نمایندهٔ چاویست، ایریس وارلا: «بولیوار به ما می‌آموزد که استقلال ملی در درجهٔ نخست قرار دارد»
معترضان پرچم‌های آمریکا و اسرائیل را در کاراکاس به آتش می‌کشند، ۲۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۶. عکس: ماکسول بریسنیو/خبرگزاری فرانسه.
جنبش‌های اجتماعی ونزوئلا روز جمعه در میدان بولیوار در کاراکاس گرد هم آمدند تا در چارچوب گرامی‌داشت دویست‌وچهل‌وسومین سالگرد تولد سیمون بولیوار، پدر بنیان‌گذار پنج کشور آمریکای جنوبی، مخالفت خود را با مداخلهٔ خارجی در ونزوئلا ابراز کنند.
این تجمع، که با شعار «باید به ونزوئلا احترام گذاشته شود» برگزار شد، با حضور ایریس وارلا، نمایندهٔ مجلس ملی، همراه بود که مصاحبه‌ای اختصاصی با اسپوتنیک انجام داد. او با پیوند دادن این تاریخ تاریخی به میراث آزادی‌بخش تأکید کرد: «مردم کاراکاس و ونزوئلا عمیقاً ضدامپریالیست هستند».
وارلا اظهار داشت: «پدر آزادی‌بخش، که امروز ۲۴۳ ساله می‌شود، نخستین کسی بود که به ما آموخت ایالات متحده گویی از سوی مشیت مقدر شده است که به نام آزادی، قارهٔ آمریکا را گرفتار مصیبت کند».
او افزود که این «همان چیزی است که امروز بخش بزرگی از جهان و ونزوئلا تجربه می‌کنند»، و به تجاوز نظامی و ربوده شدن رئیس‌جمهور، نیکلاس مادورو، و بانوی اول، سیلیا فلورس، به‌دست واشنگتن در ۳ ژانویه اشاره کرد.
در فضایی آشکارا ضدامپریالیستی و ضدصهیونیستی، پرچم‌های ایالات متحده و موجودیت شهرک‌نشین ـ استعماری «اسرائیل» به آتش کشیده شدند. تحلیلگران تأکید می‌کنند که سوزاندن پرچم‌ها بیانگر نفرت از مردم آن کشورها نیست، بلکه بیان انزجار از جنایات جنگی و نسل‌کشی‌ای است که آن کشورها مرتکب می‌شوند.
«ما به صدقهٔ هیچ‌کس نیاز نداریم»
ایریس وارلا اظهار داشت که زمین‌لرزهٔ دوگانهٔ ۲۴ ژوئن بهانه‌ای در اختیار ایالات متحده قرار داد تا همچنان به‌دنبال راه‌هایی برای اعمال نفوذ در ونزوئلا باشد. او اعلام اخیر واشنگتن دربارهٔ ارسال کمک‌های بشردوستانه را «مشکوک» دانست، و این تصور را که ونزوئلا به چنین کمکی نیاز دارد، رد کرد. او گفت: «ونزوئلا به آن کمک بشردوستانه نیاز ندارد. صرفاً لغو تحریم‌ها و آزاد کردن منابع ما کافی خواهد بود». وی افزود: «ما به صدقهٔ هیچ‌کس نیاز نداریم. ونزوئلا منابع کافی دارد».
این قانون‌گذار چاویست درگیری جاری با ایالات متحده را در چارچوب تاریخی گسترده‌تری قرار داد. وارلا، با اشاره به فرمان اجرایی‌ای که اوباما در سال ۲۰۱۵ امضا کرد، اظهار داشت: «کشور ما فقط از ۳ ژانویه مورد حمله نبوده است؛ این زمانی آغاز شد که باراک اوباما، رئیس‌جمهور ایالات متحده، ونزوئلا را یک تهدید غیرمعمول و فوق‌العاده اعلام کرد».
وارلا همچنین خاطرنشان کرد که رهنمودهای این مرحلهٔ کنونی را رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو ترسیم کرده بود. او گفت: «او به ما گفت: “ما باید برای یک مقاومت فعال و طولانی‌مدت آماده شویم”».
وارلا دربارهٔ دامنهٔ بسیج روز جمعه توضیح داد که تجمع چاویستی و ضدامپریالیستی در کاراکاس بخشی از یک تلاش هماهنگ در سراسر کشور است. او گفت: «حضور مردم امروز در اینجا، در میدان بولیوار کاراکاس، و همچنین در دیگر میدان‌های بولیوار در سراسر قلمرو ملی، بازتاب‌دهندهٔ این است که ما مداخلهٔ ایالات متحده در خاک میهن‌مان را مطلقاً محکوم می‌کنیم».
