از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

«
»

د قطر ورا او د سولې ډولۍ 

ښکاري،چې د افغانستان د سولې خبرې نوې او حساس پړاو ته ور دننه شوې دي او د سولې مثلث(امریکا،طالبان او افغان حکومت) غواړي یو بل ته د سولې په راوستو کې اوږه ورکړي.د قطر په پلازمېنه دوحه کې د امریکا او طالب استازو ترمنځ د سولې خبرو اووم پړاو پیل،د سولې په چارو کې د دولت وزارت بست رامنځته کېدل او د سولې عالي شورا خوشبیني یې واضح مثالونه دي،چې د سولې د راتلو زېری راکوي.د قطر غونده په داسې حال کې پیل شوی،چې خلک،شنونکي او حکومت ورته خوشبین ښکاري او هر یو خپل نظرونه وړاندې کوي.
اتلس کاله کېږي،چې افغانان د سولې ډولۍ ته سترګې په لاره دي،خو له دې کیسې د ګلمرجان واده جوړ شوی.

تمه ده،چې په دې پړاو کې له افغانستانه د بهرنیو ځواکونو د وتلو پر مهال وېش او دې تضمین باندې،چې د افغانستان خاوره به د نورو هېوادونو په ځانګړي توګه امریکا پر ضد نه کارول کېږي،خبرې وشي.

ارګ هم د پخوا په پرتله دا ځل خوشبین ښکاري او بین الافغاني خبرو د احتمالي پیل لپاره یې عبدالسلام رحیمي چې وړاندې تر دې له طالبانو سره د حکومت د مرکچي پلاوي مشر ټاکل شوی و؛ د سولې په چارو کې د دولت د وزیر په توګه وګمارلو او دا ښيي،چې حکومت هم ورو،ورو د امریکا او طالبانو مذاکراتو ته ور دننه کېږي.
د سولې عالي شورا هم د تل په څېر تمه لري،چې د امریکا او طالبانو ترمنځ د خبرو اووم پړاو به بین الافغاني خبرو ته لاره هواره کړي.

دا ځل امریکاییان هم په خپل عمل کې جدي ښکاري او دا ټکی کابل ته د امریکا د متحده ایالتونو د بهرنیو چارو وزیر مایک پومپیو د سفر پر مهال د هغه په خبرو کې مطرح شو،چې سولې ته باید لومړیتوب ورکړل شي؛ ترڅنګ یې په کابل کې استوګن امریکايي سفیر جان بس هم د ده خبره تکرار کړه، تازه مورد یې بیا د یوه لوړپوړي امریکایي چارواکي خبره ده چې ویلې یې دي دواړه لوري د هیلو رښتینی احساس لري.

د تېرو ځلونو برعکس دا ځل په حکومت کې د ننه هم په دې اړه د نظر یووالی احساسېږي او د افغان حکومت او طالبانو ترمنځ د مخامخ رسمي خبرو پیلېدو ته هیله من دي.
خو د هیله مندیو ترڅنګ؛ له دې خبرو د نهیلیو آواز هم راځي، د ناټو لوړپوړی ملکي استازی نیکولاس کې وايي له سپټمبر نه وړاندې یوې هوکړې ته د رسېدلو لپاره وخت ډېر کم دی.

خلک هم دا اندېښنه لري،چې ممکن طالبانو ته ډېر امتیازات ومنل شي او د راتلو لاره به ورته داسې هواره شي،چې ښايي اوسنی وضعیت د اویایمې لسیزې سناریو تکرار ته چمتو کړي،ځکه په افغانستان کې د ننه د جګړې د بندېدو تضمین لا تر اوسه مطرح شوی ندی او نه هم پر وسله والو طالبانو دا باور ډېر آسان دی،چې سولې ته خپله ژمنتیا ثابته کړي.

د سولې په برخه کې د حکومت پر کړنو هم تل نیوکه او د شک په سترګه ورته کتل کېږي،خو د سولې عالي شورا ترڅنګ د سولې په چارو کې د دولت وزارت بست تشکیل او پاکستان ته د ولسمشر اشرف غني سفر د حکومت ښه نیت ښيي؛دا چې وضعیت بل ډول دی، هغه نو د افغان حکومت له وسعې وتلې خبره ده.سره له ټولو ناخوالو او اندېښنو بیا هم په ټوله کې وروستي کوښښونه دا زېری له ځانه سره لري،چې امریکا،د سیمې هېوادونه او نړیواله ټولنه دې پایلې ته رسېدلي؛څو په افغانستان کې ثبات رامنځته او بین الافغاني خبرې پیل شی.

شنونکي په دې باور دي،چې د طالب بندیانو د خوشې کولو نیت، مسکو او اسلام آباد ته د افغان سیاسیونو او ولسمشر غني سفرونه او د سولې په برخه کې د امریکا د ځانګړي استازي زلمي خلیلزاد سفرونه؛ ټول تر ډېره بریده د سولې د بهیر د لا چټکوالي سره تړاو لري او هیله ده،چې اووم پړاو خبرو کې به یې پایله جوته شي.
د سولې په برخه کې سره له ټولو لوړو او ژورو؛ خلک تمه لري،چې د قطر ورا وکولای شي د سولې ډولۍ افغانستان ته راولېږي،د بهرنیو لاسوهنې په افغانستان کې بندې شي او په جګړه کې ښکیل افغان لوري د سولې پر دسترخوان سره کښېني.

لیکنه : خوشحال آصفي