وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

تداوم دیپلوماسی منفعل کابل وپاسخ اسلام آباد

عبدالاحمد فیض

 

بعد ازرویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل که بیش ازسه صد کشته ومجروح ازخود بجا گذاشت ، حکومت افغانستان بدوام سیاست همیشگی خود هیأتی را ازمسوولین بلند پایه امنیتی ووزارت امورخارجه کشور بتاریخ اول فبروری به اسلام آباد فرستاد تا نتیجه تحقیقات کابل ازحمله تروریستی اخیررا با مقامات پاکستانی که خود طراح وسازمانده این حمله تروریستی پنداشته شده وبدون تردید درعقب همه جنایات ضد افغانی قراردارند، شریک ساخته وازحامیان اصلی جنگ وبحران جاری درکشوربخواهند تا عاملان رویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل را شناسائی وزمینه را برای دستگیری ومجازات مرتکبان این جنایت وحشیانه فراهم سازد. هیأت اعزام بعد ازمذاکره با مقامات عوام فریب دراسلام آباد، درحضوررسانه ها ازمذکرات ابرازرضایت نموده     و اظهارداشتند که جانب اسلام آباد به بررسی جدی یافته های کابل درپیوند به حمله تروریستی(۲۷) جنوری خود             را متعهد دانسته است .

تأسف بارونهایت مضحک است که کاخ نشینان درکابل یا صلاحیت اقدامات لازم را درقبال چنین قضایا  نداشته ویا کماکان ازوجود یک دیپلوماسی سازنده درپیوند با تجاوزمستمرپاکستان که هرروزازمردم مظلوم مان قربانی میکیرد رنج میبرد. هیچ تردیدی وجود ندارد که افغانستان دربیش ازسه دهه قربانی های نا محدود ناشی ازتجاوزات پاکستان را بدوش کشیده است که دروجود مخوف ترین تشکیلات تروریستی درقالب یک جنگ نیابتی علیه استقلال وتمامیت ارضی کشورما درحال جریان است ومزدوران که زیردرفش کاذب وشعاردروغین دین بسود حامیان بیرونی شان دربرابرمردم ما میجنگند نه دیروز، نه امروزویا فردا ازسلاخی مردمان بیگناه غیرنظامی وایجاد فضای رعب و وحشت درکشورما دریغ نخواهند ورزید وهکذا پاکستان این کشورحامی دهشت افگنی که ترویج تروریزم ودهشت عنصربنیادی درسیاست خارجی آن کشوربخصوص نسبت به افغانستان است هیچ گاه ازمداخله وتجاوزعلیه کشورما دست نخواهند کشید، لذا حاکمان وسیاسیون که سرنوشت ومقدرات مردم وووطن بدست آنها افتاده است باید بخوبی این فهم را داشته باشد که اسلام آباد دست ازدامان وطن ما نخواهند برداشت بنابران تلاش کابل درقالب مذاکرات و مساعی سیاسی ازمجاری دیپلوماتیک به هدف جلب همکاری پاکستان که بوضوح مجری وهدایت کننده جنگ جاری درکشورپنداشته میشود ، جزء اغوای خودی ، بازی درقالب جملات وازدست دادن فرصت بسود اسلام آباد تعریف دیگری نخواهد داشت.فلهذا با درنظرداشت تجاروب گذشته ازموضعگیریهای فریبکارانه اداره اسلام آباد که علی الر غم تشدید فشارجهانی ، فصل جدیدی ازقتل وکشتارمردم افغانستان را با گسترش عملیات انتحاری آغازنموده است، حکومت افغانستان میبایست با روشهای سنتی کهنه نسبت به اسلام آباد وداع گفته ودرین مقطع حساس درهما هنگی با طیف وسیع ازفشارهای بین المللی ، پرونده تجاوزات ومداخلات مستمرنظامیان مرتجع اسلام آباد را بلادرنگ به شورای امنیت سازمان ملل متحد ودیوان بین المللی جزائی بمثابه کشورناقض صلح وشریک آشکاردرجنایات جنگی ، نقض حقوق بشری مردمان غیرنظامی افغانستان ودرارتکاب جنایت علیه صلح ارائیه میداشت واما تداوم سیاست ناکارآمد توأم با ابهام کابل دربرابراسلام آباد وتعقیب یک دیپلوماسی غیرحرفوی موجب گردید که اداره نظامی اسلام آباد تقاضای هیأت کابل مبنی برپاسخگوئی دولت آن کشوردرخصوص رویداد خونین تروریستی اخیردرشهرکابل را ناشی ازاستیصال ومجبوریت افغانستان ارزیابی وبا پرتاپ بیش ازیکصدو هشتاد راکت درمربوطات ولایت کنرها پاسخ دهد.