پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

افغانستان در مدار واگرایی؛ تراژیدی‌های اجتماعی، سیاسی و رسانه‌ای

نویسنده: مهرالدین مشید با ادعا های فراتر از « پنج چاریک»…

آیا طالبان دروغ می گویند یا وزارت خارجه ی روسیه؟ …

  نوشته ی : اسماعیل فروغی       بتاریخ بیست و سوم…

د سعوديانو او تر دوی بر لاسونه هم بيا د…

عبدالصمد ازهر                 …

چهل و یکمین سالگرد وفات مولانا داکتر استاد محمد سعید…

روز پنجشنبه مورخ « هفت حوت سال ۱۴۰۴ هجری شمسی…

«
»

دروند ولسمشره وروستی فرصت له لاسه مه ورکوه!

عبدالصمد ازهر                                                                                     د ۱۴۰۰ کال د زمري ۱۶

راپورته شه، چیغه وکړه، را خوځېدلي وطنوال پر ځان راټول کړه!

راووځه ملت ته د دښمنانو تور پلانونه په زغرده رسوا او مقاومت ته يې راوبوله! زه ډاډه يم چې ځورېدلی ولس دې نارې ته لبيک وايي.

په هرې ولسوالۍ او ولايت کې ګڼ شمېر وطنپال کسان شتون لري. راپورته يې کړه او د محلي پاڅونونو د مشرۍ اعتماد پرې وکړه.

د غيرت او افغانيت چيغه روانه کړه، د تورتم په ضد راپورته شه، د رڼا مشال اوچت او د خپلواکۍ بيرغ ورپوه!

پام دې دی که نه، نن سبا دې د واک موده پای مومي او خدای خبر چې څومره به نور ژوندی پاتې يې؟! ته کولی شې يا د وطن د ژغورنې نوميالی قهرمان شې او يا په تاريخ کې د يوه بدنومي، بې واکه، يا خدای مه کړه خاين په نامه چې تر مشرۍ لاندې يې يو باتور ملت او د عظمت ټاټوبی سقوط کوي، ثبت شې.

 که پر خپل ولس  او د ولس پر زور باور وکړې، د پرديو له جاله خپل لاسونه او پښې راخلاصې او د وطن د ژغورنې پاڅون په سر کې په نره ودرېږې، هم به تيت او پرک ولس يو کړې، هم به د پرديو سترګې درنه وسوځي، هم به خپلواکي، ملي ګټې، د خاورې بشپړتيا او ملي حاکميت خوندي کړې او هم به دې نوم په تاريخ کې په ځلاندو تورو ثبت شي.

تا غوښتل د غازي امان الله په پله پل کښېږدې. ستا ارمان و چې اماني پاتې پروژي سر ته ورسوې. خو ارمان چې ستا تر مشرۍ لاندې زمونږ تر پښو لاندې مځکه هم رانه ښويېږي. دا له پرديو غوبل شوی وطن اوس بيخي رانه ځي، توره تياره راځي، د سړيتوب کډې بارېږي او خدای خبر چې نورې څه نادودې به دا خوارکی ولس ګالې؟!

وګوره ډېرۍ ولسوالۍ ولاړې اوس ولايتونه هم درنه ځي، او بې درېدا دښمن ته پرېښودل کېږي. د مار لستوڼي دې پېژندل خو خوا دې ورله ساتله. (۱)

همدا اوس ولس په قهر دی، په جذبه دی، راولاړ شوی دی. مخ کې تر دې چې دا تودوخه سړه شي وخوځېږه او دې خوځښتونو ته نظم او سمت ورکړه. مه پرېږده چې ناپاک لاسونه يې خپلو قومي او ګروپي موخو ته بوځي. سبا به خلک بې اسرې شي، ساړه به شي يا به يې د غرض څښتنان بې لارې کړي، بيا به که وهم غواړې هېڅ ونه شې کولی.

پر ځوانانو او محلي وطنپالو مشرانو هم غږ کوم که له پاسه څوک ستاسې او د وطنوالو د پاڅون پروا نه ساتي، پخپله سره منسجم شئ، په کمو وسلو چې په هر کور کې شته لومړی پټ او بيا ښکاره مقاومتونه جوړ کړئ، د طالبانو پر کوچنيو او کمزورو پوستو يرغل وکړئ، نوره وسله لاس ته راوړئ او له ګاونډو مقاومتونو سره يو ځای شئ او تور مخي دشمنان او د پردو لښکر له خپلې خاورې وشړئ.

د خلکو زور د خدای زور دی. که يو ځل خلکو يولاس پاڅون وکړ بيا نو هېڅ زبرځواک يې هم مخه نه شي نيولی.

ـــــــــــــــــــــــــــــ

(۱) خوا دې ورته ساتله = خاطر خواهی شان را می کردی