رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و پر و بال مرغ افسون شد گـذشــتـه گُـم شــد و آیـنــده را نمـی دانـم خـیــال در بـر معـشوق حـال مفـتــون شد اگر چه پیر زمان قصه های دیریـن گفت ولی بـه عشـق جـوانی رفـیـق اکـنـون شد اگر ز سرعت نوربگذرم چه خواهد گشت…

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با ثمر نمیگردم غریب مانده ام از وصلت رخ دلدار بدون حضرت  شان معتبر نمیگردم مرا بهرچه مسمی کنند شيخ و ملا بحرف بیهوده اش خونجگر نمیگردم ستاده ام به ره خویش تا كه جان دارم ز راه ر و شن این کوچه بر نمیگردم…

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر از قعر دریا تا به ساحل ز توفان گوهـر عشق آفریدند درون شـعله هـای داغ دل ها گل از خاکستر عشق آفریدند نشاط رقص دل دربزم مستی ز چـشـمان تـر عشق آفریدند لب شیرین وموج چشمه هارا درین جا کـوثر عشق آفریدند…

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان سرگردان تاریخ در رسانه های وارونه یا مجازی  با آرایه سخنان غیر مسلکی و من درآوردی  تلاش می کنند تا زبان پارسی را به سه زبان جداگانه چون : پارسی زبان مردم ایران کنونی ، دری زبان گویشی مردم افغانستان کنونی و تاجیکی زبان…

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر واژه «میهن» ترجیح نداد. گزیده‌هایی از رساله “میرزا تورسون‌زاده” نوشته زویا عثمانووا، شرق‌شناس نامی روس (شوروی)، که در مسکو بصورت کتابی جداگانه در سال 1961 چاپ شد. …نام میرزا تورسون‌زاده، شاعر و چهره‌ی مردمی برجسته، در پایان دهه‌ی ۱۹۴۰، زمانی که مجموعه‌ی کم‌حجمی…

نوشته نذیر ظفر  2/8/26 ورجینیا  كوچهِ ما پر از گلِ است ، يار گذر نميكند سوى غريب شهر خود هيچ نظر نميكند در دل شب به وصل او دست دعا كنم بلند عاصى ام و دعاى من هيچ اثر نميكند است زمانه پر فسون دشمن عشق هم فزون کاری که خصم میکند تیر و تبر…

برگردان . رحیم کاکایی روسلان سمیاشکین نویسنده براستی مردمی و یکی از  بنیان گذار ادبیات نوین ترکمنستان شوروی برای دهه‌های متمادی، به‌ویژه از سالهای دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰، این فرزند بلند قامت و متین مردم باستانی ترکمن، با رفتار بی‌عیب و لبخند مهربانش، و دیرتر در سالهای پایانی عمر ، با موهای خاکستری‌اش، در سراسر…

[خه‌م] پر له خەمم! پر لە خەم… خەم له سینگمە، پر لە بەخەڵم‌و پر لە چاوو  پر لە دەمم! خەم پر لە ناق‌و پر لە چنگ و  پر لە گیرفانمه! پر لە ناوی پەڕە-پەڕەی کتیبەکانم پر لە ناوی خۆنوس و پێنووسەکانم پر لە قەراغەی پەنجەرەکانم پر لە نێوانی ئینجانەکانم پر لە گوڵگەشت و هەسار و…

رسول پویان جهان با رمز و رازش در دل ارقام پنهان است از آن رو کودک اندیشه در فریاد و افغان است اگرچـه آسـمان بیکران در چـنگ تاریک است عـدد در چـشـم بینا در ریـاضی ماه تابان است عـروس جبر خوارزمی، پنهان از تعصب شـد ولی در حجلۀ آزاد دانش مسـت و عریان است فشار…

مترجم:  رسول حمزتف از مهم‌ترین شاعران داغستان و یکی از چهره‌های شناخته‌شده ادبیات این جمهوری در سده بیستم است. آثار او پیوندی میان سنت‌های ادبی و فولکلور داغستان با افق‌های گسترده‌تر ادبیات جهان برقرار می‌کند. شعر او، در عین وفاداری به هویت قومی و فرهنگی داغستان، تجربه انسانی را فراتر از مرزهای ملی بازمی‌نمایاند و…

آقای “آمانج جبار” (به کردی: ئامانج جەبار) شاعر معاصر کرد، زاده‌ی ۲۸ مه ۱۹۹۳ میلادی، در اقلیم کردستان است. ─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─ (۱) باید تنهایی‌ام را ببوسم  و پروانه‌ها را بیاموزم  که آزادانه در اتاقم پر بزنند هرگاه که تمایل دارند آنگونه که اتاقم وطن آنها هم بشود. (۲) من که اکنون مبتلا به پوسیدگی درون و …

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ شوروی، شاعرآینده‌نگر، شورشی ، نوآور و سخن گوی انقلاب.  او انقلابی واقعی در شعر و شاعری ایجاد کرد مایاکوفسکی در ۱۹ ژوئیه ۱۸۹۳ در روستای باگداتی (استان کوتائیسی، امپراتوری روسیه؛ که اکنون شهری در منطقه ایمرتی در غرب گرجستان است) در خانواده‌ای جنگلبان…

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود قناری، خرامان کبک به شوق گل باغ صوت هزار سکوت شب و خلوت مهتاب دل آسـمان بـر لـب جـویـبـار غروب طلایی و شـام غریب شود روز نو ازطلوع آشکار لب خشک صحرا زده تبخال و یا قهـر توفان و خشم بحار عـوالـم…

آقای “هه‌لو شهید جعفر” (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر کُرد زبان، زاده‌ی ۱ ژانویه‌ی ۱۹۸۹ میلادی در سلیمانیه است. ■□■ (۱) هرگاه که لب‌های تو از هم باز می‌شوند جنگلی پر از پروانه از آن بیرون می‌زند و زخم‌هایم گل می‌شوند و  پروانه‌های عالم بر آن‌ها می‌نشینند. هرگاه که تو نفس می‌کشی  عطر خاک…

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را بر صحنه دید » تهیه و تدوین : فرشید یاسائی “….اگر شکسپیر امروز زنده بود، به احتمال بسیار زیاد، فقط نمایشنامه  ‌نویس صحنه نمی‌ماند؛ او بی‌درنگ به سراغ سینما، سریال، رسانه‌های تعاملی و فناوری‌های نو می‌رفت. شکسپیر ذاتاً نویسنده‌ی «رسانه» بود: او برای مخاطب می‌نوشت،…