امین الله مفکر امینی! 2019-15-05   این پارلمان ما، نه پارلمـــان مـردمیست این پارلمان ما جای بٌگس وچاقوکشیست خیرمــــــلت و مـــردم نسنــجندابلهـــا ن که عاری اند زجوهر انســـان، ناکســان مـــردم چــــــاره ای درد و غم کجا برند پارلمانـــی کـــه اهلــــــش گریبان درنـد ای اهل خرد باید بوحـــــــدت بر کنیـــم بن دشمن میهن را زیــــر و…

سروده هایی در وصف مقام پدر پدری را دیدم که شب و روز گهر میبارید به علاج تب جانکاه پسرش می نالید هرقدر داشت زخود سیم وزرش همه را کرد فدای پسرش لیک از گردش معکوس قضا هرچه کوشید،  نشد درد ، دوا آخرالامر پسری بیمارش از جهان رفت و زحال زارش پس از آن…

رسول پویان باز ناز و غمزه یی با زلف پرچین می رسد بـوی جـوی مولیان از لعـل نوشین می رسد جوشش عشق ووفا از چشم شوخی می جهد گویی شورتازه یی از ویس و رامین میرسد بـا نـگاهی بــادۀ وحـدت می ریــزد بــه دل نـشـوۀ بـیـت از لـب جـام بلـوریـن می رسد رقص تصـویـر دل…

دور از انسانهای پاک نفس و با احساس کشور  از   چیست   آه   و   ناله ی   ما   با   ثمر   نشد خون   جاده  ها    گرفته ، خبر   رهگذر   نشد از   چیست   سنگ   خاره   شده   قلب   عصر   ما آتش…

  ځه کنه یو غر راباندې واړوه ومی سیزه لمر راباندې واړوه   ناست یم کیفیت کې ماښامو سره نه ځمکه په سر راباندې واړوه   خدایه چې د مینې جواري کوي داسې جوارګر راباندې واړوه   ګورمه په سترګو کې تاثیر لرې روغ مې کړه نظر راباندې واړوه   یا خو پدې ښار کې…

 نسبت حملهء  دیشب نزدهم ماه می گروه طالبان  بر پوستهء امنیتی دوغ آباد کابل  در هنگام افطار سر بازان که چهار تن از آنها جان باخته اند ، روح شهدا شاد باد وهزاران لعنت و نفرین برقاتلین مردم ما۰ دشمن    بگرفته   ست   ز   تو   جان   تو ،  سرباز ؛…

رسول پویان ز شوق گردش چشم خماری مست و مدهوشم به یاد بـاغ انگـور وطـن در کـوزه می جوشم ز خـون لاله تا پـر می کند پیمانـه را گـردون چو گلبرگ شقایق خون دل مستانـه می نوشم به چشم دل مگر خوانی کتاب خاطرات عشق سراسر رنگ و تصویرم سراپا طرح منقوشم اگـرچـه خار غربت…

گهى يك كره خر پرسيد ز مادر چسان زاييده هم چو كره يى نر پس از لختى بپاسخ گفت مامش به هنگ و عرعر و با يك كلامش بگفتا با محبت كره خر را….. به جان و دل برابر نره خر را: چو بابايت جلالى يك سحر شد بسى بيتاب و حال او حشر شد…

رسول پویان تا بکی آزموده را دوبـاره آزمــون می کنید خلق را دردست طالب غرقۀ خون می کنید گفـته انـد خـو و خـوازه بـا جـنازه می رود بـا سلاح فتنه طالب را دیگرگون می کنید؟ از درخـت تلخ بـنـیان میـوۀ شـیرین مخـواه یا مگر در زهر قاتـل شهد افـزون می کنید فـرش قیرین کی شـود…

تابد فروغ ماه ز سیمای مادرم روشن ز مهر اوست ضمیر مکدرم غیر تو کی به مهر کسی باورم‌ شود زیرا تو مهربان ترین‌ عشق‌ و باورم تو مریم زمانه ای و پاک عصمتی در زندگی یگانه تو استاد و رهبرم یک لحظه غم به بستر اندوه کشد ترا خواهم تمام خاک جهان باد بر…

پوهندوی شیما «غفوری»   شاخۀ بشکسته ام در دامنت مادر وطن خون من آخر نمود تر دامنت مادر وطن هر چه از فرهنگ همزسیتی فراوان گفته ام مهره های عشق و دوستی با سخنها سفته ام لیک هر حرف دل من نشتری بود در دلش واژه های نغز من چون محشری بود در دلش دشمن…

رسول پویان نیست عیبی گرکنی هردم سوال گـر نـدانی مطلـبی بـاشـد محال تـا تــوانی بــادۀ دانـش بـنــوش آدمی از عـلـم می گـیـرد کمـال از سـفــر آمــوز درس زنـدگی آب از جـریان می گـردد زلال عـشـق بحــر بـیکـران دل بُـوَد گوهرهر موج آن شوق وصال ریشـۀ سـرو هـزاران سـاله یی قـصه هـا دارد از عـهــد نهـال…

بسكه بيزارم از اين حيله و تزوير شما بس تهوع رسد از ديدن تصوير شما به هر آن محفل و هر جا و بهر كنج و كنار در كجا نيست كه نيست قصهء دلگير شما نيست اندر دل چون سنگ شما مهر كه چون جاه و سرمايه شده مذهب و هم پير شما ملت فاقه…

ما كه از فقر بميريم به شب تار به تو چى يا كزين درد بريم شكوه به دادار به تو چى باز همان ماه صيام آمده در كلبه ى فقر ميزند نعره كه اى مردك نادار!! به تو چى سفره خالى و شب و آه جگر گوشه و من سوز جانكاه و غم و ديده…

  شاعر : سمیع الدین افغاني دیوسف اود یعقوب په زمانه کې اسرائیل د «ګوشن» ښار کې وه میشت په رود نیل   دیعقوب  سره دا قوم  مصر نشین شول دوئ اخته پـــه زندګي او خپل آئين شول   وه موسی ځوی د «عمران» ابن د قاهت د« لاویـــان» د قبیلې وه  ستـر عظمت  …