مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

مقاومت یا قیام آزاد یبخش ملی ؟

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

     اینکه طالبان یک گروه تندروِدینی ، تمامیت خواه، ضد مدنیت، لجوج و جاهل استند درین شکی وجود ندارد ؛

     اینکه آنان توانایی حکومتداری وتعامل با جهان مدرن امروزی را نداشته ، قیام عمومی علیه آنان یک ضرورت حیاتی برای افغانستان است ، هم روشن وآشکاراست ؛ اما اینکه این قیام ورستاخیزملی، توسط کدام تشکل سیاسی – رزمی و با خِرَد وهوش چه کسی، رهبری وقیادت شود، هنوزروشن نشده است.

     افغانستان حالا قبل ازهمه به یک قاید و رهبرمدبرملی وبه یک جبهه ی متحد آزادیبخش یکپارچه نیازمند است – جبهه ایکه نه بربنیاد تفکردینی- جهادی ـ قومی؛ بلکه بربنیادعقلانیت ،عدالت ، تساوی حقوق تمام اقوام واحترام به انسان استوار باشد . طالبانیزم وجهادیزم ازیک ریشه آب می خورند وهرنوع مقاومتی که بنیاد دین گرایانه داشته و برنامه ی روشن راهبردی برای نجات افغانستان ازجنگ ، فقرو بیعدالتی نداشته باشد ، کوششی است بیهوده و” آب درهاون کوبیدن “

     به باورمن، خورشید آزادی ورهایی افغانستان ازچنگال تروریزم طالبی واستبداد دینی ،هرگزازبستر قومی ، گروهی ، جهادی برنمی تابد . نباید قیام و رستاخیزملی دربرابر تروریزم طالبی وحامیان پاکستانی شان را باردیگردرگرواندیشه های کهنه ومحافظه کارانه ی گروهی- جهادی به گونه ی دیگر گذاشت.

     اگر نجات افغانستان ازچنگ خونین تروریزم طالبانی وتجاوزآشکارپاکستان مطرح است ، باید شعارمقاومت را به شعاربزرگ قیام آزادیبخش ملی ارتقا بخشید وبه اینوسیله فریاد رسای تمام مردم شد . باید با نیت صادقانه دورازاندیشه های تنگِ دینی ، سمتی وقومی ؛ شجاعانه وبی ترس برای آزادی ، تقسیم عادلانه ی قدرت ورفاه وترقیِ تمام مردم افغانستان بطورمساویانه رزمید و برای دستیابی به این اهداف بزرگ ، لحظه ای هم درنگ نکرد .

   حکومت طالبان که متشکل ازبنیادگراترین ملاهای تربیت یافته درپاکستان است ، سیلی محکمی است بروی مردم افغانستان و بروی فرهنگ متعالیِ ما که جامعه ی بشری به آن به دیده ی قدر می بیند . 

   طالبان نه به اسلام ، نه به آزادی وعزت هیچیک ازاقوام شریف کشور، زره ای پابندی و تعهد ندارند. تنها تعهد آنان ذلیل ترکردن مردم ووابسته گی بیشتربه پاکستان است وبس. 

      درچنین وضعیت ناگوار ، برای نجات مملکت ونجات عزت مردم افغانستان از چنگال پنجابی ها و نوکران دست نشانده ی شان تنها یک راه میتواند وجود داشته باشد و آن قیام آزادیبخش ملی تمام مردم افغانستان است. پنجابی های متجاوزوطالبان تندروــ این دیوهای مست را فقط با قوه ی قهریه ی تمام مردم افغانستان ـ شامل پشتون ، تاجیک ، هزاره ، ازبیک و دیگران … میتوان به خاستگاه اصلی شان – پاکستان فرستاد.

    فقط با قیام آزادیبخش ملی میتوان طالبان را ازقدرت دور کرد. 

 ” مشکل است اما ازین بن بست باید بگذریم ــ از میان دیوهای مست باید بگذریم ”