پارادوکس انرژی در افغانستان: زغال‌سنگ یا آب؟

​تحلیلی بر گذار از سوخت‌های فسیلی به توسعه پایدار ​ ​افغانستان در…

افتضاح اپستین و فروپاشی وجدان بشریت در سرمایه‌داری پسین

نویسنده: مهرالدین مشید در دهه‌های اخیر، مطالعات انتقادی قدرت و جرم…

«او با تلخی، بیهوده‌گویی و خودپسندی را تمسخر می‌کرد…»

 به مناسبت دویستمین سالگرد تولد م. ای. سالتیکوف- شچدرین برگردان: رحیم…

مرگ ارزش و اخلاق

رسول پویان مگـر جـزیـرۀ اپـسـتـیـن دام شـیطان بود که مرگ ارزش واخلاق…

از دوری ی میهن سوزم!

امین الله مفکر امینی     2026-01-02! چنان از دوری ی میهن سوزم بجان…

        یک نـامـه به تاریخ؛ و یک نـخوانـدنی ترین!

با هدیه سلام ها و احترامات قلبی و وجدانی؛ این…

افغانستان؛ از کانون تروریسم فراملی تا عرصه‌ی مانورهای ژئوپلیتیک قدرت‌های…

 نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دو دهه‌ی اخیر به یکی از…

گلهای خشم کلان شهرهای بورژوایی

Baudelaire, Charles (1821-1867) آرام بختیاری شعر نو بودلر میان: نیما، هدایت، و…

                                            واقعیت چیست

واقعیت با نظریات مختلف و دید گاه ها ی متنوع…

هزیان تب آلود!

شدت تب تروریسم که بیش از نیم قرن استبلشمنت پاکستان…

 افغانستان قربانی سیاست‌های امنیتی منطقه‌ای است، نه متهم دائمی

نور محمد غفوری در سوسیال میدیا خواندم که وزارت دفاع طالبان…

وحدت نیروهای ملی دموکراتیک ومترقی

وحدت بمثابه واقعیت انکار ناپذیری ضرورت تاریخی در برابر استعمار…

عدالت اجتماعی

نوشتهء نذیر ظفر‎عدالت روزی پیـــــدا میشه آخر‎سفاکان ترد و رســـوا…

خودتحقیری و خودتخریبی؛ تبیین فلسفی مفهومی

۱. خودتحقیری (Self-Denigration) در معنای فلسفی، خودتحقیری حالتی است که در…

سرمایه‌داری لیبرال و واکنش سوسیال‌دموکراسی

نور محمد غفوری تقابل، اصلاح یا همزیستی انتقادی؟ مقدمه سرمایه‌داری لیبرال به‌عنوان نظام…

             تشدید تنش تهران و واشنگتن؛ پس‌لرزه‌های منطقه‌ای آن

نویسنده: مهرالدین مشید سرنوشت دیکتاتوری‌های دینی؛ آزمون بقا برای اخوندیسم و…

دربارۀ «اصولنامۀ جزایی محاکم» اداره طالبان

اعلامیۀ انجمن سراسری حقوق؜دانان افغانستان بنام خداوند حق و عدالت انجمن سراسری…

هر که را مشکلی است!

امین الله مفکر امینی          2026-30-01 ! هر که را مشکلی باشد ناچار…

آ.و. لوناچارسکی

برگردان. رحیم کاکایی و.گ. بلینسکی پیشگفتار مترجم درباره ویساریون بلینسکی نویسنده، منتقد…

برهنه گویی و عریان سالاری؛ سیاستِ بی‌پرده و حاکمیتِ بی‌نقاب

نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی از زوال مشروعیت و فروپاشی پوشش های…

«
»

آلمان! کشوری مستقل! مسخره است

نویسنده : آلبرشت مولر ــ
مترجم: م. نوری ــ

ما می‌خوانیم و می آموزیم که کشور ما آلمان کشور مستقلی است. ما می‌خوانیم که پایگاه‌های نظامی دولت‌های دیگر در آلمان بخشی از قلمرو سرزمینی ماست. ولی «رامشتاین» در ایالت «راینلند فالز» در آلمان قرار دارد و پایگاه نظامی «رامشتاین» بخشی از خاک آلمان است. چرا با وجود این، وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا مکرراً از وزرای دفاع کشورهای دیگر برای شرکت در کنفرانس «رامشتاین»، کنفرانسی که حال نام «فرمت رامشتاین» بر آن نهاده شده، دعوت می‌کند؟ مسئولین ایالت «راینلند فالز» از وزیر دفاع آمریکا «لوید آستین» به‌عنوان میزبان کنفرانس نام می‌برند. برگزاری مکرر این کنفرانس برای آلمان بی‌خطر نیست، بالعکس، این خطر که رامشتاین و حومۀ آن هدف حملات نظامی روسیه قرار گیرند افزایش می‌یابد.

