پروفیسور استاد نصیب الله سیماب

له ښاغلي پروفیسور استاد نصیب الله سیماب سره چې د…

کتاب راز هستی

رسول پویان به زندانی که دل دربند آن زنجیر و برپا…

 اسلام سیاسی؛ از اصلاح دینی تا ایدئولوژی قدرت

 نویسنده: مهرالدین مشید اسلام سیاسی یکی از مهم‌ترین پدیده‌های فکری و…

روزهای آخر امین؛ روایت ناگفته از ورود شوروی و تغییر…

https://www.youtube.com/watch?v=K0xOd1gPFV0 تاریخ معاصر افغانستان؛ روزهای آخر حکومت حفیظ‌الله امین. روزهایی که…

وقتی عقل به راز و نیاز رسید

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist…

شورا در اسلام!

مقدمه  شورا ومشاوره واژه عربی است به معنی ابراز رای ،…

آئوزوف نویسنده‌ی شوروی و قزاقستان

برگردان. رحیم کاکایی نویسنده . روسلان سمیاشکین  ،فرزانه‌ای از شرق و…

۲۰۲۱؛ افغانستان چگونه به نقطه عطف شکست غرب تبدیل شد؟

سقوط یک نظام، پایان یک جنگ یا آغاز یک نظم…

 از بیست سال جمهوریت قلابی تا پنج سال امارت استبدادی…

 نویسنده: مهرالدین مشید مردم افغانستان پس از سرنگونی دور نخست حاکمیت…

 اقلیت های کامران، طردشدگان گناهکار؛ و دفاع میشل فوکو.

Michel Foucault (1926- 1984 ) آرام بختیاری فلسفه فوکو؛ ضرورت انحلال زندان…

افغانستان؛ قلب آسیا — سرزمینی که دردش از مرزهایش عبور…

Wahidullah Noorzai — Former Senior ANP/ANCOP Officer | Strategic &…

د فکر خونه یا (Think Tank) څه ته وایي؟

نور محمد غفوری د سیاسي، ټولنیزو، علمي او اقتصادي ډلو او…

افغانستان؛ سرزمینی میان جغرافیا و تاریخ

چرا راه‌ها همیشه سرنوشت ما را تعیین کرده‌اند؟ گاهی برای فهم…

از اصلاحات تا شورش؛ چه بر سر انقلاب ثور افغانستان…

https://www.youtube.com/watch?v=l0ow4OzGHJQ https://www.youtube.com/watch?v=Hyq-bga7Suc https://www.youtube.com/watch?v=tOXvTwiDiOM https://www.youtube.com/watch?v=H1Qje9nj1e0 https://www.youtube.com/watch?v=oaAMDDVRm44 دوم سپتامبر ۲۰۲۶، پنجمین جلسه از سلسله گفت‌وگوهای ما با…

وقتی دین و فلسفه به ایدئولوژی بدل می‌شوند

 نویسنده: مهرالدین مشید ایدئولوژیک شدن دین و فلسفه؛ آغاز فاجعه دین و…

انتقاد،اعتراض، پاڅون او بغاوت

عبدالصمد ازهر                 …

دل « قلب » چیست؟ 

برهان الدین « سعیدی » دل نباشد غیر آن  دریای نور…

افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

«
»

آلمان! کشوری مستقل! مسخره است

نویسنده : آلبرشت مولر ــ
مترجم: م. نوری ــ

ما می‌خوانیم و می آموزیم که کشور ما آلمان کشور مستقلی است. ما می‌خوانیم که پایگاه‌های نظامی دولت‌های دیگر در آلمان بخشی از قلمرو سرزمینی ماست. ولی «رامشتاین» در ایالت «راینلند فالز» در آلمان قرار دارد و پایگاه نظامی «رامشتاین» بخشی از خاک آلمان است. چرا با وجود این، وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا مکرراً از وزرای دفاع کشورهای دیگر برای شرکت در کنفرانس «رامشتاین»، کنفرانسی که حال نام «فرمت رامشتاین» بر آن نهاده شده، دعوت می‌کند؟ مسئولین ایالت «راینلند فالز» از وزیر دفاع آمریکا «لوید آستین» به‌عنوان میزبان کنفرانس نام می‌برند. برگزاری مکرر این کنفرانس برای آلمان بی‌خطر نیست، بالعکس، این خطر که رامشتاین و حومۀ آن هدف حملات نظامی روسیه قرار گیرند افزایش می‌یابد.

پیش از این‌که وارد موضوع شویم، آنچه که آرزوی وزیر خارجۀ آلمان است، یعنی نابودی روسیه، پیش از آن ‌که در مورد روسیه برآورده شود احیاناً با حملۀ نظامی روسیه و شاید هم حملۀ اتمی برای آلمان اتفاق خواهد افتاد. صدها هزار نفر در آلمان در معرض خطرند، چرا که «رامشتاین» در کویر خالی از سکنه قرار ندارد.

