جنت و دوزخ
ای خـــدایا سخـــت حیـــرانم کنون
دیـــن و ایمان را نمودند بس زبون
دو هدف اندر عبادت مضمـر است
ترس دوزخ شوق جنت درسراست
یا زخـــــوف دوزخ و روز جــــزا
می گــــــرایند بر عبـــادت بر دعا
تــــا ببخشد بر خطا شـــان کردگار
می نباشنــد دوزخــــــی روز شمار
واندگر از شـــوق حوران و شراب
درنمــاز و روزه و در تـــب وتاب
دست بــــر دامــــــان دلا لان دین
می بـــرند تا وارسند بر حور عین
جاهــــلان اکنون بـه دست مفسدان
می شــــــوند تلقین جنــــت آنچنان
یا ســــــلاح انتحـــــاری می شوند
یا که وحشی و جهـــادی می شوند
شـــــوق رضــــوان و تخویف سقر
دیـــــن و ایمـان را بسازد مختصر
گر نبـــود این دو بودی رسم دیگر
ارزش انســـــــانی بـــــودی مستقر
این طمع وحرص این خوف ورجا
نزد آن انســــان بـــــودی بی بها
فکر شان بــــودی صفای زنده گی
جهد شان بــــــودی همـه بالنده گی
باغ رضوان بودی این دنیای شان
نعمت و هستی بودی در پای شان
گر بـــری گـوید چنین عیبش مدار
بر رونـــــد روزگار اسـت بیقرار
ف. بری
