آللوللو ،آللو زمـــا کـلــــه هـیریــــــږي دادکـــې آللـــــــو په خواږه خـــوب به ویده شــوم په زانګــو آللوللو ،آللو په ترنم کې به یې ویلې زما دسترګوتوره ارام پریوزه ویده شه زه دې جارشم ترلیمو آللوللو ،آللو ټالـــۍ به یــې راکولــې بیـا به یـې ویـــلې زما دزړګي ســـره، ښـه ارام شـه په شـیـبو آللوللو ،آللو…

  رسول پویان کهـنه قـالـین و لباس پـرنـم را بردند نـشـئۀ جـام جـم و انجـمـنـم را بردند گرچه باخامۀ خون نقل وطن بنوشتم لیک ایـن بـار بهـا و ثمـنـم را بردند رخش اندیـشه بجولان فگنم بار دگر یال و کوپـال و سـر تهمتنم را بردند تا که ازخشم عرب آتش کین بالا شد مسلم و…

پس بیایید همه یکتن و زنجیر شویم نی درین غمکده پوسیده زمینگیر شویم نه قشنگست که در گوشه گکی لم بدهیم شعرکی را را بسراییم و کمی پیر شویم موتر تنبلی را پنچر و بیچاره کنیم ما شویم نسل دگر را سرک قیر شویم شرم باشد که بپیچیم به نام اجداد کمی از پوش برآییم…

  کـمـانِ  دهــر بـا  پـیکــان  فــولادی  کُـشـد  مــا را زمـانِ  بـی  وفـا  بـا  دردِ  بـیـدردی  کُـشـد  مــا را   بخـود پـیچـیـده وغـلـتـان روان هـستـیـم پـا  لـرزان به سـوز و گـرمـییِ صحـرای بـربـادی کُـشد مـا را   بـه هـر جـا پـا گـزاریـــم دامِ صیادیسـت زیـرِ پـای بـه خـم خـم رفـتـن و بـا مکــرِ صیادی کُـشـد مـا…

در انتظار سرد به یغما رسیده ایم از درد نا کجای دل آنجا رسیده ایم پیچیده ایم در خود و این آشیانه را آتش زدیم این و به این دا رسیده ایم آنجا که بال درد نیابد سراغ ما: خاکستر فنا شده ی، ما رسیده ایم آبیم قطره وار چکیدیم در سکوت یک یک به…

  نوشته نذیر ظفر ورجینیا 15/10/5   اگر در دل همیـــــــشه خانه میکردی چی خوب میشد به لطف ات ترک هر بیگانه میکردی چی خوب میشد نمی دادی جوابـــــــم را اگر با لحـــــــــــــن خشم آلود مرا  با زلف خــــــود ذولانه میکردی چی خوب میشد ندارم مـــــــــــن ز هــــــوشیاری دل شاد ای دلا رامم به جورت…

 چې ښه یې پیژنو بیا ځان تیر باسو دا موږ خپل ځان که دښمنان تیر باسو؟ خدای دې تباه کړي چې تباه یې  کړلو مونږ دا دوه مخي  په پیمان تیر باسو؟ دا د  وختونو  ډیر محیل  دښمن  ته موږ  فرصتونه  د زمان تیر  باسو دوئ صرف په خوله باندې دوستي یادوي وایي  :  …

خزان تالان ګډ کړی په بھارد انسانیت انسان پخپله چورکړونن ګلزارد انسانیت   بل څوک ندی،انسان دی لاتراوسه پری لګیادی په سرولمبوکی سوځي اوس سینګارد انسانیت   جنګونه دي،وژنی دي،غمونه دي، ماتم دی وتلی یی ھرکاردی له مدارد انسانیت   انسان چی پخپل لاس نوربیګناه انسانان وژني په کوم ځای کی یی پروت دی افتخارد…

امروز هم مانند هر روز دیگر ندارم امید برگشتن به خانه میگویم پدرود به در و دیوار میکنم با حسرت به هر سو نگاه آه ای عزیزان آه ای همنفسان شاید امروز بر نگردم من به خانه و شاید سرو پایم را نیابید روی چهار راه…. اگر هیولای انتحاری حمله کند بدرد تار و پود من…

 خسرو باقری‬ نمی‌دانم رنگم پریده است یا نه، اما دلم تاپ تاپ می‌زند و دهانم خشک شده است. پدرم جلویم ایستاده وماموران زندان شناسنامه‌اش را کنترل می‌کنند. «چه خوب که نفهمید.» پاسبان دیگری بازرسی بدنیش می‌کند. از جیبش چند کلید و مقداری پول در می‌آورد و روی میز می‌ریزد. پاسبان، هیکل درشتی دارد و پدرم ریز اندام است.…

تسبیح تمیز و توت مارا بردند بی ننگی زمانه،بوت مارا بردند تا خشک بمانیم نیابیم حاصل از آخر سال حوت مارابردند ================================ گل کاغذی و سبز گلستان تقلبی دزد و وزیر حلقه و زندان تقلبی بر کوچه های شهر نبینیم از قضا یک حرف اعتبار ، دل و جان تقلبی ================================ باید و شاید امروز…

       مولانا کبیر فرخاری   بدست دشمــن دون کــی سپــارم کــشور خــود را     نگــه دارم به آیین شــرافــت گــوهـــر خـــــود را وطن چون سنگراست با تیغ دونان غرقه ی خون است  برزمــم تا رهـــا ســازم ز دیــوان سنگـر خود را نهــان است در نــیــام غیـــرتــم شــمــشیر آزادی     بــرم پنهان به زیــر دامــن خود خنجر خــــود…

درد ساحل نهنگ میداند داغ این صخره سنگ میداند رو سر خویش نه به بالینی رنج ره کفش تنگ میداند ============================== دلگیر شانه های کتاب را بستند موجهای شتاب را بستند خو گرفتند با سراب و سفر چشم آبیی آب را بستند ================================ گرچه آزاده ایم در قفسیم پای در بند ناله و نفسیم دل…

    چې د دین په نوم وطن او هم  ایمان خرڅوي دا د قدرت لیوني ځکه  خپل  وجدان خرڅوي   دوئ د هستي مفهوم په مکر او دوکو کې ویني دي بې خبره له دې رازه چې خپل  شان خرڅوي   وي منافق چې په زړه یو په خوله کې بله وایي دوئ د…

  زندگی مایه ی عشق کاراست     رزم  سازندگی  و ایثار است عشق احساس همه کاردلست      فارغ ازمخمصه آب گل است خواجه ی بکارگهی پر افزار      از جوانان  فرا خواند  به کار کرد توضیح  شروط  کارش      بیست وچارساعته کاروبارش گفت  هرلحظه  جوان  ماهر      باشد  اندر سر کارش  حاضر درپیء پرسش  مقدار معاش      گفت بی مزدومجانیست بها…