بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

بیست سال امریکا غرب و ناتو درین سرزمین بساط خون…

افغانستان از تنگناهای خونین و ویرانگر عبور داده شده و…

تمنای رهایی

رسول پویان تبسـم حال خـوش در خاطر دل می کند جاری ولی…

بیکس محمد قادر

استاد "بیکس محمد قادر" (بێکەس حەمە قادر) شاعر و نویسنده‌ی…

عشق بود آن !

امین الله مفکر امینی                        2026-22-!06 در ایــن دهری ِ مجاز مجوییـــد ومگویید…

اسلام‌گرایی؛ از رستاخیز ضد استعمار تا چالش افراطیت و امکان…

نویسنده: مهرالدین مشید مطالعه‌ای در اندیشه متفکران مسلمان و تجربه افغانستان،…

لرمانتوف نابغه سرکش ادبیات روسیه

برگردان. رحیم کاکایی «خانه من هر جا که آسمانی باشد، آنجاست...» مترجم: همپای…

«
»

(طنز روز)


ایرانی ها، «نوروز» ما را دزدیده اند!


کمباور کابلی


از بیانات جلالتمآب غنی ، در محضر محصلان :
ایرانی ها، « جشن دهقان» مارا دزدیده اند و نامش را گذاشته اند «نوروز». افغان ها از پنج هزار سال به این سو، در شاندن درخت، مهارت داشتند، همهء افغان ها، هرجا، می رفتند، نیال( منظور نهال است) کشت میکردند، حتی سر کوه ها، نیال ، غرس میکردند،هر رقم نیال، نیالی بادنجان سیاه، نیالی بادرنگ، نیالی کوکنار! جشن دهقان،اول حمل ، همه ساله، در محضر شاهان ،برپا می شد ، دهقانان با گاو ها ی تزئین یافته وچاق و چله ، می آمدند ، از جلو، لوژ سلطنتی، در غازی استودیوم، رژه میرفتند( رژه، را گمش کو، لفظ ایرانی است) ، یعنی رسم گذشت اجرا میکردند ،در پایان، اعلیحضرت ، دهقانان را مورد تفقد شاهانه قرار می دادن! جشن دهقان ، مطابق شریعت اسلامی است، همه پیغمبران الهی، کشاورز بودند( کشاورز، غلط است، لغت ایرانی است)، یعنی دهقان بودند! زعمای ما، کل شان، زراعت پیشه بودند، وزیران ما، در پهلوی تجارت، از کشت و کار سررشته داشتند. جناب سلطان علی « کشتمند» صدراعظم سابق، از خاطر شوق مفرط به زراعت، ملقب به« کشتمند» گشته بود. اما هفتاد سال پیش، گویا یک دفعه ای، جشن دهقان ما ، تبدیل شد به «نوروز»، معلوم نیست، کلمهء نوروز ، چه وقت به افغانستان آمد، شاید در وقت حکمرانی شاه امان الله غازی بود؛ بهر حال ،نوروز ، از صادرات ایران به افغانستان است. نوروز، عید زرتشتیان است، نوروز خلاف دین مبین اسلام است؛ علمای کرام ما ، نوروز را قبول ندارند، مولوی صاحب کشاف، مولوی صاحب انصاری در هرات، نوروز را قبول ندارند. قانون اساسی ما که در وقت زعیم ملی ما، جلالتماب کرزی، ساخته و پرداخته شده، ما را مکلف به انفاذو اجرای شعائر شریعت غرای محمدی میکند؛ «نوروز » خلاف دین ماست، نوروز با « هویت ملی » ما سازگار نیست؛ما جشن دهقان داریم، ما میلهء نهال شانی داریم. دولت وحدت ملی، درین سال ها، میلیون ها،« نهال صلح» در کشور، غرس کرده است که همهء این نهال ها، ثمر داده است. در اول حمل، روز «نیال شانی»، بچه های وطن، لباس نو می پوشند، تخم جنگی می کنند، مردم، بودنه جنگی و مرغ جنگی می کنند، جوانان وطن، گودی پران بازی میکنند.. دولت وحدت ملی، در برابر نوروز ، در مقابل سائر تهاجمات فرهنگی، ایستاد میشود، ما، دزدان همسایه رابه قبرستان تاریخ می فرستیم؛و من الله توفیق