افغانستان؛ کشوری که توسعه در آن چند بار متوقف شد

نگاهی تاریخی و فرهنگی به «آغازهای ناتمام»، از دولت‌سازی تا…

نــذر

سعید، ماشینش را جلوی در ورودی امامزاده پارک کرد. پیاده…

انشاء

خانم "میر"، معلم کلاس سوم "شهید شمسه"، رو به دانش‌آموزان…

اسراف

"رها" دست مادرش را سفت گرفته بود، که در شلوغی…

از افغانستان تا هرمز؛ وقتی بحران‌های منطقه به یک زنجیره…

وحیدالله نورزی Wahidullah Noorzai Former Senior ANP/ANCOP Officer | Field Strategist |…

عدالت در اسلام !

شیخ الاسلام امام ابن تیمیه می گوید . ان الله…

 افغانستان در بن‌بست پیچیده؛ روزنه‌های امید برای گشایش

 نویسنده: مهرالدین مشید قومی‌سازی جنگ؛ ترفند طالبان برای بقای انحصار قدرت  این…

مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

«
»

دروند ولسمشره وروستی فرصت له لاسه مه ورکوه!

عبدالصمد ازهر                                                                                     د ۱۴۰۰ کال د زمري ۱۶

راپورته شه، چیغه وکړه، را خوځېدلي وطنوال پر ځان راټول کړه!

راووځه ملت ته د دښمنانو تور پلانونه په زغرده رسوا او مقاومت ته يې راوبوله! زه ډاډه يم چې ځورېدلی ولس دې نارې ته لبيک وايي.

په هرې ولسوالۍ او ولايت کې ګڼ شمېر وطنپال کسان شتون لري. راپورته يې کړه او د محلي پاڅونونو د مشرۍ اعتماد پرې وکړه.

د غيرت او افغانيت چيغه روانه کړه، د تورتم په ضد راپورته شه، د رڼا مشال اوچت او د خپلواکۍ بيرغ ورپوه!

پام دې دی که نه، نن سبا دې د واک موده پای مومي او خدای خبر چې څومره به نور ژوندی پاتې يې؟! ته کولی شې يا د وطن د ژغورنې نوميالی قهرمان شې او يا په تاريخ کې د يوه بدنومي، بې واکه، يا خدای مه کړه خاين په نامه چې تر مشرۍ لاندې يې يو باتور ملت او د عظمت ټاټوبی سقوط کوي، ثبت شې.

 که پر خپل ولس  او د ولس پر زور باور وکړې، د پرديو له جاله خپل لاسونه او پښې راخلاصې او د وطن د ژغورنې پاڅون په سر کې په نره ودرېږې، هم به تيت او پرک ولس يو کړې، هم به د پرديو سترګې درنه وسوځي، هم به خپلواکي، ملي ګټې، د خاورې بشپړتيا او ملي حاکميت خوندي کړې او هم به دې نوم په تاريخ کې په ځلاندو تورو ثبت شي.

تا غوښتل د غازي امان الله په پله پل کښېږدې. ستا ارمان و چې اماني پاتې پروژي سر ته ورسوې. خو ارمان چې ستا تر مشرۍ لاندې زمونږ تر پښو لاندې مځکه هم رانه ښويېږي. دا له پرديو غوبل شوی وطن اوس بيخي رانه ځي، توره تياره راځي، د سړيتوب کډې بارېږي او خدای خبر چې نورې څه نادودې به دا خوارکی ولس ګالې؟!

وګوره ډېرۍ ولسوالۍ ولاړې اوس ولايتونه هم درنه ځي، او بې درېدا دښمن ته پرېښودل کېږي. د مار لستوڼي دې پېژندل خو خوا دې ورله ساتله. (۱)

همدا اوس ولس په قهر دی، په جذبه دی، راولاړ شوی دی. مخ کې تر دې چې دا تودوخه سړه شي وخوځېږه او دې خوځښتونو ته نظم او سمت ورکړه. مه پرېږده چې ناپاک لاسونه يې خپلو قومي او ګروپي موخو ته بوځي. سبا به خلک بې اسرې شي، ساړه به شي يا به يې د غرض څښتنان بې لارې کړي، بيا به که وهم غواړې هېڅ ونه شې کولی.

پر ځوانانو او محلي وطنپالو مشرانو هم غږ کوم که له پاسه څوک ستاسې او د وطنوالو د پاڅون پروا نه ساتي، پخپله سره منسجم شئ، په کمو وسلو چې په هر کور کې شته لومړی پټ او بيا ښکاره مقاومتونه جوړ کړئ، د طالبانو پر کوچنيو او کمزورو پوستو يرغل وکړئ، نوره وسله لاس ته راوړئ او له ګاونډو مقاومتونو سره يو ځای شئ او تور مخي دشمنان او د پردو لښکر له خپلې خاورې وشړئ.

د خلکو زور د خدای زور دی. که يو ځل خلکو يولاس پاڅون وکړ بيا نو هېڅ زبرځواک يې هم مخه نه شي نيولی.

ـــــــــــــــــــــــــــــ

(۱) خوا دې ورته ساتله = خاطر خواهی شان را می کردی