی افغانستان آگاهانه دستخوش فروپاشی شده است ـ فروپاشی که مسوولیت آن بیشتربه دوش سرقوماندان اعلای قوای مسلح ومشاورامنیت ملی افغانستان است.
این فروپاشی می تواند عوامل ودلایل زیادی داشته باشد که بررسی آن کار متخصصان امورنظامیست ؛ اما ازقرارمعلوم یکی ازعمده ترین عوامل آن انحصاروقبضه کردن تمام صلاحیت های امنیتی توسط رییس جمهورومشاورامنیت ملی افغانستان آقای حمدالله محب است که هیچکدام دانش وتجربه ی سازنده و به درد بخوردرامورنظامی ندارند.
آقای محب وهمسرامریکایی شان که دست شان به آسانی به دست رییس جمهورغنی وبانوی اول می رسد ، تخصص اش کمپیوتروتصاویرسه بعدی است نه امورامنیتی ـ نظامی . ایشان که بیشترین سالهای عمرشان درپاکستان ، انگلستان وامریکا سپری شده است ، با مسایل بغرنج نظامی ـ امنیتی ـ تاریخی افغانستان ومنطقه آشنایی لازم ندارند. آقای محب که پس ازختم تحصیلات عالی درامریکا ، برق آسا به کرسی سفارت افغانستان درامریکا تکیه زد ، با گذشتاندن دوسال ماموریت بعنوان سفیرکبیرافغانستان درامریکا ، کرسی بسیار حساس و مهمترشورای امنیت ملی را به عنوان دومین تحفه ی حامیان امریکایی اش ، به چنگ آورد . اوبا تکیه زدن به کرسی شورای امنیت ملی ، ازهمان آغاز، دراولین اقدامات ، سلسله مراتب نظام امنیتی افغانستان را بهم ریخت. اوبه اشاره ی داکترغنی ، صلاحیت های اصلی تمام وزارتهای امنیتی ـ بخصوص صلاحیت های عزل و نصب معاونان وزرا ، روسا ، ولسوال ها و فرماندهان ارشد پولیس ، امنیت ملی و وزارت دفاع را درحیطه ی صلاحیت های بی حد ومرزخودقرارداده است .
او با تطبیق مقرری های سلیقوی ـ قومی و برنامه های مرموزی که بی تردید امریکاییان نیزازآن آگاهی کامل دارند ، نظام امنیتی کشوررا چنان آشفته ودرهم برهم کرده است که دشواراست ازوقوع حوادث خونین درپاسگاه های سربازان وحملات گروهی برشهرها جلوگیری بعمل آید.
طی سه ماه اخیرکه اوضاع امنیتی کشور ـ بخصوص شهرکابل از برکت مدیریت آقای صالح ، بدترازهرزمان دیگر شده است ، نه وزیر داخله و رییس عمومی امنیت ملی ناکاره گی های شان را به گردن گرفته ، پاسخ می دهند ، نه آقای صالح ونه وزیر دفاع کشور که در اوج خونریزی ها و نگرانی های مردم ، ازانظار ناپدید شده و تا هنوزدلیل غیابت اش را کسی توضیح نداده است .
به باورمن تا زمانی که ما وزیر داخله و وزیردفاع پاسخگو نداشته باشیم و تا آنگاهی که به تک محوری ارگ وشورای امنیت ملی پایان داده نشده و رهبران و مسوولان امنیتی ازمیان افراد شایسته ووفاداربه افغانستان ( نه ازمیان قوماندانان و رهبران پول پرست جهادی یا دیسانتی های امریکا به سلیقه ی رییس جمهور و مشاورامنیت ملی ) ، انتخاب و برگزیده نشوند ، بازهم سربازان ما در پاسگاه های شان سلاخی خواهند شد و بازهم ولسوالی ها و شهرهای ما درمعرض سقوط قرارگرفته ، شاهد انفجارات خونین تردر کشورخواهیم بود . .
