مکثی بر طرح «ضرورت عقلانیت سیاسی، واقعبینی و گفتگوی سیاسی»

نوشته از بصیر دهزاد برای اولین بار است که ، بعد…

  نوستالژی انقلابی رمانتیسم فقرو بیچارگی

Victor Hugo (1802- 1885 ) آرام بختیاری آثار هوگو؛ مدرن، روشنگر، اخلاقی،…

فراتر از فروپاشی: چرا دولت‌ها پیش از سقوط، از درون…

تحلیلی نهادی از افغانستان و منطق سرایت بحران در منطقه وحیدالله…

من مسئول اعمال خودم هستم، نه مسئول اشتباه هم‌تبارانم

 نور محمد غفوری اگر سخنانی که از نام رحمت‌الله نبیل در…

جوردانو برونو ( بخش دوم ) 

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

افغانستان پس از پنج سال طالبان؛ ثبات واقعی یا آرامش…

وحیدالله نورزی افسر ارشد نظامی سابق، استراتژیست میدانی و تحلیل‌گر امنیتی…

افغانستان؛ تشنه رهبران آگاه و مدیران صادق، نه غارتگران قدرت

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان به رهبران آگاه و مدیران صادق و…

از ضعف نهاد در افغانستان تا سرایت ناامنی در منطقه…

وحیدالله نورزی Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military & Security Analyst Strategic…

سیاسي ګوند، سازماني جوړښت او د دموکراتیکې رهبرۍ بنسټونه

نور محمد غفوری لنډیز سیاسي ګوندونه د معاصرو سیاسي نظامونو له مهمو سازماني…

وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

«
»

مقاومت یا قیام آزاد یبخش ملی ؟

     نوشته ی : اسماعیل فروغی

     اینکه طالبان یک گروه تندروِدینی ، تمامیت خواه، ضد مدنیت، لجوج و جاهل استند درین شکی وجود ندارد ؛

     اینکه آنان توانایی حکومتداری وتعامل با جهان مدرن امروزی را نداشته ، قیام عمومی علیه آنان یک ضرورت حیاتی برای افغانستان است ، هم روشن وآشکاراست ؛ اما اینکه این قیام ورستاخیزملی، توسط کدام تشکل سیاسی – رزمی و با خِرَد وهوش چه کسی، رهبری وقیادت شود، هنوزروشن نشده است.

     افغانستان حالا قبل ازهمه به یک قاید و رهبرمدبرملی وبه یک جبهه ی متحد آزادیبخش یکپارچه نیازمند است – جبهه ایکه نه بربنیاد تفکردینی- جهادی ـ قومی؛ بلکه بربنیادعقلانیت ،عدالت ، تساوی حقوق تمام اقوام واحترام به انسان استوار باشد . طالبانیزم وجهادیزم ازیک ریشه آب می خورند وهرنوع مقاومتی که بنیاد دین گرایانه داشته و برنامه ی روشن راهبردی برای نجات افغانستان ازجنگ ، فقرو بیعدالتی نداشته باشد ، کوششی است بیهوده و” آب درهاون کوبیدن “

     به باورمن، خورشید آزادی ورهایی افغانستان ازچنگال تروریزم طالبی واستبداد دینی ،هرگزازبستر قومی ، گروهی ، جهادی برنمی تابد . نباید قیام و رستاخیزملی دربرابر تروریزم طالبی وحامیان پاکستانی شان را باردیگردرگرواندیشه های کهنه ومحافظه کارانه ی گروهی- جهادی به گونه ی دیگر گذاشت.

     اگر نجات افغانستان ازچنگ خونین تروریزم طالبانی وتجاوزآشکارپاکستان مطرح است ، باید شعارمقاومت را به شعاربزرگ قیام آزادیبخش ملی ارتقا بخشید وبه اینوسیله فریاد رسای تمام مردم شد . باید با نیت صادقانه دورازاندیشه های تنگِ دینی ، سمتی وقومی ؛ شجاعانه وبی ترس برای آزادی ، تقسیم عادلانه ی قدرت ورفاه وترقیِ تمام مردم افغانستان بطورمساویانه رزمید و برای دستیابی به این اهداف بزرگ ، لحظه ای هم درنگ نکرد .

   حکومت طالبان که متشکل ازبنیادگراترین ملاهای تربیت یافته درپاکستان است ، سیلی محکمی است بروی مردم افغانستان و بروی فرهنگ متعالیِ ما که جامعه ی بشری به آن به دیده ی قدر می بیند . 

   طالبان نه به اسلام ، نه به آزادی وعزت هیچیک ازاقوام شریف کشور، زره ای پابندی و تعهد ندارند. تنها تعهد آنان ذلیل ترکردن مردم ووابسته گی بیشتربه پاکستان است وبس. 

      درچنین وضعیت ناگوار ، برای نجات مملکت ونجات عزت مردم افغانستان از چنگال پنجابی ها و نوکران دست نشانده ی شان تنها یک راه میتواند وجود داشته باشد و آن قیام آزادیبخش ملی تمام مردم افغانستان است. پنجابی های متجاوزوطالبان تندروــ این دیوهای مست را فقط با قوه ی قهریه ی تمام مردم افغانستان ـ شامل پشتون ، تاجیک ، هزاره ، ازبیک و دیگران … میتوان به خاستگاه اصلی شان – پاکستان فرستاد.

    فقط با قیام آزادیبخش ملی میتوان طالبان را ازقدرت دور کرد. 

 ” مشکل است اما ازین بن بست باید بگذریم ــ از میان دیوهای مست باید بگذریم ”