یهود ستیزی و اسلام سیاسی
بر آن اعمال که در قرآن حب گفته شده٬ و مجموعه اعمال در سیرت حبیب مشهود٬ و اینکه یهود و نصارا دوست ما نمی شود٬ منظور از دوست از دید قرآن و خدا معلوم دارست٬ و نباید این نشدن را به یهود ستیزی و کفار ستیزی توجه کرده و اسلام سیاسی که در تضاد اسلام حقیقی است را٬ رونق دهیم.
اولاً در جوامع مسلمین الخصوص افغانستان بسیار زود مصمم می شویم٬ که نتیجه ندامت ما در پسا هر سیاست هم همین است. دوم اعمال اسراییل که نقض بنیادی ترین حقوق بشری است٬ علت های آن برمیگردد به کشورهای اسلامی٬ زیرا در ۱۹۴۸ تمام کشورهای اسلام به یک صدا خواهان محوی اسراییل از منطقه شدند٬ ولی در عمل برعکس آن٬ حالا شما مصاحبه سفیر فلسطین در انگلستان را که در بی بی سی به انگلسی داشت بیبیند٬ در لحن وی محوی اسراییل و یهود ستیزی دیده نمی شد٬ و همواره اسراییل را ناقض معاهده ۱۹۴۸ می خواند٬ حالا اسراییل مدعی است که اسراییل ستیزی کشورهای منطقه الخصوص ایران بوده٬ که وی تا اینجا متجاوز و جسور شده است…
مسجد الاقصی و اتحاد ادیان فقط در مورد فرضیه است٬ دکترین دیپلماسی بارها پینشهاد کرده اند٬ ولی باور من اینست که ما توسط علمای سطحی و احساساتی و نیمچه چنان یهود ستیز و کفار ستیز شدیم که حتی تحمل شنیدن این اتحاد را نداریم. در حالیکه چند معاهد در صدر اسلام که آنجناب با سایر ادیان کرده است٬ موجود می باشد٬ ولی باور من اینست که قدرت خدایی و قدرت نطق الهی در قرآن مسبب گرویدن سایرین از زیر مجموعه این اتحاد می تواند شود٬ که عبد الله بن سلام صحابه آن جناب قبل از اسلام یهود بوده٬ امروزه طیاره که ما توسط آن به حج بیت الله می رویم٬ در ۱۹۰۴ مخترع آن یهود بوده٬ و امروز نبض قدرت اقتصادی دنیا را٬ از راه تفکر و تحقیق در دست داردند. البته کنترل ناامنی های جوامع عقب مانده٬ توسط استخبارات که تو مسلمان سطحی و احساساتی٬ طعمه آن هستی٬ بر امپرالیست ها برمیگردد…
نتایج دل خراش از شهادت فلسطین های مظلوم توسط قدرت متجاوز اسراییل علت و عوامل دارد٬ که حماس و ایران قطعاً مبتنی به باورها و ارزش ها وارد صحنه نشده اند٬ اینجا اسلام سیاسی یعنی دین وسیله قدرت که از قدرت کشوری به منطقه ای سیر می کند٬ و مسجد الاقصی فقط دام و ابزار برای نمایش دادن موشک ها و قدرت نظامی ایران توسط حماس است.
راه حل: مردم و یا نمایندگان مردم فلسطین با اجماع جوامع مسلمین و حمایت از فلسطین در سازمان شانگهای و سازمان ملل به گفتگو پرداخته بپردازند. که احیای معاهده ۱۹۴۸ که قطعاً یهود ستیزی نتیجه معکوس داده و قدرت اسلام سیاسی ایران را صعود٬ و من از واژه سیاسی بجای جمهوری بکار بردم٬ زیرا جمعیت بیشتر از ده میلیونی برادران اهل سنت ما٬ مراسم عقیدتی شانرا به راحتی٬ از دست نظام سرکوبگر ایران به انجام داده نمی تواند٬ که حتی یک وزیر در کابینه چهل ساله این نظام از اهل سنت دیده نمی توانید شود٬ حالا چی رسد که از قدس حمایت کنند.
غزل در تتبین دیپلماسی: قوه نطق انسانی!
قدرت نطق هر ناطق، کیف اوست تمام
از قالو بلی، تا آخرین دم را پیغام
صد هزار سخن، در نطق خموش
بطن بگفتارست، سوی جذب به انسجام
شیرین کامی٬ کوه کن در کوه
به پیشانی تقدیر، تیشه اش ببام
چو صد جان، یک دلربای پُر شهود
کز اصل پیدایش، بر آزادی انعام
خدنگ عشق، که نازنینی گُل ها
محسن زحسنش، آغاز را فرجام
که کارهای بی پرده، زآنسو رُخ نماء
جاویدان در خموش، طلسم به کلام
پی کشش کوشش٬ فقیری بیدل را
کز جوهر من یشاء، در آبادی انهدام
محمدآصف فقیری
نویسنده و پژوهشگر
