فرانسه پشتیبان تروریسم؟ ترور سنت دیرینۀ فرانسوی
بخش 8
12 ژوئیه 2016
مائل آلبرکا
Maël Alberca
در زمینۀ خرابکاری و قتل، سرویسهای مخفی فرانسه پیش از این همۀ فن آوریهای خود را نشان داده اند. مرور می کنیم…
از سالهای 1950، فرانسه از سرویسهای اطلاعاتی اش برای قتل اهداف سیاسی و جاری کردن « جنگ روانی » (به سخن دیگر جاری کردن ترور) استفاده کرده است : در هندوچین و خاصه در الجزایر. سرویس عملیاتی(SA) در سرویس اطلاعات خارجی و ضد جاسوسی (1)، سپس ادارۀ کل امنیت خارجی DGSE (2) طی جنگ هندوچین، و قویاً در الجزایر به ضرب تروریسم برای حذف مقاومت استفاده کردند (عملیات آرما « opérations arma ») و آدم ربائی یا قتل هدف گیری شده ( عملیات هومو « opération Homo »)، این عملیات را از جمله علیه شهروندان غیر نظامی به کار می بردند تا مردم را از پای درآورند.
سازمان مسلح دست سرخ (La Main rouge) که مبارزان استقلال طلب مرکش، الجزایر و تونس را به قتل می رساند، به احتمال قوی وابسته به ادارۀ کل امنیت خارجی بود و به حساب فرانسه دست به عمل می زد. و این دورانی بود که فرانسه احساس می کرد که سرزمین های تحت سلطۀ استعماری اش در حال بدست آوردن استقلال هستند. و همین سازمان دست سرخ بود که مبارزان سندیکالیست تونسی را به قتل می رساند، فرحات حشاد در 13 دسامبر 1953، عبدالرحمن مامی در 13 ژوئیه 1954، و سپس برادران طاهر و علی حفوز. ژک لومگر دوبرویJacques Lemaigre Dubreuil طرفدار خود مختاری برای مراکش در کازابلانکا در 11 ژوئن 1955 نیز به سازمان دست سرخ نسبت داده شده است. بسیاری از مبارزان دیگر برای استقلال بین سال 1950 و 1962 به قتل رسیدند. فقط در کوران سال 1960، به گفتۀ کنستانتین ملنیک Constantin Melnik که در آن دوران بر عملیات سرویس های مخفی برای نخست وزیر فرانسه میشل دوبره Michel Debré نظارت داشته، 135 نفر به قتل رسیده اند.
ولی این نوع عملیات کاملاً سرّی بی آن که دچار خطا شود تحقق نیافته، و در برخی موارد از حد تجاوز کرده و به عرصۀ عمومی کشیده شده است. برای مثال، عملیات تروریستی شکست خورده علیه مبارز استقلال طلب الجزیره Tayeb Boulahrouf در رم که به شکل اتفاقی موجب مرگ یک کودک 10 ساله شد (3).
یک نمونۀ دیگر : قتل فلیکس رولاند مومیه Félix-Roland Moumié استقلال طلب کامرونی به سال 1960 در ژنو. مأمور فرانسوی که مأموریت قتل فلیکس مومیه را دریافت کرده بود، خود را بجای روزنامه نگار معرفی کرده بود. نقشۀ قبلی این بود که به فلیکس مونیه سم بخوراند و او می بایستی بعداً در کامرون بمیرد، ولی فلیکس مونیه پیش از موعد در 3 نوامبر 1960 در ژنو درگذشت. تجسس پلیس هویت قاتل را شناسائی کرد، ویلیام بشتل William Bechtel که به مأموران ذخیرۀ در سرویس مدارک خارجی و ضد جاسوسی SDECE تعلق داشت، دادگاه در 27 اکتبر 1980 پرونده را مختومه اعلام کرد (4).
آخرین نمونه، ماجرای رمبو واریور L’affaire du Raimbow Warrior بود : 10 ژوئیه 1985، مأموران مخفی اداراۀ کل امنیت خارجی DGSE کشتی گرینپیس رمبو واریورGreenpeace Rainbow Warrior را غرق کرد که هدفش اعتراض به آزمایشهای اتمی فرانسه روی جزیره های پولینزی در مورورآ و فاگاتوفا در اقیانوس آرام بود (5). این عملیات یک قربانی بر جای گذاشت، عکاس هلندی پرتغالی تبار فرناندو پریریا Fernando Pereira که نتوانسته بود به موقع کشتی را ترک کند در انفجار دومین مین مغناطیسی روی بدنۀ کشتی که سرویس فرانسوی کار گذاری کرده بود کشته شد. پش از این خطا بود که گروه ویژه در بطن سرویس عملیاتی در DGSE (ادارۀ کل امنیت خارجی) به نام « سلول های آلفا » (9) ایجاد شد.
امروز، سرویس عملیاتی در ادارۀ کل امنیت خارجی در خارج از مرزهای فرانسه فارغ از هر گونه کنترل دمکراتیک عمل می کند. به این ترتیب، سرویس های مخفی فرانسه به همکاریSAS بریتانیا و قطریها و احتمالاً امارات متحدۀ عربی در مداخلۀ نظامی در سال 2011 در لیبی شرکت داشتند و پیاده کردن کوماندوهای شورشی که از مصراته آمده بودند را در ساحل طرابلس سازماندهی کردند (7). عملیات مخفی نیروهای ویژۀ فرانسه هنوز در لیبی(8) فعال هستند(9)، با همۀ دعاوی دموکراتیکی که می توانیم از کشوری مانند فرانسه انتظار داشته باشیم.
Source: Investig’Action
Notes:
1) SDECE : سرویس مدارک خارجی و ضد جاسوسی، در سال 1945 ایجاد شد. این سرویس در سال 1982 به DGSE تغییر کرد (ادارۀ کل امنیت خارجی).
2) DGSE : ادارۀ کل امنیت خارجی
[3] . « Tayeb BOULAHROUF : Le gentleman de la diplomatie de guerre », Lequotidienalgerie.org, 26 juin 2012.
[4] . « William Bechtel, l’agent français qui a tué Félix Moumié », Journalducameroun.com, 24 novembre 2014. & Georges DOUGUELI, « Comment Félix Moumié a été empoisonné », Jeuneafrique.com, 9 juin 2008.
[5] . Hervé GATTEGNO, « Greenpeace, vingt ans après : le rapport secret de l’amiral Lacoste », Lemonde.fr, 9 juillet 2005.
[6] . Patrick PESNOT, « Rendez-vous avec X : Les cellules Alpha », France Inter, 9 mai 2015. & Vincent NOUZILLE, Les tueurs de la République, Fayard, 2015, 73.
[7] . « Premier bilan des actions clandestines », Intelligenceonline.fr, 1er septembre 2011.
[8] . Nathalie GUIBERT, « La France mène des opérations secrètes en Libye », Lemonde.fr, 24 février 2016.
[9] . En février 2016.
لینک متن اصلی :
ترجمۀ حمید محوی.
