رسول پویان از بـادۀ چـشــمانی مستم به خدا مستم از نـافـۀ زلـفـــانی مستم به خدا مستم در دل زده پیکانی از نـاوک مژگانی بـی ناله و افـغـانی مستم به خدا مستم ازعشق ووفاگویم ازصدق وصفاگویم دل شـیـفـتۀ پیمانی مستم به خدا مستم جزعشق نمیدانم جز مهر نمیخوانم جـویـنــدۀ ارمـانی مستم به خدا مستم نجوای هریرودم…

شد سال‌ ها به غربتم و چشم پر‌ نمم ای‌ میهن عزیز ز درد تو پر غمم  هر روز روزی غصه و هر لحظه یاد دوست  تا کی چنین ستم کش و با رنج همدمم  دیگر امید زیستنم در بهار نیست  انگار همچو قطره به آغوش شبنمم  در عشق عاشقی اگرم امتحان کنی  مجنون ثانی…

رسول پویان گردش چشم خماری مست مستم می کند غمـزۀ مسـت نگاهی می پرسـتم می کند گـوهـری در سیـنۀ امـواج دریا گـم شـدم حلقۀ مهـر و وفـایی تـا بـه شستم می کند گردل صد پاره ام ازبی وفاییها شکست وعـدۀ وصلی که جبران شکـستم می کند نامـه یی یا گفتگـویی یا سـرود تـازه یی صد…

همو طن برخیزتا یک راه حل  پیدا کنیم  حرف ها راازتیوری درعمل جویا شویم خواست ما از خلقها بیداری و همبستگی است انتظارمردم این است تا من و  توما  شویم قتل عام  شهروندان  نیست اول یا آخر سال ها کشتند  تا ما  مانده  و تنها  شویم  با پیامهای تسلی  کی کند  چیزی  تغییر پس  بپا…

پیشگفتار این کتاب برای چند منظور نوشته شده است. ۱. اسناد سازی افغانی در انترنیت است تا تمامی افغانهای جهان از این استفاده کرده بتوانند. ۲. معلومات آفاقی است که علمیت علاقمندان را زیاده تر می نماید. ۳. لحظه شما را خو نگهمدارد ۴.کتابخانه های  کشور ما غنی  از کتاب  می گردد. شناسائی با بنده…

به تازه گی، آقای فضل سهیلی، دوست دوران مکتب ام در لیسه سلطان هرات، که اکنون در شهر هامبورگ، شمال جرمنی زیست دارد، نوشته یی را زیر نام٫٫ بچه مو آلا موشه،، را به صورت قلمی برایم ارسال نمودند. از آن جایی که او، هنوز دست به قلم دارد و با کلید کمپیوتر، نا آشنا،…

رسول پویان بـرابـری و عـدالـت شـعار میهن باد رفـاه مـردم و پیشرفت یار میهن باد نژادپرستی وتبعیض نفرت آوردست رفیق مهـر و محبـت بُـرار میهن باد سـتمگـری که شـده همنـوای اسـتبداد همیشه دور ز شهر و دیار میهن باد حقوق حقۀ اقـوام را بـه دسـت آریـد بر آن، وحـدتِ ما اعـتـبـار میهن باد هماره خاک…

رسول پویان فـریـاد قـلـــم از دهـــن شــیـر برآید با مهر و خرد سنجش و تدبیر برآید آنگه که قلم نقـش نهـد در دل تـاریخ خوناب شکسـت از دم شمـشیر برآید بـرنــامــــۀ آزادی انـســـــان بـنگارد صدجوش وخروش ازدل زنجیربرآید کلک هنروخامه شدندعاشق ومعشوق تـا مهـــر فـلـک از پی تـنـویـر برآید حسـن گل محـبـوبـه نگـنجـد بـه دفتر…

به اقتفای سروده ای شاعر گرامی جناب اشکبار.  میهن به دام فتنه‌و صد ماجرا شده  ملت غریب و در به در و بینوا شده  یک عده اند در پی قتل و قتال و چور  یک دسته هم فاقد مهر و وفا شده  راهگیر و کیسه زن همه با چاقو و سلاح  در ملک ما زیاده…

گردآوری وتلخیص : رحیم کاکایی این جستار قطره ای است از دریا  تاثیر ادبیات خارجی برادبیات ملی، صرفا محدود به حوزه ادبیات معاصر نیست. میراث ادبی نویسندگان گذشته نیزکه به گنجینه و دارایی تمامی تمدن جهانی و نیزبه تجربه هنری و زیبایی شناسی آنان تبدیل شده، همچنان بر عناصر یا جوانب هماهنگ و هم آوای…

                سلسله‌ی داستان های تخیلی                 نوشته‌ی محمد عثمان نجیب این داستان کاملاً به لهجه‌ی فارسی شمالی و شمال کابل نوشته شده که گپ و گفت های روزمره‌ی ما را تشکیل می دادند، ارچند در برخی محلات با توجه به تحولات اجتماعی…

رسول پویان از سـاز خمـوشـی بـشنو نغـمـۀ بـویی بـاران عـرق گـشـتـه گلاب گل رویی در تنگ غـروب از یخنی ماه بـرآمـد خـورشید سما گشت نهان، دید چنویی گر ساحل دریا شده بس خاطره انگیز با سروقدی خوش بخرام برلب جویی یکدم به لب ساحل ویکدم به لب جوی گه زمـزمـۀ شـعـری و گاه گفـتگـویی از…

عید آن باشد به میهن آورد شادی پدید  دلخوشی‌ نارد اگر همراست با جنگ پلید  کشور ار آرام باشد صلح در‌ وی مستقر  مردمش شادی کنان تجلیل میآرند ز‌ عید  نوجوانان کشته شد بی جرم و بی‌ سو و خطا قامت شمشاد مادر زین جفا بنگر خمید  وای من بی مینهم در غربت آبادم مکان …

سید عبید الله نادر د بیکسانو غمـــــخواران چــــــیرته دي هغه سپیــڅلي انســــــانان چـــــیرته دي کړي چې احساس زمونږ د زړه دردونه داسي دردمند صـــــــاحبدلان چیرته دي خدمت چې وکړي ، په ریښــــتیا د وطن داسي زړه ســـوانده ، خادمان چیرته دي چې له خوبونو د غفلت مــــو کړي ویښ دي ګلســتان کې ،بلبلان چــــــــیرته دي…

رسول پویان 10/5/2021 عید آمـده طالـب چـرا تشـنۀ خـون است جنگ وجدل وغارت وکشتارفزون است عـیـدانـۀ اطـفـال در ایـن دوزخ وحشـت خمپاره وبمب وگلوله درهمه زون است در مکـتب و دانشکـده و خـانـه و بازار کشتارروان درهمه بیرون ودرون است گل دخترکان وقت سبق غـرقۀ خون اند این ظلم وستم ازحد واندازه برون است مـردم…