تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

رسول حمزتف شاعر شوروی و مردم داغستان

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های…

                                      نسل فراسو

 نویسنده: مهرالدین مشید نسلی که پیوندهای انسانی را بر مرزبندی‌های قومی…

سیاست ماجراجویانه و هزینه‌ای که ملت‌ها می‌پردازند

 نور محمد غفوری  تاریخ بشر بارها ثابت کرده است که ملت‌ها…

آمانج جبار

آقای "آمانج جبار" (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد،…

افغانستان؛ بن‌بست مشروعیت و بازی قدرت‌ها

 نویسنده: مهرالدین مشید           فغانستان؛ از انزوای سیاسی تا بحران اجتماعی و…

«
»

د طالبانو پر صفوفو او سوچه افغان قوماندانانو غږ

ص. ازهر

ستاسو مشران خرڅ شوي او تاسې يې د پردې تر شا له ډېرو معاملو نه بې خبره ساتلي یاست. تاسې که ځانونه اصیل افغانان او د هیواد د خپلواکۍ غازيان بولۍ، نو پام وساتئ چې په پټه کې د امریکا او پاکستان تر منځ جوړ جاړی او د افغانستان د ملي ګټو په خلاف ستره معامله شوې ده چې تاسې ترې خبر نه یاست. هغه په راتلونکي کې هم د امریکا د سیمه ییزو او نړیوالو موخو د پاره په افغانستان کې د جګړې اور تازه ساتل او له طالبانو نه د امریکې او پاکستان په خدمت کې د سون موادو په څېر په دې جګرو کې کار اخیستل دي. 

ستاسې سیمه ییز قوماندانان باید د اوسنۍ مشرتابه د پرېکړو، په پټو سترګو منلو نه ځان وژغوري او په خپلواکه توګه له افغان حکومت سره د جګرې د لمن د ټولولو د پاره خبرو ته کښېني.

پردیو – امریکا ده که پاکستان دی یا ایران – په خپلو مکرونو سره، په خپلو کې ډېر سره ووژلو. زمونږ سرونه باید اوس د پردې تر شا پر پټو معاملو، خلاص شي. خپلو ګرېوانونو ته سر ټيټ او خپلې ناپوهۍ نه د پردیو په غولونکو لومو کې ښکار کېدو نه باید شرم وکړو.

ستاسې مشران له  امریکې سره خبرې کوي او اوربند ورسره کوي، معنا یې دا ده چې غیر قانوني کاپر يرغلګر او اشغالګر په رسمیت پېژني. هم جوړ جاړی ورسره امضا کوي او هم یې وژل حراموي. مګر له د افغانستان اسلامي جمهوریت سره چې د خپل وطن خلک او مسلمانان دي، په دې پلمه چې ګواکې دوی يې په رسمیت نه پېژني نه خبرې کوي او نه اوربند ورسره کوي، او «جهاد» د خپلو مسلمانو وروڼو په مقابل کې، يعنې د ملکي او نظامي مسلمانو ورڼو وژل، د خلکو روزي ترې اخیستل او د ټاټوبي ورانول،روا بولي.

په داسې حال کې چې اوس د طالبانو د پنځه زره بندیانو په خلاصون سره، ستاسو د مشرتابه ټولې پلمې خلاصې دي، او باید د افغان حکومت ټول شمول هيأت سره د آجندا پرلومړنۍ کرښې چې اوربند دی خبرو ته کښېني، بیا دا ببولالې چې دا هيأت حکومتي دی يا اوربند د خبرو په لومړني پار کې نه منو، سوچ بیا پلمه لټول دي او څرنګه چې د جګړې په غځولو کې د دوی او د پاکستان د نظامیانو د شخصي اقتصادي او سیاسي ګټو خونديتوب ادامه مومي، هڅه کوي د شر لمبه بَله وساتي. 

که تاسې ريښتیني سوچه افغانان یاست، نو همدا یې وخت دی په یوه خوله د سولې تر شا ودرېږئ. اوربند اعلان کړئ او راشئ په خپل هيواد کې له خپلو وروڼو سره، بې د امریکې، پاکستان او قطر له شتون نه، خبرو ته کښېنئ!