وقتی ثبات به تله امنیتی تبدیل می‌شود: افغانستان، طالبان و…

نویسنده: وحیدالله نورزی افسر ارشد سابق پولیس ملی افغانستان | تحلیل‌گر…

عقاب ها پرپر می شوند؛ اما پرواز شان ادامه دارد

 نویسنده: مهرالدین مشید پرپر شدن عقاب‌ها؛ خاموشی پرواز نیست عقاب‌ های آزادی…

طلسم زمان

رسول پویان دل از طلـسـم زمان عـاشـقانـه بیرون شد قفس شکست و…

جنایات حفیظ الله امین

روایت دردی از هزاران درد بی‌درمان هم‌وطنان ما محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان مکتب…

شارل دو مونتسکیو

هغه د روښانتیا په زمانه کې یو فرانسوي فیلسوف،…

جوردانو برونو (بخش نخست)

« اندیشه‌ای فراتر از مرزهای زمانه »  تهیه و تدوین :…

حضرت دوست

نوشته نذیر ظفر  شدم خراب إزا و خوب‌تر نمیگردم نهال خشک   شدم با…

 پس از پنج سال؛ آغاز شمارش معکوس برای پایان یک…

نویسنده: مهرالدین مشید پنج سال پس از بازگشت طالبان به قدرت،…

جوهر عشق

رسول پویان دلی از جـوهـر عشق آفریدند سری در پیکـر عشق آفریدند سفر…

۱۵ اگستروزی که نه‌تنها جمهوریت؛ بلکه رویاهای یک ملت فرو…

نویسنده: مهرالدین مشید ۱۵ اگست ۲۰۲۱ را نباید صرف به‌عنوان روز…

آیازبان پارسی گویشی مردم کابل و تهران  ویا گویش هزارگی …

نوشته: دکتر حمیدالله مفید در این پسین روز ها برخی ماجراجویان…

آسیب شناسی  استقلال افغانستان آن در بعد های سیاسی، اقتصادی،…

نوشته از بصیر دهزاد   روابط بین المللی و تکنالوژی معاصر…

کمدی الاهی یا کمدی انسانی؟ بالزاک و دانته

Balzak, Honore de (1799- 1850) آرام بختیاری بلبشو و شهر فرنگ جامعه…

         پنجساله گی چیره گی تاریکی درافغانستان       

    نوشته ی :اسماعیل فروغی                                                            پنجسال ازفاجعه ی تسلیم دادن…

میرزا تورسون‌زاده شاعر صلح و دوستی تاجیکستان

 برگردان. رحیم کاکایی زویا عثمانووا میهن‌دوستی پرشور که هرگز چیزی را بر…

 افغانستان ؛ در چنبره افراطیت دینی و تندروی قومی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در طول تاریخ معاصر خود، به‌ویژه در…

از دیدگاه علم سیاست !

تلاش و سعی چه به شکل مسلحانه باشد یا غیر…

افغانستان در بن‌بست؛ راه‌های برون‌رفت و چشم‌انداز آیند

نویسنده: مهرالدین مشید فردای افغانستان و چگونگی عبور از وضعیت موجود در…

فرانس مهرینگ؛ تئوریسین ژورنالیست، ژورنالیست صاحبنظر

France Mehring (1846- 1919 ) آرام بختیاری مهرینگ؛ کوشش در راه روشنگری…

افغانستان در آستانه یکخطر وبحران جدید ( تداوم بحران نیم قرنه) 

نوشته از بصیر دهزاد  آغاز جنگ ها و حملات پراگنده گروه…

«
»

سه حکومت در تبعید !!!

در فزیک صنف یازدهم مکتب خوانده بودیم که ” شتاب عبارت است از سرعت دم افزون جسم متحرک در فی واحد وقت” .

درست هفته آوازه تشکیل حکومت در تبعید پوره نشده که سه مرجع با سرعت دم افزون در فی واحد هفته اعلان کردند حکومت در تبعید می‌سازند.

گروهی از مفسدین جهادی و غربی در محور شورای نظار( حالا نام آنرا جبهه ملی مقاومت گذاشته آند که اسم با مسما نیست ) در مطبوعات غوغا برپا کردند ‌.

سپس عبدالرشید دوستم با گفتن اینکه همه امتیازات را شورای نظاری ها از خود کرده بودند اعلان نمود که ما از کسی کم نیستیم ، راه و چاه خودرا می‌دانیم، ما خود قهرمان هستیم و خواستار حکومت در تبعید شد .

سومین گروپ بنام نخبگان. تحصیلکردگان و دانشمندان اعلان تشکیل چنین حکومتی را کردند . شتاب این گروپ در آنست که قبل از اعلان برنامه و ساختار حکومت در تبعید ، لندن را مرکز آن قراردادند یعنی که همان آشنای قدیم افغانها و بزعم خود شان از دیگران سبقت جستند .

این حکومت‌های در تبعید در سه راه روان است نه باهم متفق آند و نه مشی واحد دارند .

چنین بر می آید که خواب و خیال دوران جهاد در پشاور واهمه افزای این شتابندگی گردیده باشد که هسته اصلی و مرکزی انرا هوس بوجی های سرغچ شده دالر می‌سازد.

آن پولها و سلاحها و تبلیغات و امتیازات غرب ناشی از عشق سوزان آنها نسبت به اسلام و جهاد اسلامی نبود ، گرفتن انتقام شکست آمریکا در ویتنام بود، محو اتحاد جماهیر شوروی از نقشه جهان بود و برژینسکی مشاور امنیتی قصر سفید بی مورد نگفته بود که تحریک و تشویق و تمویل وتسلیح این جهاد ارزش آنرا دارد تا سیستم سوسیالیستی از هم فروپاشد.

حالا آن شعار و آن سیاست به تاریخ سپرده شده است.

آنگاه که آمریکا هفتگانه های اسلامی را در پشاور ساخته بود حالا سه گانه های سیاسی غیر مذهبی را در اروپا آماده می‌سازد . این بازی آن بازی دهه هفتاد و هشتاد عیسوی نیست ،هوشیار باید بود تنوع بازی های آن شیطان بزرگ را از نظر دور نباید داشت . این بازی با سه گانه ها جنبه نمایشی ، تبلیغی را به مثابه مترسکهای فالیزها و انگور باغها خواهد داشت که آسیب پذیر و غیر قابل بهره گیری بوده می‌تواند .

افغانها در پی این مترسک سازی سه سره نروندو ابزار کاری غرب نگردند تا نام شان برای بار چندم در تاریخ کشور با رنگ سیاه نگاشته نشود.