جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

مشاور موگرینی: اروپا در برابر ترامپ و روسیه تنهاست

«ناتالی توچی» مشاور ویژه «فدریکا موگرینی» مسئول پیشین سیاست خارجی اتحادیه اروپا در یادداشتی اشاره کرده است که اروپا به‌تازگی به این واقعیت پی برده که در دفاع از منافع امنیتی خود تنهاست.

توچی در این یادداشت که در نشریه آمریکایی «پالتیکو» منتشر شده، تأکید می‌کند اروپایی‌ها خود را قانع کرده بودند که «دونالد ترامپ» رئیس‌جمهور ایالات متحده فردی غیرقابل پیش‌بینی اما در نهایت قابل مدیریت است؛ تصوری که امروز اروپا به اشتباه بودن آن پی برده است.

او توضیح می‌دهد که از سخنرانی «جی. دی. ونس» معاون رئیس‌جمهور آمریکا در کنفرانس امنیتی مونیخ گرفته تا «راهبرد امنیت ملی» جدید آمریکا، دولت ترامپ همواره دیدگاهی روشن و ثابت درباره اروپا داشته است؛ دیدگاهی که اولویت را به نزدیکی بیشتر واشنگتن با مسکو می‌دهد و به دنبال «تقسیم و تضعیف» اروپا است. توچی می‌نویسد این راهبرد با اتکا به نیروهای ملی‌گرا و راست افراطی در اروپا پیش می‌رود؛ نیروهایی که اکنون از حمایت واشنگتن و مسکو برخوردارند.

نویسنده که مدیر مؤسسه امور بین‌المللی ایتالیا و استاد مؤسسه «حکمرانی فراملی» دانشگاه اروپاست، تأکید می‌کند اروپا باید یک حقیقت ناخوشایند را بپذیرد: در موضوع امنیت و جنگ روسیه و اوکراین، اروپا «در بهترین حالت تنها» و «در بدترین حالت» با ۲ دشمن روبه‌روست: روسیه در شرق و آمریکای ترامپ در غرب.

پالتیکو یادآور می‌شود رهبران اروپایی بارها در برابر حملات لفظی ترامپ یا فشارهای دولت او با لبخند و نرمش واکنش نشان داده‌اند و می‌پندارند این رفتار می‌تواند ترامپ را دوباره به مسیر همکاری فراآتلانتیکی بازگرداند. اما به نوشته توچی، این شیوه هرگز کارساز نبوده است.

مشاور موگرینی: اروپا در برابر ترامپ و روسیه تنهاست
برخورد تحقیرآمیز ترامپ و معاونش با زلنسکی در کاخ سفید

او اشاره می‌کند هر بار که ترامپ به موضوع اوکراین پرداخته، آشکارا جانب روسیه را گرفته است؛ از دامی که در کاخ سفید برای «ولودیمیر زلنسکی» رئیس‌جمهور اوکراین پهن کرد گرفته تا سفر رسمی و پرزرق‌وبرق «ولادیمیر پوتین» به آلاسکا و همچنین «طرح صلح ۲۸ ماده‌ای» که به نوشته پالتیکو احتمالاً در مسکو نوشته شده بود. در تمام این موارد، اروپا هزینه را پرداخته و تلاش کرده رابطه با آمریکا را سرپا نگه دارد.

توچی در تحلیل خود می‌نویسد دلیل تداوم این وضعیت این است که اروپا برداشت اشتباهی از نیت‌های ترامپ دارد. دولت ترامپ به‌طور کامل روشن کرده است که می‌خواهد جنگ اوکراین به‌سرعت پایان یابد، نه برای کمک به اوکراین بلکه برای بازکردن مسیر عادی‌سازی روابط آمریکا با روسیه و فراهم کردن زمینه معاملات اقتصادی میان اطرافیان ترامپ و حلقه‌های نزدیک به کرملین. پالتیکو توضیح می‌دهد که ترامپ نظم لیبرال جهانی را کنار گذاشته و جهان را به قلمرو «بقای قوی‌تر» و «معاملات امپریالیستی» تبدیل کرده است.