میراث سیمون بولیوار
هنگامی که از وارلا دربارهٔ درس‌های تاریخی به‌جامانده از سیمون بولیوار پرسیده شد، او گفت: «بولیوار به ما می‌آموزد که از میهن دفاع کنیم. او به ما می‌آموزد که استقلال در درجهٔ نخست قرار دارد». سپس به فرمان جنگ تا پای مرگ که آزادی‌بخش در سال ۱۸۱۳ صادر کرد، اشاره کرد. او گفت: «در فرمان جنگ تا پای مرگ آمده بود: “اسپانیایی‌ها و ساکنان جزایر قناری، در انتظار مرگ باشید، حتی اگر بی‌تفاوت باشید. و ونزوئلایی‌ها، بر زندگی حساب کنید، حتی اگر گناهکار باشید”».
او افزود: «با پیروی از آن اندیشهٔ آزادی‌بخش، امروز باید بگوییم: “ونزوئلایی‌ها، بر زندگی حساب کنید، حتی اگر برخی در اشتباه باشند.” اما دشمن باید کاملاً بداند که ما می‌دانیم آنان چه کسانی هستند، و مردم ما هرگز به زیر سلطه درنخواهند آمد».
وارلا پیام خود را به منطقهٔ گسترده‌تر نیز تعمیم داد. او گفت: «آمریکای لاتین، برخیز. واشنگتن از قیام تو می‌ترسد. بگذار مردم آمریکای لاتین برخیزند» و تأکید کرد که «اینجا مردمی در حال مقاومت داریم. ما در مقاومت فعال هستیم».
این قانون‌گذار همچنین به تداوم قانون اساسی دولت تحت ریاست‌جمهوری موقت دلسی رودریگز پرداخت. وارلا گفت: «تنها دلیلی که این کشور امروز می‌تواند ثبات سیاسی خود را حفظ کند این است که دلسی رودریگز به‌طور قانونی در مقام خود قرار دارد. برای آن‌که پس از ربوده شدن رئیس‌جمهور مادورو، ریاست‌جمهوری موقت را برعهده بگیرد، فرمانی اجرایی مطابق با اصل ۲۳۶ قانون اساسی صادر شد». او افزود: «به‌همین دلیل، همهٔ ما به دلسی احترام می‌گذاریم و از رهبری او حمایت می‌کنیم».
دربارهٔ «گذار» تحت رهبری ایالات متحده
وارلا از مذاکرات پیشنهادی میان دینورا فیگوئرا و دولت دلسی رودریگز که قرار است در ۱ اوت آغاز شود، انتقاد کرد.
وارلا با اشاره به بخش راست افراطی اپوزیسیون، که تحت هدایت ایالات متحده در گفت‌وگوی پیشِ رو شرکت می‌کند، گفت: «تمام امید من این است که همهٔ کسانی که دولت‌های موازی و نهادهای موازی برپا کرده‌اند و قانون اساسی و قوانین ما را نقض کرده‌اند، بدون مجازات باقی نمانند». این بخش خود را «مجلس ملی ۲۰۱۵» می‌نامد و بیشتر تحلیلگران اعضای آن را غاصب می‌دانند، زیرا دورهٔ قانونی مأموریت آنان در سال ۲۰۲۰ پایان یافته است.
وارلا دور مذاکرات تحت رهبری ایالات متحده را یک نمایش توصیف کرد. او تأکید کرد: «من هیچ چیز مثبتی در آن نمی‌بینم»، و روشن ساخت که این موضع شخصی اوست.
این نمایندهٔ مجلس خاطرنشان کرد که دیگر چهره‌های اپوزیسیون، مانند انریکه کاپریلس، می‌توانند در مذاکرات احتمالی شرکت کنند.
وارلا دربارهٔ ماریا کورینا ماچادو از موضع رهبر اپوزیسیون انتقاد کرد و تأکید کرد که واشنگتن صرفاً از او استفاده کرده است. وارلا دربارهٔ ماچادو، که امپریالیسم ایالات متحده برای پیشبرد عملیات تغییر رژیم خود از او استفاده کرد و سپس کنارش گذاشت، گفت: «او یک وزغ است».
ماریو سیلوا: بسیج، پاسخی مستقیم و مردمی به تهدیدهای علیه حاکمیت ونزوئلا است
ماریو سیلوا، مفسر سیاسی و عضو پیشین مجلس مؤسسان، در مصاحبه‌ای جداگانه با اسپوتنیک تأکید کرد که این بسیج، پاسخی مستقیم و مردمی به اقداماتی است که حاکمیت ملی را تهدید می‌کنند. او گفت: «مردم دیگر این را صرفاً تاکتیک یا راهبرد نمی‌دانند».
سیلوا استدلال کرد که فضای سیاسی کنونی، سازمان‌دهی بیشتری را در سطح توده‌ای ایجاب می‌کند و افزود که ضرورت دفاع از استقلال کشور فراتر از اختلافات سیاسی داخلی است.
منبع: اورینوکو تریبون، ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶
