از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

قرائت های تاریخی و فراتاریخی دینی؛ از بن بست تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در دو سده اخیر، یکی از مهم‌ترین رویکردها…

تضاد دین و حقیقت...!

توهم خدای دین، حقیقتِ بشر را در آزادی او به…

نقدواره پژوهشیِ بر  مفاهیم جمهوری و جمهوریت 

1میرعبدالواحد سادات     از منظر  حقوق اساسی و علوم سیاسی  در راستای :  …

روح و نَفْس چیست؟

برهان الدین « سعیدی»  بادِ نفس مر سینه را ز اندوه…

طبع  شکسته

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ،…

تحولات بدخشان؛ نشانه‌های سقوط یا پایان مأموریت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید جرقه‌ای که آتش مقاومت را در سراسر افغانستان…

بردی کربابایف

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان…

ژورنالیست، راوی حقیقت است، نه مبلغ یک روایت

نور محمد غفوری هر حرفه‌ای چارچوب، قواعد، اصول و معیارهای خاص…

پر له خەمم!

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم... خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە…

یاداشت انتقادی بر یک مصاحبه تلویزیونی

نور محمد غفوری ژورنالیسم، رسالتش پرسیدن است، نه دفاع کردن؛ روشن…

بنیادگرایی دینی و لیبرال‌دموکراسی؛ از سوخت‌رسانی تا امتم دهی به…

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه متقابل افراط‌گرایی دینی، بحران‌های نظم لیبرال و…

راز ارقام در هستی

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان…

بنیامین؛ چپ مستقل،یا لیبرال ضد بورژوا

Benjamin, walter (1892- 1940) آرام بختیاری تخریب ریوانجیستی روشنگران توسط ژورنالیسم زرد. والتر…

کله چې جګړه کاروبار شي

محمد سليم سليمان جګړه د انسانانو لپاره د مرګ، بې‌ځایه کېدو،…

 افغانستان؛ در بن‌بست اعتماد و آینده ناپیدا

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ میان بی‌اعتمادی و بن‌بست سیاسی افغانستان در یکی…

شایسته‌سالاری؛ بنیان عدالت اجتماعی و پیش‌شرط حکمرانی کارآمد

 نور محمد غفوری عدالت اجتماعی، به‌عنوان یکی از بنیادی‌ترین ارزش‌های دولت…

«
»

دولت ایالات متحده مسئول مرگ اوکراین خواهد بود

نویسنده: جیکوب جی. هورنبرگرمترجم: سایت «۱۰ مهر»برگرفته از : کانتر‌پانچ ــ Counterpunch ــ ۲ فوریه ۲۰۲۲ *

سئوال این است: مردم آمریکا تا کی قرار است با این همه مداخله‌جویی مرگبار، مخرب و خطرناک کنار بیایند؟ هیچ زمانی بهتر از اکنون برای توقف آن وجود ندارد. ناتو را منحل کنید، به مداخله‌گری خارجی پایان دهید، همه پایگاه‌های نظامی ‌خارجی را برچینید، همه نیروهای آمریکایی را به خانه بازگردانده و آنها را مرخص کنید، تأسیسات امنیت ملی آمریکا را از بین ببرید، و نظام بنیادی خودمان، جمهوری با دولت محدود را احیا کنید. این چیزی است که برای بازگرداندن آمریکا به مسیر آزادی، صلح، رفاه و هماهنگی با مردم جهان لازم است.
 

 
 علیرغم این واقعیت که مقامات آمریکایی در بحران اوکراین نقش «بی‌گناه» را بازی می‌کنند، واقعیت این است که دولت ایالات متحده مسئول تلفات ناشی از تهاجم احتمالی روسیه به اوکراین خواهد بود. به این دلیل که این دولت ایالات متحده، به‌ویژه پنتاگون و سیا هستند که بحران را تسریع کرده‌اند.

 اگر دولت ایالات متحده در سال ۱۹۸۹ ناتو را در پایان ظاهری جنگ سرد حفظ نمی‌کرد، روسیه امروز نیازی به حمله به اوکراین احساس نمی‌کرد. یا اگر دولت آمریکا  ــ ناتو، کشورهای سابق پیمان ورشو را جذب نمی‌کرد و سپس تهدید نمی‌کرد که اوکراین را هم جذب می‌کند، امروز روسیه نیازی به حمله به اوکراین احساس نمی‌کرد. تنها دلیلی که روسیه امروز نیاز به حمله به اوکراین را احساس می‌کند این است که پنتاگون و سیا، ناتو را حفظ کردند و سپس ناتو نیروهای خود را به‌سمت شرق به‌سمت مرزهای روسیه به حرکت درآورد وسپس همراه با غارت کشورهای سابق پیمان ورشو، تهدید کرد که با اوکراین هم همین کار را انجام می‌دهد.

 لازم به ذکر است که کنگره هرگز به‌طور خاص هیچ یک از این اقدامات ناتو را در راه جذب این کشورها، تأیید نکرده است. علیرغم این واقعیت که این جان جوانان آمریکایی است که در دفاع از این کشورها به گرو گذاشته می‌شود، در نهایت، این پنتاگون و سیا هستند که تصمیم می‌گیرند ناتو کدام کشور را جذب کند و کدام کشور را جذب نکند.

 مقامات آمریکایی در عین «بی‌گناهی»، معصومانه ادعا می‌کنند که روسیه از سربازان، موشک‌ها و تانک‌های ناتو در امتداد مرز روسیه هیچ ترسی ندارد. آنها می‌گویند که دولت ایالات متحده یک دولت صلح‌دوست است و هرگز هیچ آسیبی به روسیه نخواهد زد.