این یادداشت همچنین اشاره می‌کند که راهبرد آمریکا کاملاً با اولویت‌های ایدئولوژیک جنبش‌های راست افراطی اروپایی هم‌جهت است. این گروه‌ها که نگاه‌های ملی‌گرایانه و محافظه‌کارانه دارند، تلاش می‌کنند اتحادیه اروپا را از درون تضعیف کنند و برخی احزاب راست میانه نیز در عمل نقش «ابزار مفید» را برای آنان بازی می‌کنند. مقاله تأکید می‌کند در سند امنیت ملی آمریکا، تنها نوع ممکن از رابطه فراآتلانتیکی، رابطه‌ای است که در آن نیروهای راست افراطی اروپایی تحت رهبری «آمریکایی‌های برتر» قرار می‌گیرند.

توچی هشدار می‌دهد اگر ترامپ هنوز نتوانسته اروپا را به‌طور کامل تحت فرمان خود درآورد، دلیل آن مهارت اروپایی‌ها در سیاست‌ورزی نیست، بلکه این است که «پوتین هنوز آماده معامله کامل نیست». اتکا به این وضعیت، به نوشته وی، نمی‌تواند راهبرد امنیتی اروپا باشد.

مشاور موگرینی: اروپا در برابر ترامپ و روسیه تنهاست
دیدار ترامپ و پوتین در آلاسکا

در ادامه، توچی به گزینه‌های اروپا در وضعیت کنونی اشاره کرده و می‌نویسد «خبر خوب» این است که کشورهای کلیدی اروپایی (از آلمان، فرانسه و بریتانیا گرفته تا لهستان، کشورهای شمالی، بالتیک، هلند، اسپانیا و حتی ایتالیا) به‌خوبی درک کرده‌اند که راه امنیت اروپا «از کی‌یف می‌گذرد». آن‌ها می‌دانند جنگ روسیه با اوکراین یک پروژه امپریالیستی است که از اوکراین آغاز می‌شود اما آنجا متوقف نخواهد شد.

مشاور موگرینی خاطرنشان می‌کند اروپا اهرم‌های فشار قابل‌توجهی در جنگ دارد. با توقف حمایت آمریکا، این اروپا است که دارایی‌های روسیه را مسدود کرده، تحریم‌های اصلی را اعمال می‌کند، اقتصاد اوکراین را تأمین مالی کرده و بیشترین کمک نظامی را ارائه می‌دهد. همچنین بخشی از دفاع اوکراین به‌واسطه سرمایه‌گذاری اروپایی‌ها بر تولیدات داخلی اوکراین است.

با این حال، مقاله اذعان دارد که آمریکا در حوزه اطلاعاتی و تأمین تسلیحات همچنان نقش حیاتی دارد؛ موضوعی که وابستگی اروپا به واشنگتن را افزایش می‌دهد و آمریکا از این وابستگی به‌عنوان ابزار سیاسی استفاده می‌کند.

توچی در پایان می‌نویسد فقدان ۲ عنصر «تمرکز راهبردی» و «شجاعت سیاسی» مانع اصلی در مسیر اروپا است. وی پیشنهاد می‌کند رهبران اروپا باید با صراحت به ترامپ بگویند که اروپا می‌تواند جنگ اوکراین را مدیریت کند، تنها کافی است آمریکا جریان اطلاعات و فروش تسلیحات را ادامه دهد. اروپا نمی‌تواند صلح فوری را تضمین کند، اما می‌تواند پایه‌های امنیت پایدار خود را بنا کند و اگر لازم باشد، پس از جنگ یک مجسمه، یک میدان یا یک نشان طلایی به ترامپ اهدا کند!