فرنسوا ولټر

ولټر، یو فرانسوي لیکوال، مورخ او فیلسوف، د ټولنیزو اصلاح…

هانا آرنت؛ توتالیتاریسم ابتذال شر

Arendt, Hanna (1906-1975) آرام بختیاری نقل قول های سیاسی یک زن برای…

فقدان روایت آشتی ملی و بحران گفتمان در افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در دوراهیِ آشتی و منازعه افغانستان طی پنج…

چهار و نیم سال پس از برپایی امارت اسلامی سرمایه؛…

فهیم آزاد مقدمه فقدان اجماع تحلیلی پیرامون بازگشت طالبان به قدرت سیاسی…

پاسخی به پرسشی که چرا؟ گفته بودم، خامنه‌یی قصد حمله…

محمدعثمان نجیب نماینده‌ی مبان بخش نخست در هفته‌ی گذشته‌ یک هم‌وطن ما یا…

از کابل تا تهران؛ مهار افراطیت یا مهندسی قدرت و…

نویسنده: مهرالدین مشید زورگویی یا ژئوپلیتیک ضربه؛ بازی با آتش تحولات امنیتی…

ویکتور هوګو

هغه د فرانسې نامتو شاعر، ناول، رومان او ډرامه لیکونکی…

یک عکس وهزار خاطره

راديو تلويزيون و افغانفلم سابق افغانستان تنى چند از ژورناليستان اولين…

مارهای آستین؛ بازگشت هیولاهای جنگ نیابتی به دامان پاکستان

نویسنده: مهرالدین مشید از عمق استراتیژی تا عمق بحران؛ چرخش شمشیر…

ظلم ظالم

رسول پویان جهان به لاف وپـوف ظلم برنمی گردد اســـیـر ظالـــم و…

روز جهانی زن در میانۀ بحران و عقبگرد تاریخی

اعلامیۀ سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان به پیشواز هشتم مارچ، روز…

نه به جنگ، نه به استبداد؛ راه ما رهایی اجتماعی…

اعلامیه سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان در مورد جنگ امریکا-اسرائیل با…

زردشت نیچه؛ پیشگویی تراژدی ایرانی؟

Friedrich Nietzsche (1844-1900) آرام بختیاری تراژدی ایران، یا شیعه ایرانی، از زبان…

جنگ با ایران؛ معادله برنده و بازنده در ترازوی ژئوپلیتیک

نویسنده: مهرالدین مشید تهران خشمگین در نبرد برای بقا این نوشته با…

کوتاه خاطره هایی از مسکو

(کمیته سرتاسری سازمان دموکراتیک جوانان افغانستان، فستیوال جهانی جوانان و…

اعلامیه در محکومیت جنگ ارتجاعی میان پاکستان و افغانستان

سازمان سوسیالیست‌های کارگری افغانستان جنگ و صف‌آرایی نظامی میان قدرت…

بوی ریا 

برسد کاش به تو یار چو پیغام کنم  وصفی از لعل…

               کاروان وحدت 

بر خیز تا هم آ ییم ، با  کاروان وحدت  جا…

دوست دارم این وطن را !

امروز زمان آن فرارسیده است که مردم افغانستان یک‌صدا بگویند…

زبرځواکونه څنګه په نورو هېوادونو خپل نفوذ ساتي؟

ليکنه: حميدالله بسيا په ساده ډول زبرځواک  يا سوپر پاور  Superpower…

«
»

