تسبیح تمیز و توت مارا بردند بی ننگی زمانه،بوت مارا بردند تا خشک بمانیم نیابیم حاصل از آخر سال حوت مارابردند ================================ گل کاغذی و سبز گلستان تقلبی دزد و وزیر حلقه و زندان تقلبی بر کوچه های شهر نبینیم از قضا یک حرف اعتبار ، دل و جان تقلبی ================================ باید و شاید امروز…

       مولانا کبیر فرخاری   بدست دشمــن دون کــی سپــارم کــشور خــود را     نگــه دارم به آیین شــرافــت گــوهـــر خـــــود را وطن چون سنگراست با تیغ دونان غرقه ی خون است  برزمــم تا رهـــا ســازم ز دیــوان سنگـر خود را نهــان است در نــیــام غیـــرتــم شــمــشیر آزادی     بــرم پنهان به زیــر دامــن خود خنجر خــــود…

درد ساحل نهنگ میداند داغ این صخره سنگ میداند رو سر خویش نه به بالینی رنج ره کفش تنگ میداند ============================== دلگیر شانه های کتاب را بستند موجهای شتاب را بستند خو گرفتند با سراب و سفر چشم آبیی آب را بستند ================================ گرچه آزاده ایم در قفسیم پای در بند ناله و نفسیم دل…

    چې د دین په نوم وطن او هم  ایمان خرڅوي دا د قدرت لیوني ځکه  خپل  وجدان خرڅوي   دوئ د هستي مفهوم په مکر او دوکو کې ویني دي بې خبره له دې رازه چې خپل  شان خرڅوي   وي منافق چې په زړه یو په خوله کې بله وایي دوئ د…

  زندگی مایه ی عشق کاراست     رزم  سازندگی  و ایثار است عشق احساس همه کاردلست      فارغ ازمخمصه آب گل است خواجه ی بکارگهی پر افزار      از جوانان  فرا خواند  به کار کرد توضیح  شروط  کارش      بیست وچارساعته کاروبارش گفت  هرلحظه  جوان  ماهر      باشد  اندر سر کارش  حاضر درپیء پرسش  مقدار معاش      گفت بی مزدومجانیست بها…

هنگامه ی که گل بر سر تیشه میزند فریاد صد جداییی صد ریشه میزند با چشم انتظار به درگاه اعتبار برقی کنار این جغل شیشه میزند فکر رهایی ، موسم قامت کشی بپای نفرین بر خزان و بر این بیشه میزند میلاد یک شگفتن بر باد رفته را برگونه های فصل جفا پیشه میزند فریاد…

 الف.جوانشیر محمد علی سپانلو، شاعر، پژوهشگر   ومنتقد سرشناس ایرانی در گذشت ، مرگ شاعر نامی و از رهروان راه نیمایی ، در بیمارستانی در تهران ، اتفاق افتاد. سپانلو قبل از مرگ، بیش ازپنجاه کتاب ، شعر ، نقد و ترجمه ، منتشر کرده است.سپانلو در سال ۱۳۱۹ خورشیدی در تهران زاده شد.عضو برجسته و…

درد خلیده از جگر خار میکشیم اندوه زهر از دهن مار میکشیم گر دست آزمون سفر گردد آشنا ما روشنایی از شب این تار میکشیم بر گل نشسته گان تکاپو ، سپاه عشق از این کویر تف زده ی ، نار میکشیم آنیکه حلقه گشته به پای گذار ما از مسند معامله، بر دار میکشیم…

 **** چه سر گردان و پریشان اواره هر کوه و بیابان  این منم اری منم افغان به امید پس کوچه های لندن به ذلت خو گرفتم در یونان این منم اری منم افغان از لجن زار کالی*هیچم مپرس گدایی میکنم من لقمه نان این منم اری منم افغان روی جاده خوابیدم در بروکسل رنج و…

خانه تاریک شد از دوری رویت مادر رشته ای جان من است بسته به مویت مادر زنده بودی که مرا بود جهان جای نشاط شاد بودم بخدا ، اینکه به بویت مادر سبز و شاداب بودی با تو مرا باغ حیات  می رسید آب صفا تاکه ز جویت مادر  بسته بر لوح دلم مهر تو…

  ف.بری   تجلیل میداریم مقام زن را که او مادر است                                         وفرشتهء آسمانی گاهی خلقت  گفت طفلی با خـــدا            ای تویی  قادر به  هستی و فنــــا میفرستییم  ازین  امن و  امـــــان            بر دنیای  فتنه وآن خاکــــــــــدان چون منی معصوم و طفل ناتوان            کی توان برد محنت جور زمـــان گفت خدایش کی ترا سازم رهــا…

مــادر تــویـی  تــرانـــه ی  رویــای  زنــدگـی مــادر تــویـی  فـسـانـــه ی  دنـیــای  زنــدگـی   عـشقِ تــومـی کـشَـد خـطی بــراوجِ کـهکشـان هسـتـی تـــو یـک حـقـیـقـتِ  والای  زنــدگــی   تـــو  بــلـبــلِ  هـــزارِ  هـمـــه   آشـیـانـــه  ای آذیـــنِ  هـــر تـــرنــــــمِ  زیـبــای   زنـــدگــی   تــو آن  فــرشـتـه ای  کــه رسـیـدی ز آسـمـان چــون بــوسـتـان عـشقـی و طـوبـای زنــدگـی   مـادرتــو کـردی…

  اولین  و آخرین  پیوند  جانم  مادراست بهترین  پرورده  روح روانم مادر است تا نخستین مادری فرمود خالق درجهان بعد ذات آن خدای  مهر با نم  مادراست گرنبود اومن نبودم ،مانبودیم ، هیچکس آفرینش های  مخلوق  جهانم مادر است نورچشم اومنم خورشید تابان من اوست درپس ظلمت فروغ جاویدانم مادر است مهر مادر گرم تر…

دا بلواکي به استقلال وبولم دلته به ھرزوال کمال وبولم   د ځان غروربه پښوته وغورځوم ھریوناکس به د ځان سیال وبولم   په پټوسترګوبه ھرڅه ومنم داټول حرام به ھم حلال وبولم   ټول ګناھونه به ثواب وبولم ټول ثوابونه به وبال وبولم   قیامه څوک چی ځان افغان نه بولي زه یی اوس…

هنوز بر سر راهت گل و چمن باقیست هنوز لاله و صحرا و نسترن باقیست هنوز گرد خیال ات به بالهای دلم هنوز نام قشنگ تو بر دهن باقیست کنار جوی به زیر چنار خاطره ها صدای تازه ی نجوا ی پا زدن باقیست هنوز آیینه انداختن از پنجره ها هنوز وعده ی دیدار تو…