رسول پویان سال نو آمد ولی جنگ و جـدل افزون شدست کودک وپیروجوان بی حد غرق خون شدست ازکرونا اضطراب وترس و وحشت زاده شد بعد ازآن جنگ اتم سرشار ازطاعون شدست بس که زخـم کهنه در تـن میکشد سال نـوین هریک ازترس شرار جنگ سراطون شدست نظم وقانون جهان را حرص قدرت میخورد عــدل…

نوشته نذیر ظفر ترا   از  هر کی بیشتر دوستدارم ترا  چون قیمت  سر دوستدارم سرم  را گر    برند با تيغ و خنجر ترا    تا    روز  محشر  دوستدارم فراغت  گر  بگیرم  روز    محشر ترا   مانند   کو ثر      دوستدارم ز کو   ثرگر  دهندم جام ناب ی ترا  با  شان   و با فر دوستدارم ز  نبض  دل ظفر آمد   بگوشم ترا    با    حکم داور  دوستدارم…

آقای “مولود ابراهیم حسن” (به کُردی: مەولود ئیبراهیم حەسەن) شاعر معاصر کُرد زبان، در ۱ ژانویه‌ی سال ۱۹۶۰ میلادی، در اربیل به دنیا آمد.ایشان تحصیلاتش را تا سطح عالی و دریافت مدرک پرفسورای افسانه‌های کُردی از دانشگاه صلاح‌الدین خوانده است. ─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─ (۱)در تمام عمرم،از من نپرسیدی چرا من را دوست داری؟!در تمام عمرت،از تو نپرسیدم،…

28/12/25 نوشته نذير ظفر پير م    وصال  يار   ميسر   نميشود وقت  خزان   بهار    ميسر  نميشود بيكار م اينكه شعر و غزل را سروده ام در  اين   ديار  كار  ميسر.  نميشود اندر  قمار  عمر   ريا   بيشتر. شده پاكى  درين  قمار.  ميسر. نميشود زين گلشن هر كى يك گل زيبا گرفت و رفت بر  ما  گياه و   خار   ميسر. نميشود  از شش جهت محاصره استم بدست غم يك   درب   بر فرار   ميسر نميشود بى طالع ام ظفر كه بر ايم درين جهان…

نوشته نذیر ظفر12/30/25سفیدی  يى که  به زلفان  یار  میبینمشکوفه  هاى خوشى از بهار  میبینمز بسكه گشته منور  ز نور  اقدم عمرز شوق خویش سویش بار بار میبینماگرچه  موسم  پیری  خزان  عمر بودمن  از  طرب  رخ   او   گلعزار میبینمبهر خطی که برویش رقم زده  پیریهزار   خاطره.  در  ان   قطار  میبینمظفر  متاع   محبت  نميشود  با طل ز انتخاب …

امین الله مفکر امینی                        1015-22-12! بهشتِ این دنیا را مفروش به نسیــــه ی بهشتِ ناپیـــــــــداغنیمت دان بهشتی آفـریده که  نـــــــدارد آغـازو انتهـــــــــا این هست وبود بهستی همیشه بسـوزد ودرسوزوگـدازاسـت عــــــــدم  نبود بهستی،خالقش بودواست وعاری زنیازاست مفکـــــــــــــر بربنـی  چون خرد میباشـد هستیرا کامروایـی هرکه بـــــا ن عملکرد بیـــا بــد بجهــان  بســی رستگــاری…

دوباره نوبت دیدار یلداست شب برف است و یخبندان و سرماست دگر دادم به تو قول و امیدی حضورت روشنی بخشای یلداست به خوان دوستان در این شب شاد انار و هندوانه جلوه فرماست به یاد زلف مشکین و درازت همه شب های من مانند یلداست نکو رویان شب یلدا برقصند فضای بزم خوبان وه…

