زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

جوانی 

طی شد، دریغ و درد، زمان جوانیم مانده است بهره ی…

افغانستان؛ از انحصار و پراکندگی تا همگرایی و مشارکت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان؛ از واگرایی های سیاسی تا جستجوی وفاق…

 شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری

شمارۀ 71 سوسیالیسم کارگری نشریه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان

اقرار 

نوشته نذير ظفرپير  شدم   مرد  جوان  نيستملايق      الطاف …

نورم‌ها و ارزش‌های اجتماعی

 این مقاله نخستین‌بار در اوایل ماه می سال ۲۰۱۷ میلادی، در رسانه‌های…

محبتگاه عشق

رسول پویان زلف چین چین دام صید وتیغ ابرو قاتل است در…

افغانستان و «حاشیه نشینی ژئوپلیتیکی» در نظام بین الملل

نویسنده: مهرالدین مشید از اسیب پذیری ژئوپلیتیک تا نبود مشروعیت؛ «پاشنۀ…

«
»

پیام بمناسبت روز بین المللی آموزش

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان

چهارشنبه ۲۴ جنوری ، مطابق ۴ دلو روز بین المللی آموزش است که بر اساس فیصله جلسه عمومی سازمان ملل متحد در سوم دسامبر ۲۰۱۸ شناخته ومورد تصویب قرار گرفت و از ۲۴ جنوری ۲۰۱۹ این روز همساله از جانب مجامع ملی و بین المللی مورد تجلیل و یادهانی قرار میگیرد.

سازمان ملل متحد آموزش را با صلح و تداوم انکشاف گره خورده تلقی مینماید. بدون شک آموزش، ایجاد ، حفظ و گسترش زمینه های آن تضمین برای انکشاف معارف و تعلیمات عالی در واقعیت، بزرگ شدن سرمایه بزرگ ملی و معنوی در یک جامعه میباشد.

آموزش اساس بزرگ ساختن ظرفیت تجربه، آگاهی، شناخت و تعقل برای خود شناسی ، جامعه و انسان شناسی و علوم مثبته میباشد. همچنان یک اساس کسب تجارب و بکارگیری اندوخته های علمی و آموزشی برای پیشرفت جامعه، تمدن، ترقی و تغیر مثبت در زنده گی شهروندان، در مطابقت با ضرورت های زمان میباشد. روی همین دلایل و واقعیت های مستدل است که آموزش بحیث یک حق طبعی و انسانی میباشد که در تمامی قوانین اساسی کشورها ضمانت شده و بخشی از وظایف و مسئولیت بزرگ برای دولت و یک حق وضرورت برای شهرواندان ، بخصوص نسل جوان اعم از پسر و دختر میباشند.

چنین گفت پیغمبر راستگوی

ز گهواره ، تا گور دانش بجوی

آموزش اساس کسب باور و اعتماد نسبت به توانايی جسمی، فکری و روانی خود میباشد که آنرا بحیث یک خدمت و ادای مسئولیت اخلاقی و وجدانی ،دوباره به جامعه تقدیم میکند.

این آموزش و پرورش است که دررشد اخلاق و وجدان ، رشد همه جانبهٔ شخصیت انسان و تقویت رعایت حقوق بشر و آزادیهای اساسی کمک میکند ، به گسترش حسن تفاهم، دگرپذیری [تسامح] صلح و دوستی میان تمامی مردمان، گروههای اجتماعی، قومی و مذهبی یاری میرساند.

حق آموزش در مواد ۲۶ و ۲۷ کنوانسیون بین المللی پیرامون حقوق بشر مصوب ۱۹۴۸ و میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی مصوب ۱۶ دسمبر ۱۹۶۶ در مواد ۳ و بند دو ماده ۱۹ به وضاحت تسجیل یافته اند.

موجودیت زمینه های رشد و انکشاف فکری بوسیله آموزش، خلاقیت، ابداعات کشفیات و اختراعات عملی حق هر شهروند و مسئولیت یک دولت و یا نظام حقوقی میباشد، اما با درد و دریغ اکنون کشور ما افغانستان، با تسلط سیاست های جابرانه و استعداد کش طالبان به جهنم ممنوعات و منکرات برای هر شهروند ، بخصوص زنان و دختران مبدل گردیده و در دو سال و پنج ماه اخیر با بسته شدن دروازه های مکاتب بروی دختران و درواره های های ادارات به روی زنان دارای تحصیل و تجارب بزرگ کاری، افغانستان را به غمستان ممنوعیت ها و سلب همه حقوق انسانی شهروندان مبدل نموده است.

شریعت خود ساخته دیوبندی طراز پاکستانی طالبان که با جهل، تاریکی و نفرت در برابر روشنی، علم و دانش بشری عجین خورده است، سرنوشت شهروندان قریب به چهل ملیونی در کشور غم زده افغانستان را به گروگان و به چنگ پنجال ها خونین قرار گرفته است. هر گونه زمینه آموزش، استفاده از دانش و تجارب علمی دنیای مدرن را محدود و توانايی های فکری و استعداد ها را در خانه ها محبوس نموده است . درحالیکه نسل جوان ، با استعداد و آموزنده مهاجرین افغان در کشور های مختلف با استفاده از زمینه های اموزش، کسب علوم و فراورده های علمی و تخنیکی معاصر خلاقیت ها ی مختلف علمی و تخصصی را در مجامع عملی و پژوهشی از خود تبارز داده اند. راه یابی این افغانان در پارلمانها، احزاب سیاسی، مجامع اکادمیک بحیث

استادن، متخصصین بلند مرتبت در شفاخانه ها، وکلای مدافع، قاضیان، محققین انجنیران و دها بخش های آموزشی و علوم اکثرا زینت بخش روزنامه های و سایر وسايل رسانشی میگردند.

ولی در افغانستان به دستور وزیر تحصیلات عالی طالبان هم اکنون تصفیه کتابخانه دانشگاه کابل که غنی ترین مرکز آثار علمی و تحقیقی از استادان فاکولته های مختلف و در عرصه های مختلف علوم در دها سال اخیر میباشد، آغاز گردیده است که گویا همه آثار کی در مطابقت با شریعت نیستند، باید از این مرکز بزرگ و زخیره پرغای افغانستان جمع آوری گردد.

انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان در حالیکه خود را در تجلیل و یادهانی روز بین المللی آموزش با همه مدافعان آموزش در سطح جهان و دفاع از حق حقه آمورش دختران و زنان کشور شریک میداند، بحیث مدعی العموم مردم افغانستان از همه حقوق شهروندی مردم افغانستان دفاع نموده بر این حقوق یکبار دیگر تآکید و محدویت ها ممانعت های غیر انسانی طالبان را محکوم مینماید. انجمن هر گونه دستبرد بر ذخیره های علمی ـ تحقیقی، کتب و رسالات مجامع علمی و اکادمیک را یک جرم نا بخشودنی میداند و آنرا اقدام حسودانه وعداوت در برابر علوم، کتاب خوانی و آموزش میداند.

چنین تصامیمبدون شک با دین و آیین مردم افغانستان مباینت دارد و متاسفانه زعامت طالبان ،دینی را که به اقرأ شروع و خداوند در قرآن به قلم سوگند یاد مینماید مورد سؤ استفاده قرار میدهند.

با حرمت

از نام هئآت اجرايیه انجمن سراسری حقوقدانان افغانستان

میر عبدالواحد سادات، رئیس انجمن