 واقعا اینطور است؟ چطوراست در مورد این صلح‌طلب بودن آمریکا، از مردم افغانستان سئوال کنیم؟ یا شاید هم از مردم عراق. تصور من این است که آنها ممکن است با این موضع صلح‌دوستی کمی ‌اختلاف‌نظر داشته باشند. یا شاید مردم ایران که سال‌ها از تحریم‌های وحشیانه اقتصادی آمریکا رنج برده‌اند. یا مردم کوبا که دهه‌هاست از تحریم‌های وحشیانه آمریکا در رنج و عذابند.

 علاوه بر این، یک نکته مهم را فراموش نکنیم: آن نیروهای ناتو در مرز روسیه شامل آلمان خواهد شد که نیروهایش به روسیه حمله کردند و بیش از ۲۰ میلیون نفر از مردم روسیه را کشتند. بله ۲۰ میلیون! این تعداد بسیار زیادی از مردم است. فکر می‌کنم پنتاگون و سیا استدلال می‌کنند که روس‌ها تنها کاری باید بکنند اینست که بر این موضوع غلبه کنند.

 اوه، بله، من می‌دانم که مقامات ایالات متحده می‌گویند که اوکراین یک کشور دارای حاکمیت و مستقل است که «حق» پیوستن به ناتو را دارد. اما اگر واقعاً کشوری با حاکمیتی مستقل است، پس چرا مقامات ایالات متحده برای ایجاد تغییر رژیم در اوکراین مداخله کردند و در نهایت یک رژیم دست‌نشانده طرفدار ایالات متحده را در کشور برقرار کردند؟ آیا یک ملت واقعی و مستقل «حق» ندارد که از این نوع مداخله‌گری خارجی رهایی یابد؟

 در حالی که ما بر سر موضوع حاکمیت و استقلال صحبت می‌کنیم، بد نیست بدانیم مقامات ایالات متحده چگونه مداخلات چندین دهه خود علیه کوبا را توجیه می‌کنند؟ کوبا هم یک کشور دارای حاکمیت و مستقل است، اینطور نیست؟ کوبا هرگز به ایالات متحده حمله نکرده و یا حتی تهدید به انجام آن هم نکرده است. همیشه دقیقاً برعکس بوده است. پنتاگون و سیا از سال ۱۹۵۹ با تحریم وحشیانه خود علیه مردم کوبا، توطئه‌های ترور علیه فیدل کاسترو، مشارکت با مافیا در ترور ، تهاجم آنها به کوبا، و اقدامات خرابکارانه و تروریستی خود در داخل کوبا، به کوبا تجاوز کرده‌اند.

 علاوه بر این، بیایید واکنش ایالات متحده را فراموش نکنیم زمانی که روسیه در سال ۱۹۶۲ موشک‌های هسته‌ای را در کوبا نصب کرد. اگر اشتباه می‌کنم، مرا تصحیح کنید، اما پاسخ پنتاگون/سیا این نبود که ادعا کند روس‌ها «حق» این کار را دارند، زیرا کوبا یک کشوری با حاکمیت و مستقل است. اگر درست به‌خاطر بیاورم، پاسخ آنها این بود که شدیداً عصبانی شدند و کِنِدی را ترغیب کردند که فوراً حمله به کشور را آغاز و آن را بمباران کند.

 به‌عبارت دیگر، واکنش آمریکا به حضور نیروها، تانک‌ها و موشک‌های روسی در ۹۰ مایلی مرزهای آمریکا کاملاً شبیه واکنش روسیه به حضور سربازان، تانک‌ها و موشک‌های آلمانی و آمریکایی درست در کنار مرزهای روسیه است.

 در واقع، اخیراً، زمانی که پوتین رئیس‌جمهور روسیه پیشنهاد کرد که روسیه ممکن است نیرو یا موشک در کوبا و ونزوئلا مستقر کند، مقامات آمریکایی همان واکنشی را داشتند که روسیه نسبت به برنامه‌های ایالات متحده برای نصب نیرو و موشک در مرز روسیه دارد. این برای نشان دادن کمی ‌ریا چطور است؟

 پس از ۲۰ سال کشتار، مجروح و معلول‌سازی، رنج، بدبختی، دروغ و ویرانی‌های ناشی از مداخله ایالات متحده در افغانستان، مقامات پنتاگون و سیا کمی‌ هم درس نگرفته‌اند. همه چیز طبق روال معمول ادامه دارد، با بودجه، قدرت و نفوذ روزافزون ــ و البته، بحران‌های دایمی ‌برای توجیه همه آنها.

  سئوال این است: مردم آمریکا تا کی قرار است با این همه مداخله‌جویی مرگبار، مخرب و خطرناک کنار بیایند؟ هیچ زمانی بهتر از اکنون برای توقف آن وجود ندارد. ناتو را منحل کنید، به مداخله‌گری خارجی پایان دهید، همه پایگاه‌های نظامی ‌خارجی را برچینید، همه نیروهای آمریکایی را به خانه بازگردانده و آنها را مرخص کنید، تأسیسات امنیت ملی آمریکا را از بین ببرید، و نظام بنیادی خودمان، جمهوری با دولت محدود را احیا کنید. این چیزی است که برای بازگرداندن آمریکا به مسیر آزادی، صلح، رفاه و هماهنگی با مردم جهان لازم است.

* https://www.counterpunch.org/۲۰۲۲/۰۲/۰۲/the-u-s-government-will-be-responsible-for-ukraine-deaths/‎