فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

«
»

انگ اجتماعی به آوارگان افغانستان در ایران باید فوراً متوقف شود

سیامک بهاری

ابوالفضل فاتح، رئیس بخش سل و تحقیقات ریوی انجمن انستیتو پاستور ایران: «بیشترین موارد مثبت ابتلا به سل» مربوط افغان‌ها است»!

این اظهارات عمیقا نژادپرستانه، غیر علمی با واکنش اعتراضی جمع قابل توجهی از پژوهشگران روبرو شد. ۷۲ تن از دانشگاهیان و پژوهشگران در حوزه سلامت، جامعه‌شناسی و روانشناسی از داخل و خارج ایران، با امضا نامه سرگشاده‌ای اظهارات او را گسترش نفرت پراکنی قومی و نژادپرستی خوانده‌اند. تأکید کرده‌اند که عامل بیماری‌ها، میکروب‌ها و باکتری‌ها هستند نه قومیت‌ها، نه نسبت دادن بیماری به یک گروه ملیتی.

نامه اعتراضی پژوهشگران در میانه کثیف‌ترین رفتارهای ضد انسانی و نژاد‌پرستانه حکومت اسلامی ایران علیه آوارگان و مهاجرین افغانستانی، بسیار مهم و ارزشمند است. این اقدام به موقع، جهت‌گیری و روحیه جامعه نسبت به توطئه‌های ضد انسانی حکومت اسلامی را نمایندگی‌ می‌کند. راه نشان می‌دهد،‌ دسیسه‌های ظاهراً علمی حکومتی را خنثی‌می‌کند و خطر تحقیر و نفرت‌پراکنی علیه مهاجرین بی‌پناه افغانستانی را به درستی گوشزد می‌‌کند.

انسانیت‌زدایی  جمهوری اسلامی ایران انتها ندارد. هر چقدر بر دامنه شکست، بن‌بست و بحران حکومت اسلامی ایران افزوده می‌شود، هر چقدر دامنه نارضایتی و اعتراضات عمومی گسترده‌تر و  بر پیگری مطالبات و خواسته‌ها افروده می‌شود و اتحاد و همبستگی عمومی جامعه علیه حکومت بعنوان مسبب و عامل بقا فقر و فلاکت بر جامعه عمیق‌تر می‌شود، در مقابل بر میزان گسترش نفرت‌پراکنی حکومت علیه آوارگان و مهاجرین افغانستانی در ایران افزوده می‌شود.

حکومت در باتلاق جنگ افروزی و ماجراجویی‌های منطقه‌ای گیر افتاده است. جامعه به روشنی دارد شکست و فروپاشی عمق استراتژی جمهوری اسلامی را می‌بیند. در اوج استیصال تقلا می‌‌کند صورت مسئله شکست‌های مفتضحانه خود و اعتراضات برحق جامعه را عوض کند. حواس جامعه به سمت دیگری بکشاند. دشمن تراشی کند. ناسیونالیسم عظمت طلب و فاشیست ایرانی را با خود همراه سازد و به جان آوارگان و مهاجرین افغانستانی این آسیب‌پذیرترین بخش جامعه ایران بیندازد. در صفوف متحد جامعه تفرقه و جدایی ایجاد کند. بار تقصیرات خود را بر گردن گروهی از آسیب‌پذیرترین اقشار جامعه ایران بیندازد. این سیاست کثیف فاشیستی را باید با قدرت و دقت خنثی کنیم.

 بدون تردید تشکل‌ها و فعالین کارگری، معلمان، نویسندگان، وکلای دادگستری، هنرمندان و همه مردم انساندوست ایران در این راه بیشترین تلاش را خواهند کرد. آوارگان افغانستانی را تنها نخواهند گذاشت و باشکوه‌ترین همبستگی‌ انسانی را خلق‌خواهند کرد.