قسم به قلم و آنچه که مینویسد
ن والقلم
فرصت شد که نگاهی بر کتاب “عطر جهان شمول” نوسرودههای جناب آقای “خالد بایزیدی” بندازم و بخوانم و مست و کیفور شوم.
آشنایی اینجانب با استاد “دلیر” و قلمش به مدتها پیش برمیگردد، لیکن جهت آشنایی خوانندگان ابن مطلب لازم دیدم که ابتدا به معرفی ایشان بپردازم و سپس دست به نقد و بررسی اشعار بپردازم، چونکه پندار این قلم این است، که پیش از شناخت قلم باید شناخت درستی از صاحب قلم داشته باشیم.
استاد “خالد بایزیدی”، متخلص به “دلیر”، شاعر، نویسنده و مترجم کُرد است. ایشان در زندگینامهی خودنویسی، چنین نگاشته است: در سال ۱۳۴۵ به این کره تبعید شدم. در مهاباد دیپلم گرفتم و از آنجائی که در یک خانواده مذهبی به دنیا آمده بودم پدر و مادرم مایل بودند درس فقه بخوانم. به احترام آنان روی هم رفته مدت چهارسال در دو مکتبخانه در مهاباد و بوکان به تحصیل علوم دینی مشغول بودم. بر اثر علاقه شدیدی که به هنر و ادبیات داشته و دارم به مطالعه شعر به زبانهای کُردی و فارسی روی آوردم و در این زمینه بطور جدی وارد شدم. در نتیجهی کوششهای مداوم و مشتاقانه به تدریج به سرودن شعر کردی و فارسی و ترجمه شعر شاعران معاصر کُرد پرداختم و اشعار و ترجمههایم در روزنامهها و سایتهای مختلف ایران و خارج از کشور چاپ شدند. چند مجموعه از سرودههایم در انتشارات فرجام تهران که تحت مدیریت آقای فاروق صفیزاده است، بهچاپ رسید.
از ایشان تاکنون چندبن مجموعه شعر چاپ و منتشر شده است، از جمله: سخن دل – دل مویه – عصیان غربت – تبسم تاکستان – باران عشق – تو را چون کتابی برگزیدم (ترجمه شعر شاعران معاصر کُرد) – سیمای ونبوو… سیمای گمشده (مجموعه شعر کُردی) – لبخند ژرف کاریکلماتور و…
