چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

«
»

حضور نظامی روسها در سوریه !

با نزدیک شدن موضوع عملی توافق اتمی وین ( برجام ) در سال 2016 میلادی ، سرعت تحولات سیاسی شتاب بیشتری گرفته است . سوریه به عنوان یک بخش از پازل خاورمیانه بزرگ ، سالهاست محوری جهت طواف بازیگران شده است . طی هفته گذشته فرانسه با توجیه مبارزه با تروریسم و عقب نماندن از قافله و سهم مناسب وارد این بازی شد ، تصمیمی که جوازش با حادثه تروریستی هفتم ژانویه پاریس صادر شد !روسها هم مجبور شدند تحت عنوان مبارزه با تروریسم ، از پشت صحنه بیرون بیایند و مستقیما وارد بازی شوند . تمامی این تحولات ربطی به قطبی شدن مجدد دنیا ندارد بلکه جنگ منافع است و بس ! روسها احتمالا حدس زده اند که در آینده خاورمیانه ، غرب نقشی یا سهمی برایشان در نظر نگرفته است ، والا خودشان اسد را رسما اعدام میکردند ! روسها توان تاثیرگذاری استراتژیک ندارند ولی میتوانند سرعت گیر باشند .

برخلاف تصوراتی کودکانه از این حضور نظامی روسها در سوریه ، که آن را ضدیت با سیاست غربی معرفی میکنند ، روسها هم فقط به فکر سهمی مناسب هستند .  چنین حضوری اساسا از موضع قدرت نیست . «ولادیمیر پوتین» رئیس‌جمهور روسیه تأکید کرد: «روسیه به حمایت نظامی از دولت اسد در سوریه ادامه می‌دهد.» رئیس‌جمهور روسیه می‌گوید اگر این حمایت‌ها وجود نداشته باشد، سوریه وضعیتی مشابه لیبی پیدا می‌کند . گفتنی است پوتين در نشست امنيت جمعي كه در تاجيكستان برگزار شد، رسماً حمايت مسكو از اسد را مورد تأكيد قرار داد .

روسها در شرایطی نیستند که توان حفظ ساختار سابق را داشته باشند که اگر چنین توانی داشتند ، شوروی سابق به فروپاشی نمیرسید . تنها چیزی که روسها را نگران و مجبور به دخالت نظامی مستقیم کرده است ، حذف نشدن کامل از حضورشان در خاورمیانه بزرگ است . روسها کاملا واقف هستند که تعیین تکلیف سوریه و حکومت اسلامی در خاورمیانه 2 روی یک سکه هستند و آخرین میخ این تابوت قدیمی….

ژنرال پترائوس، رئيس سابق سازمان سيا و از فرماندهان با سابقه آمريكا در غرب آسيا نيز درباره سوريه مي‌گويد: «تا زمانی که جایگزین مشخصی وجود ندارد، نباید برای کنار زدن اسد عجله کرد . البته، اسد نمی‌تواند جزئی از راهکار سیاسی آینده در سوریه باشد . » به گفته ناظران اين رفتار غرب طی 4 سال گذشته در سوریه روندي تاكتيكي و نه راهبردي بوده و آنان به دنبال فرصت‌سازي براي رسيدن به هدف نهايي خود، يعني سرنگون‌سازي نظام اسد، استحاله حکومت اسلامی ايران و قطع جا پای روسيه در منطقه هستند . تلاش روسها فقط جنبه دفاعی دارد .

یک تحلیلگر مسائل خاورمیانه میگوید «روسیه یک برنامه راهبری و استراتژیک دارد که بر مبنای آن می خواهد در منطقه نقش داشته باشد. دلیل آن این است که وقتی این کشور در چالش های منطقه ای و از جمله بحران اوکراین در تعامل با قدرت های جهانی قرار می گیرد ، نیاز دارد تا در مناطق دیگر امکان مانور داشته باشد تا به وسیله آن بتواند در معادلات قدرت، توان چانه زنی خود را حفظ کند . روسیه با مصر از دهه ۵۰ ارتباط داشته است، با عراق از گذشته های دور در مراوده بوده و با سوریه از زمان حافظ اسد ارتباط بسیار نزدیکی داشته است. روسها عراق و مصر و لیبی و کل بهار موسوم به عرب را به هر دلیلی واگذار کردند ، اما حاضر به حذف شدن کامل از خاورمیانه بزرگ نیستند !

حضور نظامی روسها در سوریه معنای پیچیده ای ندارد . روسها هم نه به فکر تروریسم هستند و نه به فکر مردم . وزن و سقف حضورشان فقط منافع خودشان است . با این تفاوت که اروپا سهمش همیشه محفوظ است و روسها باید دست و پای بیشتری بزنند . سوريه مهم‌ترين پايگاه روسيه در غرب آسيا كه حذف آن برابر با حذف روسيه از منطقه است . در کنار بحرانهای ایجاد شده مثل اوكراين براي روسيه از سوی غرب در بالكان ، براي سران كرملين منطقه تاریخی خاورمیانه هنوز و به راحتی قابل چشم پوشی نیست .

بشار اسد دیکتاتور سوریه صحبت از ائتلافی با ایران و روسیه کرده است ! سالها پیش همین اسد با نگرانی گفت : این ویروس تغییر که با بهار موسوم به عرب شروع شده ، به سوریه نخواهد رسید….عقب ماده یعنی همین ! هنوز نمیخواهد قبول کند ، که ویرانی خاورمیانه قدیم سالها پیش شروع شد و حالا به آخرش رسیده ایم .

اسماعیل هوشیار