پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

دنیای وارونه

премьер-министр Камбоджи Хун Сен

هون سن، نخست وزیر کامبوج

یونگه ولت: اروپا واشنگتن را به خاطر ارسال بمب‌های خوشه‌ای اوکراین محکوم نکرد

ا. م. شیری

اما کامبوج «غیر اروپایی» به اروپایی‌ها توضیح داد که جمعیت غیرنظامی در معرض چه خطراتی قرار می‌گیرند.

«مهمات خوشه‌ای؟ از سوی وزارت خارجه آلمان، پاسدار ارزش‌های اروپایی، سخنان زیبای بسیاری دربارۀ این مهمات نوشته است. البته، آلمان قرارداد اسلو در مورد ممنوعیت استفاده از بمب‌های خوشه‌ای را امضاء کرده است. ۱۱۰ کشور دیگر نیز به همین ترتیب آن را امضاء نموده و ۱۲ کشور نیز این سند را تصویب کرد‌ه است. بیش از سی کشور با حمایت از یکی از قطعنامه‌های سازمان ملل متحد پای‌بندی خود را به اهداف آن اعلام نموده‌اند. یعنی کاملاً واضح است که اکثر کشورهای جهان در مورد مهمات خوشه‌ای چه فکر می‌کنند. و این قابل درک است. مهمات خوشه‌ای که بمب‌های کوچک بی‌شماری را در مناطق وسیع می‌پراکنند، اغلب سال‌ها پس از پایان جنگ‌ها، به طور منظم از هم جدا می‌شوند و غیرنظامیان ناآگاه را معلول می‌کنند». نشریۀ آلمانی یونگه ولت می‌نویسد، البته، به گفتۀ ادارۀ آنالنا بربوک، دولت آلمان پای‌بندی «قطعی» خود را به توافق اسلو اعلام می‌کند.

اما در مورد این واقعیت که آمریکا تصمیم گرفته است مهمات خوشه‌ای را برای عملیات نظامی علیه روسیه به اوکراین تحویل دهد، دولت فدرال آلمان از اظهارات سخاوتمندانه کوتاهی نمی‌کند و «مطمئن است» که «برای دوستان آمریکایی ما گرفتن چنین تصمیمی آسان نبود». علاوه بر این، ظاهراً کی‌یف قصد دارد از این مهمات فقط «برای آزادسازی قلمرو خود» استفاده کند.

یورگ کروناور، نویسندۀ مقالۀ منتشره در یونگه ولت می‌نویسد: «اما توافقنامۀ منعقده در اسلو هیچ استثناء الزامی در قاعده، حتی اگر در مورد قلمرو خود یک کشور خاص باشد، در نظر نگرفته است».

در مقاله گفته می‌شود: «برلین در پاسخ این مسئله می‌گوید که این توافق‌نامه را آمریکا و اوکراین امضاء نکرده‌اند. بنابراین، در این رابطه آن‌ها مشکلی ندارند. در مورد محکومیت شدید ارسال مهمات خوشه‌ای از طرف دولت آلمان حتی زمانی که کشورهای متحد از آن برای دستیابی به اهداف مشترک با جمهوری فدرال آلمان استفاده کنند، هیچ کس چیزی نخواهید شنید. چنین محکومیتی (رسمی) را حتی از طرف وزارت خارجۀ آلمان نیز که در مسائل دیگر حاضر است به خاطر ارزش‌های اروپایی خود را فدا کند، نباید انتظار داشت».

نویسندۀ مقاله می‌نویسد: «در میان انتخاب‌کنندگان «حزب سوسیال- دموکرات آلمان و «سبزها» هنوز کسانی هستند که نسبت به مهمات خوشه‌ای نگرش منفی دارند، حتی اگر علیه روسیه استفاده شود».

این نشریه به طعنه اشاره می‌کند: «آنتون هوفریتر، رئیس کمیتۀ روابط خارجی بوندستاگ علنآً علیه استفاده از بمب‌های خوشه‌ای صحبت کرد- شجاعت ناشناخته!. اما سخنان او هیچ عواقبی نداشت. آن‌ها فقط در صورتی می‌توانند اعتراض کنند که بربوک، وزیر امور خارجه رسماً به واشنگتن اعتراض کند. البته، او به هیچ کاری در این رابطه دست نخواهد زد. زیرا، این موضوع به ارزش‌های اروپایی او مربوط نمی‌شود».

هون سن، نخست وزیر کامبوج نیز روز یکشنبه نسبت به استفاده از بمب‌های خوشه‌ای آشکارا هشدار داد. همانطور که او گفت، ده‌ها هزار نفر در اثر بمب‌های آمریکایی که پس از جنگ آمریکا علیه ویتنام در کشورش رها شده بود، معلول و یا حتی کشته شدند.

هشدار هون سن همچنین از این جهت قابل توجه است که عمدتاً از طرف کشورهای اروپایی در مورد جنگ توصیه‌هایی ارائه می‌شود. آن‌ها توضیح می‌دهند که چرا استفاده از سلاح‌های پیشرفتۀ غربی در کشورهای دور از اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده این قدر بی‌رحمانه است. معلوم می‌شود که وضعیت برعکس است. اکنون نخست وزیر کامبوج- کشور در حال توسعه، در مورد عواقب استفاده از سلاح‌های وحشیانه در خاک اروپا، به کشورهای اروپایی هشدار می‌دهد. هون سن، نخست وزیر کامبوجی در تلاش است تا با نشان دادن خطراتی که کشورش با آن مواجه است، اروپایی‌ها را از استفاده از بمب‌های خوشه‌ای منصرف کند.

مأخوذ از: وب‌سایت بنیاد رهنگ راهبردی

۲۳ تیر-سرطان ۱۴۰۲