پارلمانی هند : انگلستان باید برای گذشتۀ استعماری خود غرامت بپردازد
اسپوتنیک|24 ژوئیه 2015
ترجمه توسط حمید محوی|24 ژوئیه 2015
ناردا مودی Narenda Modi نخست وزیر هند از گفتار یکی از نمایندگان هند پشتیبانی کرد. به گفتۀ این نماینده انگلستان باید بخاطر تخریب اقتصاد هند طی دوران استعمار، خسارت بپردازد.
شاشی تارور Shashi Tharoorعضو پارلمان هند و عضو حزب کنگرۀ ملی هند درخواست کرد که انگلستان خسارات وارد آورده به دولت هند را بپردازد، زیرا طی 200 سال از هند به عنوان منبعی برای ثروت اندوزی سوء استفاده کرده است.
ویدئوی سخنرانی شورانگیز عضو پارلمان هند در اتحادیۀ آکسفورد در انترنت سر و صدای حجیمی به راه انداخت، و طی چند روز تنها در یوتوب یک میلیون و پانصد هزار مراجعه به ثبت رسید.
نخست وزیر هند در مورد موفقیت سخنرانی شاشی تارور اظهار داشت که «سخنرانی آقای تارور بازتاب احساسات میهن دوستانۀ هندی ها بود و نشان داد که تأثیرات دلیل و برهان هائی که وقتی بخوبی و به موقع مطرح شوند کدام خواهد بود». و نشریات هندی نیز از سخنرانی او به عنوان «سخنرانی درخشان» یاد کرده اند.
Bengal famine of 1943 / “The forgotten holocaust”
در تحلیل آقای تارور «رشد قدرت بریتانیا که طی 200 سال با غارت هند تأمین مالی شد». در واقع، چندین تاریخ شناس بر این باور بوده اند که دولت بریتانیا طی دوران استعمار تأثیرات منفی در توسعۀ هند بر جا گذاشته است. مواد اولیه و به همین گونه تولید کشاورزی به نفع بریتانیا مورد بهره برداری قرار می گرفت و بر این اساس بود که بریتانیا به کشور صنعتی پر قدرتی تبدیل شد. هم زمان با شکوفائی صنایع مدرن انگلیس، صنایع دستی هند در رقابت با محصولات بریتانیائی که بازارهای داخلی را تسخیر کرده بود توفیقی بدست نیاوردند. مجموعه عوامل موجب شد که طی مدت طولانی دولت هند تحت تسلط بریتانیا باقی بماند.
The Bengal Famine of 1943 – “One of the greatest tragedies of world history” http://bbc.in/1G4P0s7
هند در سال 1947 پس از سال ها مبارزه علیه نظام استعماری که بریتانیائی ها تحمیل کرده بودند استقلال خود را باز یافت.
استقبال توده های مردمی از سخنرانی عضو حزب اپوزیسیون و به همین گونه پشتیبانی نخست وزیر نشان داد که اکثریت هندی ها روی این موضوع توافق دارند که لندن باید برای تمام جنایاتی که طی تمام این دوران مرتکب شده اند پاسخگو باشد.
انگلستان که در مورد نسل کشی سربرنیتسا (یوگوسلاوی ژوئیه 1995) طرح قطعنامه پیشنهاد کرد تا آن را نسل کشی معرفی کنند، با این وجود برخی مواردی که خود این کشور مرتکب شده را نمی خواهد به عهده بگیرد.
بر این اساس، راکش کریشنان سیمها Rakesh Krishnan Simha روزنامه نگار و تحلیل گر مسائل روز بین المللی، از قحطی بنگال سال 1947 یاد کرد که می تواند به عنوان کشتار جمعی و عمدی هندی ها به فرمان ویلسون چرچیل تلقی گردد.
Bengal famine 1943. #Holocaust you never had heard. Millions Indians died cause massive export of grains to Britain
در واقع، سیاست زمین سوخته توسط بریتانیائی ها در این منطقه در متن جنگ دوم جهانی موجب مرگ بیش از سه میلیون هندی شد.
به گفتۀ راکش کریشنان سیمها، نخست وزیر بریتانیا در آن دوران کاملاً به نتایج چنین سیاستی آگاه بود ولی بی آن که هیچ اقدامی برای نجات جان مردم بومی انجام دهد عامدان به سیاست زمین سوخته ادامه داد و موجب قحطی و مرگ شهروندان هندی شد. به باور این روزنامه نگار چندین عامل مانع اجرای عدالت می شود. ابتدا، به نفع بریتانیا نیست که به چنین جنایاتی اعتراف کند و آن را به عهده بگیردو سپس، بخشی از نخبگان هندی با نخبگان بریتانیائی مناسباتی ایجاد کرده اند، به همین علت تا کنون یادمانی برای چنین وقایع مصیبت بار و تراژیکی برگزار نشده است.
لینک متن اصلی :
http://fr.sputniknews.com/international/20150724/1017222561.html#ixzz3gpvu96kq