رسول پویان  عمری گذشت در خم و پیچ مدام هیچ  بـودن نـدیده مانـدن کس در دوام هیچ  جاه و جلال و قـدرت آدم فـسـانه بود  ابحـاری در سـراب تخیّـل تمــام هیچ  زور و زر و کمال تمـدن به باد رفت  ای بی خبرزگردش ودرک مرام هیچ  تاریخ پر ز قصۀ جنگ و ستیز گشت  گویی که در غلاف قلم شد حسام هیچ  هـست و شـدن ارچه تکامل کـرده اند  دردا که می فتند در آخـر به دام هیچ  در امتداد بـود و شـدن خـاک میشویم  تا ذره ذره هـسـتی شـود انقسـام هیچ  دیگ زمان در آتش آز شدن بسوخت  فـرسـوده گـشت در گـذر انهـدام هیچ  هیچی که در خیال عدم جلوه می کند  افکنده است بودو شدن را به کام هیچ  هستی که در تنوع هستی شـده عیان  افـشـرده بـود در دل چـاه ضلام هیچ …

خفتگا ن رویا ی  یک  آرا مش ا ند  همچوکشتی بسته درساحل خوش اند لیک ، کشتی  هست  از بهری سفر ورنه  بهری چیست ایجا دش به  بر غا فل از اهدا  ف  راه و منزل  اند چشم   دل  را  با   تو هم  بسته  اند ساکت و توفان هراسی  نا  بجا ست  بحر…

رسول پویان  مسوزان بال پـرواز پرستـوهـای زیبا را   میفگـن در قفسهای طلایی مرغ رویا را  بیـا بر قایـق بشکـسته چشـمان من بنشین  اگـر داری هـوای گـردش امواج دریا را  هوای گـردش چشمی به دل افتاده از اول  که با نیم نگاهی می کـنـد شرمنده مینا را  دلم از کودکی داغ جـفایی می کشد باخود  که…

تابکی در رنج  و دوری ها ستیم موج  نا  پید ا ی  سا حلها   ستیم  یک عمر از همدگر دوری وهجر پس چوقت اخر من و تو ما  ستیم راه یکی میهن  یکی  مقصد یکی  از چه  بین خو یش دردعوا ستیم هرکه خود را حق بجانب مینگرد بر  نگا ه  جمع    نا…

   ساجده میلاد در ازدحام جاده در شب ها  کودکی پرسه می‌زند هر جا  همه در میز ها نشسته خوشند  کودکی دل شکسته ی تنها  از یکی پول نان میخواهد  از یکی آب سرد می جوید  همه کس بی خیال اند از او  کودک است ،کودکانه می گوید  کودک است ،مادر مریض دارد  پدری که ،دست…

خانم “روناک آلتون” (به کُردی: ڕوناک ئاڵتوون)، شاعر و نویسنده‌ی کُرد زبان، ساکن سلیمانیه است. ┄┅═✧❁❁✧═┅┄ (۱) پیش از سنگ شدن، من چشمه بودم –  دریغ که تو زبان آب را نمی‌فهمیدی! (۲) جلوی خانه‌ی ما درخت سیبی  و جلوی خانه‌ی آن‌ها،  بوته‌ای گل نسرین… مگر مرزهای بهشت، همین اندازه نیست؟! (۳) در بهاران، سفید…

گاهی اتفاقی ستاره‌ای  در دفترم چشم باز می‌کند ولی، من هنوز به آفتاب نقش بسته  بر جلد دفترم دلخوشم… (۲) همه‌ی چراغ‌ها را به شب بده!  تو کفایت می‌کنی،  این خانه را… (۳) غمگین‌ترین کنج جهان شد، وقتی که تو ترکش کردی… خانه‌! (۴) نگاهم کن! حتا کاکتوس‌ها هم  به آفتاب محتاج‌اند… (۵) وقتی که…

ما زنان سر زمین های جنگ  زنان جهان سوم  جهان پدر سالار وقتی نوشتیم  زنی بعد از سقط کودکش  مجبور بود به مزرعه برود و کار کند وقتی از فروش زنها در بدل پول گفتیم  در مقابل قیمت های گذاف یا اندک ، وقتی از دخترانی  گفتیم  که در برابر آدم کشتن برادر یا پدرش …