واژه های آریه ،آریا، ایرانمویجه و آریانا در بازار لیلام…

نوشته : دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها  برخی …

 جشن نوروز در گذرگاه تاریخ

نوشته : داکتر حمیدالله مفید واژه نوروز را آریایی های باستانی…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اخلاقي معیارونه

 نور محمد غفوری پیلامه د تلویزیوني سیاسي بحثونو په اړه مې مخکې…

از هیولای ساخته‌شده تا دشمن مقدس؛ روایت قدرت از تروریسم

نویسنده: مهرالدین مشید تروریسم سایه ای که قدرت ها می سازند…

رايحه

دوم حمل ١٤٠٤ خورشيدىفکر تو زیبنده ‌‌‌‌‌‌ی دل‌ها شدهوسوسه…

بخاطر محکمه عاملان جنایات جنگی و ضد بشری تجاوز نظامی…

اعلامیه و فراخوان انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان بنام خداوند حق و…

از شکست دکترین عمق استراتژیک تا طلوع رقابت نیابتی هند

نویسنده: مهرالدین مشید شکست عمق استراتژیک  و جنایات نظامیان تروریست پرور افغانستان…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو اهمیت

نور محمد غفوری مقدمه:د تلویزیونی سیاسی بحثونو په ماهیت مو په…

تولستوی ، لئو نیکولایویچ

برگردان. رحیم کاکایی دانشنامه بزرگ شوروی  و. یا. لاکشین کنت لئو نیکولایویچ تولستوی…

      عید شما مبارکباد 

مبا رکبا د عید ی روزه  دا را ن به آ…

نوروز؛ ارث نیاکان

رسول پویان کهـن نـشـاط بهـاران جشن نوروز است سرور سرو خرامان جشن…

د تلویزیوني سیاسي بحثونو ماهیت

نور محمد غفوری نن چې په انټرنټ کې ګرځیدم، ناڅاپي مې…

چگونه تحلیل کنیم؟

در این روز ها صدا ها در رابطه به وضعیت…

فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

«
»

در محکومیت ترور ناهض حتر، نویسنده و فعال سیاسی اردنی

بیانیه کانون تحلیلگران و کارشناسان مسائل جهانی و منطقه‌ یی

ناهض حتر، نویسنده، محقق و فعال سیاسی اردنی در سال ۱۹۶٠ در یک خانواده مسیحی چشم به جهان گشود. او تحصیلات خود را در رشته جامعه‌شناسی و فلسفه دانشگاه اردن به پایان رساند و متخصص اندیشه های سلفی معاصر و یکی از پرشورین فعالات ضداستعماری اردن و بطور کلی، جهان عرب بود.

در سال ۲٠٠۸ دولت اردن او را ممنوع‌القم نمود و در همین اوان از سوی گروهی «ناشناس» مورد حمله مسلحانه قرار گرفت. اما در این حادثه بطور معجزه‌آسا از مرگ نجات یافت. در سالهای ۱۹۷۷۱۹۹۶ بارها به زندان افتاد. سرانجام به لبنان رفت و پس از مدتی دو باره به اردن بازگشت. در این دوره بود که ناهض حتر به فعال سیاسی پرکار تبدیل گردید و چندین کتاب تألیف نمود. عناوین برخی از آثار وی چنین است: «نئو لیبرالیسم- لیبرالیسم ضد دموکراسی»، «وقایع و درگیری‌های اردن در سال‌های نود»، «مقاومت لبنان، دروازه‌های تاریخ را می‌کوبد»، «عراق و بن‌بست امپریالیسم آمریکا»، «مطالعات فلسفی در جنبش آزادی اردن» و …

صحنه‌سازی

حکومت اردن با دستآویز قرار دادن کاریکاتوری که ناهض حتر در تقبیح «خدای» داعشیان ترسیم کرده بود، او را به دادگاه فراخواند. روز ۲۵ ماه اوت برای محاکمه وی مقرر شده بود. علیرغم اینکه ناهض حتر از طرف نیروهای سلفی مورد تهدید قرار گرفته و شخص ضارب نیز در روز محاکمه از ساعتها قبل در مقابل دادگاه پرسه می‌زد، پلیس برای حمایت از ضارب آماده بود و این خود، دلیل آشکاری است بر طراحی و اجرای عملیات ترور ناهض حتر در پستوهای نهادهای امنیتی.

