درد را از آشنايي بر سر ما ريختند شام را از سر كشيده بر سر ما ريختند كاشتند هر ناله را بر ما ترنم در بهار ابر ما را بيختند و غم بر ما ريختند اندك اندك داروي تلخ تغافل بر نگاه سرمه ي حسرت به چشمان تر ما ريختند سالها بستند بر خود…

  (طنز) ف . فاریابی راویان، طرح نوین پرداختند از محقق تا به اشرف تاختند این یکی بوتل زد و عمامه ریخت آن یک از نکتایی اشرف گرفت مشت کوبیدند  به فرق یکدیگر چون خروس جنگی،کندند بال و پر « جلسه امنیتی» شد مسخره هر یکی بگریخت زترس و دلهره دوستم و دانش، محقق ،…

چا وې نن دوه رقیبان سره پخلاشول پخواني دوه دښمنان سره پخلاشول   اوباما د روحاني سره پخلا شو امریکا اوآخوندان سره پخلاشول   ما وې دا خو د تعجُب خبره نده داخو دواړه شیطانان سره پخلاشول   داخودواړه صمیمي ځنډن یاران دي بیرته دوه ځنډن یاران سره پخلاشول   اوس به دواړه افغانان په…

یاد فصلی که تن پیچک سبز، به گلو گاه درخت دیدار، گل بستر میداد، شام ها بوی ملاقات ، سلامی ساده، باهمی بود و صفا، یاد باد باور بیدار ، درود. دگر آن گلبن آویزه نگاه، آن سپیدار بلند، به سلام و سفر خاطره ها خوابیده، دگر از زمزمه، آهنگ دلی ، بر نیاید ،…

نوشته : نذیر ظفر اهدا به فر خنده شهید هموطن معصومم نگذاشــــــتند که سبز ببینم بهار را دیدم ز خون پیکر خود لاله زار را نگذاشتند که راز دل خود کنم بیان سنگسار جور گشتم و دیدم شرار را نگذاشتند که شمهِ افشا کنم به خلق اشرار خشمگین و ملامت شعار را نگذاشتند که صفحهء…

  ف .بری          ای خـــــدایا ای خــــــدایا ای خدا دومصیبت گشت نـــــازل از قضا آن یکی اوباش و وحشی و رزیل واندگر شیاد و بـــی رحم و بخیل آن یکی عاری زعقل و اختیــــار وآنـــــدگر منبع تفتیـــــن و شرار آن یکی پست و شریر و بی حیـا وآندگر ابلیس و مـــــکار…

کشته شد در کشورم امروز زیبا دختری  پاک سیرت پاک طینت هم به صورت چون پری  دختری با عفت و از علم و دانش با خبر  قاری قرآن در فهم و ذکاوت ماهری  ریختن بر جان او یک عده ای از جاهلان  دور از انسانیت بی دانش و کور و کری  نی عدالت نی قضاوت…

  جهل در میهن ما بستر خواب است همیش    زندگـانی به دل دشت سـراب است همیش تا دَرَد سینـه ی بی کـینه ای (فرخنده) ددان     تیغ دین برکــف مــلای عــذاب است همیش خون پاکش به دم تیغ خسان ریخت به خاک     جــای فـــرخنده ی بیدار تراب است همیش    قـــاتل دختـــر فرخـــنده ی چــون گلـبن باغ…

فرخنده باد روح، روانت شهید پاک ای الګوی حجاب   حجاب ترا اهل خرافات برده اند بامرګ تواز قهرخداهم  نه ترسیدند با پیکر بې جان تو هم رحم نکردند با مکرفریبکاری چی فتنه به پا کردند   ای شهر نشینان ای مردمان ده ای اهل این دیار ای سروران دین   تا کی درین مسیر…

ای خواهر عزیز ،فرخنده شهید قربانيء حقیقت و سمبول قهرمانی روح تو شاد باد ،نام تو جاودان این دیو های وحشی و محکوم قرنها خون تو ریختند ،اما زخون تو فرخنده ها بروید تاریخ میشود ای خواهر عزیز ،فرخنده شهید انسان نبود آنکه ترا وحشیانه کشت اسلام نبود آنکه ترا ظالمانه سوخت نا مرد بود…

          عزیزه عنایت                   صــدای نــالــۀ درخــون تـپیــده              مــیـان وحـشتــی میشــد شنیــده              یکی بـا چـوب میـزد پیکرش را              دیگـربا کفش میکـوبید سرش را              نگـاه هــایــش بــامیـد مـدد بــود              زهرسوبرسرش سنگ ولگد بود              نبــود مـردی سپر گردد بـرایش              رهــانــد جــان او بهــرخـدایـش              زدنــد آتش وجـود نـازنـیـن اش              گرفتنـد ازکفش جان شیرین اش              بـیـا فــرخـنـده بـنگــرازغـم تــو              بـه…

  رسول پویان     فـرخند گـر شـقایق سـرخ بهار گشت آری شـکـوه لالـۀ روی مـزار گشـت عـرش خـدا به لرزه در افتاد، آخ آخ آنـدم کـه آتـش از دل او آشـکارگشت تـار دل تـرازوی عـدل خـدا گسـست ابلیـس تـا بـه شــانـۀ آدم سـوار گشت بـا نـام دیـن بس که جـفـا و سـتم کنند روح…

بهار امسال خونین لاله زارست کنار بلبل اینجا چوب دارست لگد مال ستم گردید خورشید کنار و بستر دریا مزارست آریبل…

  نــــــــدارند نسبتی با شــــــاءن انسان زحیــــــــوان بـد ترند این نسل دیوان همه غیض و شرار و نفـــرت و کین درنده خصلت و بی رحـــــم و بد بین بد یــــــــدم آنچه از پستی و وحشــت نه دیـــن است و نه ایمان نی شرافت تنـــــــی چندی به ظاهر شکل انسان ولی عـــــاری زعقل و فهم و…

خوانم به بال مرغ مهاجر نوید پار آید هوای تازه ز آغوش نوبهار کلک عروس باغ حنا می کند ربیع گیرد به سر زچادر آلوان افتخار گریان ابر پاره کند سینه ی سراب خندد چمن زفرش نگارین روزگار ازخون لاله سرخ شود جامه ی شفق داغ دلش نشانه ی از قلب داغدار فرش پرن چو…