«فرمت رامشتاین» نهادی تهدیدآمیز برای روسیه است. طرح‌های نظامی در «رامشتاین» مورد مذاکره قرار می‌گیرند و تصمیمات دربارۀ تجهیزات نظامی و تسلیح اوکراین هم در این پایگاه نظامی اتخاذ می‌شوند. تمام برنامه‌های پیشبرد جنگ در آلمان طراحی می‌شوند نه در کشوری دیگر. بنابراین، ما نه‌فقط با ارسال سلاح به اوکراین، بلکه با در اختیار گذاشتن مکان طراحی‌ها و هماهنگ‌سازی‌های نظامی در جنگ با روسیه، خود یک طرف جنگیم.

گزارشی از شبکۀ تلویزیونی ZDF، که متن آن را در ذیل می‌خوانید، به‌وضوح نشان می‌دهد که کنفرانس «رامشتاین» تا چه اندازه‌ برای طراحی جنگ و پیشبرد آن حائز اهمیت است. «رامشتاین» مستقیماً درگیر جنگ اوکراین است:

«برای غالب افراد برگزاری کنفرانس «رامشتاین» در «راینلند فالز» تبدیل به روالی عادی شده ولی برای «رستم عمروف» وزیر دفاع جدید اوکراین، که در پی ورود اتهام فساد و برکناری وزیر دفاع سابق به این سِمت رسید، اولین حضور در صحنۀ بین‌المللی بود؛ امری که موجب شد تا وزیر دفاع ایالات متحدۀ آمریکا در خصوص نظارت بهتر بر استفاده از تسلیحات تأکید کند. وی گفت: “ما با شرکای اوکراینی تنگاتنگ همکاری خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که کمک‌های اعطایی به‌طور مؤثر و مطمئنی مورد استفاده قرار گیرند. و من خوشحالم اعلام کنم که تانک‌های وعده داده شدۀ آبرامز M1 به‌زودی وارد اوکراین خواهند شد”. به‌دلیل ابتلای وزیر دفاع آلمان به کرونا معاون وی در کنفرانس شرکت کرد و اعلام نمود که آلمان ۴۰۰ میلیون یورو دیگر، به‌ویژه برای تهیۀ مهمات به اوکراین خواهد داد. دانمارک، هلند و جمهوری چک نیز قول دادند ۱۵ تانک دیگر در اختیار اوکراین قراردهند. به‌اعتقاد ناظران، تحول و چرخشی در سیاست تسلیح اوکراین به‌وقوع پیوسته است. این تحول جدید عبارت از این است که برای اولین بار پس از آغاز جنگ اوکراین، اروپا در اعطای کمک به اوکراین از آمریکا پیشی گرفته و اروپا دادن کمک به اوکراین را دربرنامه‌ای طولانی مدت و برای ۵ سال آینده پیش‌بینی کرده است. در رابطه با تحویل موشک‌های دوربرد آلمان، «تاروس»، که اوکراین خواستار دریافت آن‌هاست، فعلاً در مباحث مربوطه چندان پیشرفتی حاصل نشده است. هنوز در دولت آلمان جدال در مورد دادن این موشک‌ها بدون رسیدن به نتیجه‌ ادامه دارد. در این کنفرانس همه از موفقیت‌های مستمر اوکراین در جنگ خوشحالند. این پیامی بود که این کنفرانس به وزیر دفاع جدید اوکراین داد، ولی او به موفقیت بزرگی دست نیافت.»

موضوع خنده‌دار دیگر: وزیر دفاع آلمان به‌دلیل ابتلا به کرونا نتوانست در دیدار «رامشتاین» شرکت کند. اما بودن یا نبودن او چندان اهمیتی ندارد زیرا در کنفرانس «رامشتاین» این ایالات متحدۀ آمریکاست که تصمیم‌گیرنده است، وزیر دفاع ما را کسی به بازی نمی‌گیرد، او همیشه در حاشیه قرار دارد.

چه کسی به شهروندان آلمانیِ در معرض خطر کمک می‌کند؟ ظاهراً دولت آلمان نه. دولت «راینلند فالز» هم قطعاً نه. در اصل، دادستانیِ ذیصلاح در «سوای بروکن» بود که باید وارد عمل می‌شد و حداقل بررسی می‌کرد که آیا اقدامی قضایی علیه دعوت وزیر دفاع آمریکا به کنفرانس در خاک آلمان امکان‌پذیر است؟

منبع: وب سایت NachDenkSeiten، بیستم سپتامبر ۲۰۲۳
https://www.nachdenkseiten.de/?p=۱۰۴۱۰۱