مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

آیا دونالد ترامپ افغانستان را تنها خواهد گذاشت ؟

 

     نوشته ی : فروغی  

    اظهارات ضد ونقیض اخیردولتمردان امریکا درباره ی افغانستان و پاکستان ، حکومتدارانِ افغانستان  و رهبران مولتی میلیونر تنظیمهای جهادی را به ترس و تشویش دچارکرده است ــ تشویش آنکه مبادا ترامپ شعارهای انتخاباتی اش را عملی کرده ، آرام آرام از افغانستان پا پس بکشد و افغانستان را بحال خودش تنها بگذارد .  

    آنان میترسند و نگران اند  ــ  نگرانِ ازدست دادن ثروتهای بادآورده ، بلند منزلها ، شهرکها ، هوتلها و قصرهای مرمرین شان و نگرانِ بسته شدن دوکان چپاول و جنگ درافغانستان . تکنوکراتهای دیسانت شده ازغرب و رهبران و قوماندانان مولتی میلیونرجهاد بخوبی میدانند که درعدم موجودیت قوای نظامی امریکا ، آرامش نسبی موجود در درون شهرها نیز بهم خورده ، جنگهای داخلی باردیگر شعله ورگردیده  و تمام ثروتهای بادآورده ی آنان باد فنا خواهدشد .

    به همه روشن است که دولت امریکا یگانه تأمین کننده ی بزرگ منابع مالی دولت و قوای مسح افغانستان است . وهرگاه این حمایت مالی وجود نداشته باشد ، بقای دولت کنونی غیرقابل تصورو حتا ناممکن خواهد بود . زیرا دولت ناکار آمد افغانستان طی پانزده سال حضور امریکا و حامیان بین المللی اش نتوانست ، شایسته گی اداره ی مستقل مملکت و مردم را پیدا نموده ، ازامکانات بزرگ و تاریخی کمکهای بین المللی برای تحکیم خودارادیت و توانایی مالی و نظامی کشور، استفاده ی معقول    نماید .

     براساس همین بی برنامه گی و بی پروایی طی پانزده سال بوده است که متأسفانه تا اکنون ما نه دولت کارآمد با قوای امنیتی نیرومندی داریم که قادربه تأمین ثبات و امنیت در کشورباشد و نه دارای جامعه ی مدنی نیرومندی هستیم که توانایی پیشکش نمودن گزینه های جاگزین برای این دولت فاسد و ناتوان را داشته باشد .

   همینحالا پانزده سال پس از دخالت کامل و مستقیم امریکاییان و شرکایشان درامورافغانستان ، بامصرف صدها میلیارد دالرامریکایی  ، امنیت و ثبات در کشورما  متزلزلتر و آسیب پذیرتر ازسال 2001 است و گروههای افراطی دهشت افگن ، نیرومند تر و سازمان یافته ترازسال آغازهجوم امریکاییان و شرکا در افغانستان میباشند .

  باساس تازه ترین گزارشهای خبری و اطلاعاتیِ افغانستان و جهان ، همین اکنون جنگ و تنش در نیمی ازمحلات کشورجریان داشته و روزانه هزاران هموطن ما بدلیل ناامنی و جنگ خانه هایشانرا ترک میگویند . همین چند روز پیش بود که سازمانهای معتبر و بیطرف بین المللی اعلام نمودند که با صرف صدها میلیارد دالرکمک جامعه جهانی بخصوص امریکا برای دولت سازی و تأمین امنیت و ثبات در افغانستان ، این کشورنا امن تر و بی ثبات تر از قبل بوده ، هنوزهم دومین فاسد ترین کشور جهان است ، و در بخش تولید و قاچاق مواد مخدربلندترین مقام درجهان را دارا بوده ، هفتاد درصد مردم کشور نسبت به آینده ی شان ناامید و نگران میباشند .

   همین مصارف کمرشکن و بی ثمر امریکاییان سبب شده است که دونالد ترامپ رییس جمهورجدید امریکا ، باری بصراحت بگوید :  «  ایالات متحده باید از افغانستان خارج شود . افغانستان جاییست که ما میلیارد ها و میلیارد ها دالر را در آنجا ضایع نموده ایم . این پولها باید در کشورِخودما به مصرف برسد و ماباید کشورخود را دوباره بسازیم .  »

   هرچند وزیر دفاع و معاون وزیر خارجه ی حکومت اوباما به دولتمردان افغانستان اطمینان داده اند که ایالات متحده ی امریکا در کنارافغانستان باقی خواهد ماند ؛ اما اظهارات مکرر رییس جمهور جدید امریکا دونالد ترامپ هنگام مبارزات انتخاباتی درباره ی افغانستان که خود را ملزم به عملی کردن تمام وعده هایش دانسته است ، به این نگرانیها دامن زده و شک و تردیدهای عینی نسبت به بیعلاقه گی و کم مهری امریکا درمورد افغانستان را بوجود آورده است .

    به نظربرخی تحلیلگران و ناظران اوضاع افغانستان ومنطقه ، حکومت جدید امریکا نه در اولین هفته ها و ماههای قدرت ؛ بلکه درماههای بعد ، خواهان آنست تا آرام آرام پایش را از گرداب هلاکتبار افغانستان بیرون کشیده ، دولت فاسد ، مافیایی و ناکاره ی افغانستان را بحال خودش رها نماید .

    دولت جدید امریکا که شاهد نزدیکی بیشتر روسیه ، چین ، پاکستان و ایران روی مسأله افغانستان میباشد ، هرگزآرزو ندارد تا بیش ازین بالای حکومت فاسدی که هرگز توان اداره ی مملکت خویش را نخواهد یافت هزینه گذاشته و پاکستان نیرومند و متحد را از دست بدهد .

    براساس همین حقیقت است که دونالد ترامپ ساعاتی پس از انتخابش ضمن صحبت تلفنی با نوازشریف صدراعظم پاکستان ، دولت و مردم آنکشور را صمیمانه ستایش کرده ، شخص نواز شریف را « مرد فوق العاده » خطاب نمود و نقش پاکستان را در مبارزه علیه تروریزم ستود .

   هرچند پروژه ی انتقال جنگ بسوی شمال افغانستان و ازآنجا بسوی آسیای میانه و اویغورهای چین ، هنوز به قوت خود باقیست ؛ اما برخی تحلیلگران به این باوراند که پیروزی روسیه در جنگِ سوریه علیه داعش و قوت گرفتن اتحادهای منطقه ای ، میتواند موانع جدی برسر راه تطبیق پلان انتقال اسلامگرایان افراطی درنزدیکی مرزهای روسیه بوجود آورده ، معادله قدرت و جنگ را درمنطقه ی ما نیز کاملاً دگرگون نماید  . پیروزی روسیه در سوریه ، انتقال دهنده گان جنگ وصاحبان این پروژه ی دهشتناک را میتواند به این باوربرساند که وقتی روسیه بتواند داعش را در سوریه بکوبد ، در نزدیکی مرزهایش به آسانی میتواند آنانرا ریشه کن سازد .

    متکی به این دلایل و شواهد است که ، هرگاه بهانه های دوام جنگ درافغانستان و بهانه ی انتقال جنگ درشمال افغانستان منتفی شود ، امریکاییان و شرکای غربی شان نمیخواهند بشکل دوامدارمیلیارد ها دالرثروتِ مالیه دهنده گان کشورهایشانرا را صرفِ کمک برای برپایی دولت فاسد و ناکاره ای نمایند که نمیخواهد گامی بسوی خود کفایی واستقلالیت اقتصادی ، امنیتی و سیاسی کشور شان بردارد .