پیش از این‌که وارد موضوع شویم، آنچه که آرزوی وزیر خارجۀ آلمان است، یعنی نابودی روسیه، پیش از آن ‌که در مورد روسیه برآورده شود احیاناً با حملۀ نظامی روسیه و شاید هم حملۀ اتمی برای آلمان اتفاق خواهد افتاد. صدها هزار نفر در آلمان در معرض خطرند، چرا که «رامشتاین» در کویر خالی از سکنه قرار ندارد.

«فرمت رامشتاین» نهادی تهدیدآمیز برای روسیه است. طرح‌های نظامی در «رامشتاین» مورد مذاکره قرار می‌گیرند و تصمیمات دربارۀ تجهیزات نظامی و تسلیح اوکراین هم در این پایگاه نظامی اتخاذ می‌شوند. تمام برنامه‌های پیشبرد جنگ در آلمان طراحی می‌شوند نه در کشوری دیگر. بنابراین، ما نه‌فقط با ارسال سلاح به اوکراین، بلکه با در اختیار گذاشتن مکان طراحی‌ها و هماهنگ‌سازی‌های نظامی در جنگ با روسیه، خود یک طرف جنگیم.

گزارشی از شبکۀ تلویزیونی ZDF، که متن آن را در ذیل می‌خوانید، به‌وضوح نشان می‌دهد که کنفرانس «رامشتاین» تا چه اندازه‌ برای طراحی جنگ و پیشبرد آن حائز اهمیت است. «رامشتاین» مستقیماً درگیر جنگ اوکراین است:

«برای غالب افراد برگزاری کنفرانس «رامشتاین» در «راینلند فالز» تبدیل به روالی عادی شده ولی برای «رستم عمروف» وزیر دفاع جدید اوکراین، که در پی ورود اتهام فساد و برکناری وزیر دفاع سابق به این سِمت رسید، اولین حضور در صحنۀ بین‌المللی بود؛ امری که موجب شد تا وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا در خصوص نظارت بهتر بر استفاده از تسلیحات تأکید کند. وی گفت: “ما با شرکای اوکراینی تنگاتنگ همکاری خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که کمک‌های اعطایی به‌طور مؤثر و مطمئنی مورد استفاده قرار گیرند. و من خوشحالم اعلام کنم که تانک‌های وعده داده شدۀ آبرامز M1 به‌زودی وارد اوکراین خواهند شد”. به‌دلیل ابتلای وزیر دفاع آلمان به کرونا معاون وی در کنفرانس شرکت کرد و اعلام نمود که آلمان ۴۰۰ میلیون یورو دیگر، به‌ویژه برای تهیۀ مهمات به اوکراین خواهد داد. دانمارک، هلند و جمهوری چک نیز قول دادند ۱۵ تانک دیگر در اختیار اوکراین قراردهند. به‌اعتقاد ناظران، تحول و چرخشی در سیاست تسلیح اوکراین به‌وقوع پیوسته است. این تحول جدید عبارت از این است که برای اولین بار پس از آغاز جنگ اوکراین، اروپا در اعطای کمک به اوکراین از آمریکا پیشی گرفته و اروپا دادن کمک به اوکراین را دربرنامه‌ای طولانی مدت و برای ۵ سال آینده پیش‌بینی کرده است. در رابطه با تحویل موشک‌های دوربرد آلمان، «تاروس»، که اوکراین خواستار دریافت آن‌هاست، فعلاً در مباحث مربوطه چندان پیشرفتی حاصل نشده است. هنوز در دولت آلمان جدال در مورد دادن این موشک‌ها بدون رسیدن به نتیجه‌ ادامه دارد. در این کنفرانس همه از موفقیت‌های مستمر اوکراین در جنگ خوشحالند. این پیامی بود که این کنفرانس به وزیر دفاع جدید اوکراین داد، ولی او به موفقیت بزرگی دست نیافت.»

موضوع خنده‌دار دیگر: وزیر دفاع آلمان به‌دلیل ابتلا به کرونا نتوانست در دیدار «رامشتاین» شرکت کند. اما بودن یا نبودن او چندان اهمیتی ندارد زیرا در کنفرانس «رامشتاین» این ایالات متحدۀ آمریکاست که تصمیم‌گیرنده است، وزیر دفاع ما را کسی به بازی نمی‌گیرد، او همیشه در حاشیه قرار دارد.

چه کسی به شهروندان آلمانیِ در معرض خطر کمک می‌کند؟ ظاهراً دولت آلمان نه. دولت «راینلند فالز» هم قطعاً نه. در اصل، دادستانیِ ذیصلاح در «سوای بروکن» بود که باید وارد عمل می‌شد و حداقل بررسی می‌کرد که آیا اقدامی قضایی علیه دعوت وزیر دفاع آمریکا به کنفرانس در خاک آلمان امکان‌پذیر است؟

منبع: وب سایت NachDenkSeiten، بیستم سپتامبر ۲۰۲۳
https://www.nachdenkseiten.de/?p=۱۰۴۱۰۱