عالم تنهایی
رسول پویان
آزاد و ســرافـــرازم در عـالـم تـنهـایی
عشق و دل بیدار است تا محرم تنهایی
آوارگی و هجـران دل را بکـنـد بـریان
می جویـم علاجـم را از مرهم تـنهـایی
صد ملک سلیمان را درزیرنگین گیرم
اسـرار جـهـان بـیـنـم در خـاتـم تنهـایی
درگوشۀ دل پنهان بس گنج گران دارم
دنیای پـر از معـنی درک و تـم تنهایی
محبوب خـودِ خـویشم فـارغ ز تشویشم
عـقـل و خـرد انـدیـشـم در پیهم تنهایی
درجامعۀ رنگین بی رنگ وریا شد دل
از خود شده ام سرشار با همدم تنهایی
آیینۀ اسـکـندر بشـکـسـته در آن منگـر
دادم بـه دســت دل جـام جــم تـنــهـایی
بس راگ و مقاماتست در پردۀ سازدل
پر آتش و سوزِ نای زیـر و بـم تنهایی
مستم کن و مستم کن افسـانـۀ هستم کن
لب ریز طرب گردان درد وغم تنهایی
فریاد سکـوتم کـن یکتایــم و بـودم کـن
آبگـیـنــه وجــودم کـن بحــرِ نـم تنهایی
با رخش سخن تازم دل زنده و جانبازم
با دیـو سیه جنگـم چـون رسـتم تنهایی
دربزم نـوا ومی هوهو بزن و هی هی
با چـنگ و دوتار و نی در ماتم تنهایی
ازعطر گل وگیسودنیا شده بس خوشبو
صد سـلسـله دل دارد پیچ و خـم تنهایی
گرکس نشود یکدم در خلوت دل محرم
دنیای پر اسـرار اسـت هر مبهم تنهایی
در دائِـرَۀ تجـریـد دل را نکـنــم تهـدیـد
دل داده هـزاران دل در مـقـــدم تنهایی
نه با زر ونه با زور از تیروتفنگم دور
بـا خـامـه بـه مـیـدانــم بـا حِکَـم تنهایی
با زور وزرِ سرشار دل را ندهید آزار
صـد گـنج گُهـر دارم بی درهـم تنهایی
در عـالـم اسـتـغـنا شـد پـرچـم دل بـالا
قـانـع بکـنــد او را بـیـش و کـم تنهایی
24/3/2023