با این حال، لازم به تأکید است که ناهض حتر آن شخصیتی نبود که به هر دینی اهانت کند. چه که ابیات زیر مصداق کامل شخصیت اوست:

«کفر چو منی گزاف و آسان نبود،

محکمتر از ایمان من ایمان نبود».

در دهر یکی چو من و آن هم کافر،

پس در همۀ دهر یک مسلمان نبود».

علت ترور ناهض حتر

واقعیت این است که در ورای این ترور، اهداف دیگری دنبال می‌شد که با اوضاع منطقه، جنگهای استعماری- نیابتی امپریالیسم در سوریه، عراق، لبنان، یمن، بحرین و فلسطین ارتباط دارد. ناهض حتر نیز یک شخصیت برجسته و تأثیرگذار در این حوادث بود که بطور خستگی‌ناپذیر سیاستهای امپریالیسم آمریکا و وابستگان منطقه‌ایی آن را افشاء و رسوا می‌کرد.

ناهض حتر طی سالها مبارزات ضد استعماری خود به وزنه‌ایی تبدیل گشته بود که روشنفکران و نیروهای مترقی همۀ کشورهای عربی و منطقه را تحت تأثیر قرار می‌داد و آنها را به استفاده از فرصت پیش‌آمده در مبارزه متحدانه برای بیرون راندن استعمارگران از منطقه وامی‌داشت. او، یک پایش در بیروت و دمشق، یک پای دیگرش در تهران و مسکو  بود و با شخصیت‌ها و گروه‌های تأثیر‌گذار در این کشورها به مذاکره می‌نشست تا مگر بتواند بهترین راهکارها را برای پیشبرد امر مبارزات ضد استعماری بجوید. ناهض حتر عقاب بلندپروازی بود که با تمام وجودش در راه رهایی ملل ستمدیدۀ منطقه به همه جا بال می‌گشود.

سامی کلیب، یکی از مشهورترین تحلیلگران ناصریست جهان عرب در بیروت، در بخشی از مقاله خود در رثای ناهض حتر، تحت عنوان «ناهض حتر، سوری، ایرانی و روسی بود و او می‌خندد» نوشت:

«هیبت ظاهری ناهض حتر سراسر مملو از شور و سرزندگی بود. صدا و خطابش همچون انقلابیونی بود که تا آخرین نفس  و تا دم مرگ پیش می‌روند. او هیچگاه وسط دو صندلی ننشست و از چنین افرادی نیز بشدت متنفر بود؛ آنچه را که دوست می‌داشت و یا برعکس، مخالف بود، بصراحت بیان می‌کرد؛ پیگیرانه از مقاومت لبنان حمایت می‌کرد؛ خواستار آزادی سرزمین فلسطین بود و با تمام توانش با اسرائیل مبارزه می‌کرد؛ بی‌توجه به مخالفت شدید بشار اسد با رژیم اردن، حامی سرسخت بشار اسد بود…

به همین دلایل، ایادی و مزدوران امپریالیسم آمریکا و وابستگان منطقه‌ایی آن همواره در تعقیب ناهض حتر بودند و پیوسته برعلیه او دسیسه می‌کردند. در نتیجه نهایی، توانستند این شخصیت فرهیخته و کوشای ضد استعماری منطقه را از میان بردارند تا مگر بخیال باطل خود، مبارزات آزادی‌بخش ملل منطقه را متوقف نموده، سیاستهای استعماری غرب بسردمداری امپریالیسم آمریکا را پیش ببرند. اما، این مبارزات نه تنها هیچگاه متوقف نخواهد گشت، حتّا، مساعی مستمر و شکست‌ناپذیر انقلابیون و مبارزان ضد استعمار و ضد امپریالیست تا طرد استعمار و برقراری آزادی و عدالت در منطقه و جهان پیش خواهد رفت. زیرا، اگر چه آنها می‌توانند ناهض حتر و حترها را بطور فیزیکی به قتل برسانند، اما افکار، اندیشه و عمل ماندگار و جاودانه ناهض‌ها الهام‌بخش میلیونها انسان آزاده و مبارز است.

کانون تحلیلگران و کارشناسان مسائل جهانی و منطقه‌ایی بموازات تقبیح شدید ترور ناهض حتر، تروریسم دولتی امپریالیسم غرب برهبری امپریالیسم آمریکا را بشدت محکوم می کند.

 

کانون تحلیلگران و کارشناسان مسائل جهانی و منطقه‌ یی

۱٣ مهر ماه ۱٣۹۵