جشن رسوائی

هوداران حزب اسلامی گلب الدین حکمتیار تصمیم داردکه ورود رهبرش را به صورت قهرمانانه وپیروز مندانه جشن بگیرند ، آنطوریکه ملت ایران در آستانه پیروزی انقلاب شان ورود رهبر خود ، امام خمینی را جشن گرفتندوچهارملیون از پیروان درشهرتهران با عشق وعلاقه کم نظیر باتقدیم شاخه های گل به استقبالش رفتند ویاهم جشن وپای کوبی هوداران نلسن مند یلا در آفریقای جنوبی وبقیه جشن ها وگرا می داشت های که به مناسبت های مختلف در عالم انسانی بر گذار شده است، ولی سوال اساسی این است که جشن ورود گلب الدین حکمتیار به کابل از کدام جشن ها وبرکدام مبنا در تاریخ مملکت ما محسوب میشود ،ایشان چه خدماتی قابل افتخار به مردم افغانستان وبخصوص همشهریان کابل انجام داده است که حالا هم به پاس آن ورودش را به شهر کابل گرامی بدارند وبرایش جشن بگیرند . بعد از سقوط امارت طالبان جناب امیر حکمتیار تاکنون باافتخار وصراحت لهجه ، بگفته خودش در برابر حکومت دست نشانده کابل جنگیده است وبا انجام عملیات های انتحاری وانفجاری وبگفته نماینده خاصش کریم امین عملیات های استشهادی هزاران تن از فرزندان بیگناه وبیچاره این ملت را به خاک وخون کشانیده است و درین مدت همه جنایات خود را زیر نام جهاد واستقلال وآازادی وطن توجیه وتفسیر نموده است ، وی بارها نظام موجود وحاکم بر کشور را دست نشانده آمریکائیها وفاقدمشروعیت وصلاحیت معرفی کرده است ، جناب شان شرائط صلح وماندن سلاح برزمین را خروج کامل نیروهای خارجی ، تشکیل حکومت موئقت بیطرف وتغیر قانون اساسی مملکت قلمداد مینمود، ولی حالا با اینکه هیچ شرطی از شرط های ایشان عملی نشده است ،نظام دست نشانده کابل باقدرت وقوت بیشتر از گذشته سرجایش پابرجاست ، قانون اساسی بدون تغیر و ونیروهای خارجی درحال افزایش، پس چه شد که رهبر معظم حزب اسلامی یکباره برهمه شرط های اساسی خودش خط بطلان کشید وآماده پذیرفتن وزندگی کردن زیر سایه حکومت دست نشانده خارجی ها گردید وخواستار امتیازات مادی ومعنوی از خزانه ملت ودولت دست نشانده کابل گردید وبرای فریب افراد واعضای حزب اسلامی روز ورود خودش به کابل را جشن میگیرد واعلام پیروزی میکند ، مگر برای مردم افغانستان بخصوص اعضای حزب اسلامی این سوال مطرح نمیشود که ورود جناب امیر ورهبر حزب اسلامی درشرائطی که هیچ چیزی تغیر نکرده است مسخره ونوعی بازی با سرنوشت ملت نیست ؟ اگر شرائط واوضاع کنونی برای ورود جناب شان قابل توجیه است ، جنگ وکشتار وانتحار وانفجار در مدت شانزده سال گذشته چگونه میتواند توجیه شود ؟ اینکه جناب امیر روزگاری در کنا ر طالبان وروز گاری هم درکنار اسامه بن لادن برعلیه این ملت قرار داشتند چگونه،پاسخ داده میشود ؟! جشنی که برای ورود امیر گلب الدین برگذار میشود ، درواقع جشن توهین وتحقیر بر هزاران هزار کشته وزخمی موشک باران شهر کابل درهمان سالهای اول حکومت مجاهدین وادامه ویرانی وقربانیان انفجار های متعدد که تاکنون تاکنون توسط حزب اسلامی انجا شده است ،انفجار میدان هواآی کابل وانفجار خونین شاه شهید که سال گذشته صورت گرفت ونماینده حزب اسلامی کریم امین باکمال بی شرمی از آن جنایات هولناک بنام عملیات استشهادی یاد کرد ، هنوز در خاطره ها زنده است . آری جشن ورود امیر گلب الدن را به کابل میتوان جشن بیداد گری وظلم در حق هزاران هزار یتیم وبیوه وبیچاره در سراسر کشور دانست ، اگر حزب گلب الدین ورود رهبرخود را به شهرکابل جشن پیروزی وافتخار معرفی میکند به یقین میتوان گفت که مردم زجر دیده وبلاکشیده افغانستان این جشن را جشن شرمندگی ورسوائی در تاریخ کشور خود اعلام میکنند. . عتیق الله پیاوشتی
پایان گپ