زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

«
»

جشن رسوائی

هوداران حزب اسلامی گلب الدین حکمتیار تصمیم داردکه ورود رهبرش را به صورت قهرمانانه وپیروز مندانه جشن بگیرند ، آنطوریکه ملت ایران در آستانه پیروزی انقلاب شان ورود رهبر خود ، امام خمینی را جشن گرفتندوچهارملیون از پیروان درشهرتهران با عشق وعلاقه کم نظیر باتقدیم شاخه های گل به استقبالش رفتند ویاهم جشن وپای کوبی هوداران نلسن مند یلا در آفریقای جنوبی وبقیه جشن ها وگرا می داشت های که به مناسبت های مختلف در عالم انسانی بر گذار شده است، ولی سوال اساسی این است که جشن ورود گلب الدین حکمتیار به کابل از کدام جشن ها وبرکدام مبنا در تاریخ مملکت ما محسوب میشود ،ایشان چه خدماتی قابل افتخار به مردم افغانستان وبخصوص همشهریان کابل انجام داده است که حالا هم به پاس آن ورودش را به شهر کابل گرامی بدارند وبرایش جشن بگیرند . بعد از سقوط امارت طالبان جناب امیر حکمتیار تاکنون باافتخار وصراحت لهجه ، بگفته خودش در برابر حکومت دست نشانده کابل جنگیده است وبا انجام عملیات های انتحاری وانفجاری وبگفته نماینده خاصش کریم امین عملیات های استشهادی هزاران تن از فرزندان بیگناه وبیچاره این ملت را به خاک وخون کشانیده است و درین مدت همه جنایات خود را زیر نام جهاد واستقلال وآازادی وطن توجیه وتفسیر نموده است ، وی بارها نظام موجود وحاکم بر کشور را دست نشانده آمریکائیها وفاقدمشروعیت وصلاحیت معرفی کرده است ، جناب شان شرائط صلح وماندن سلاح برزمین را خروج کامل نیروهای خارجی ، تشکیل حکومت موئقت بیطرف وتغیر قانون اساسی مملکت قلمداد مینمود، ولی حالا با اینکه هیچ شرطی از شرط های ایشان عملی نشده است ،نظام دست نشانده کابل باقدرت وقوت بیشتر از گذشته سرجایش پابرجاست ، قانون اساسی بدون تغیر و ونیروهای خارجی درحال افزایش، پس چه شد که رهبر معظم حزب اسلامی یکباره برهمه شرط های اساسی خودش خط بطلان کشید وآماده پذیرفتن وزندگی کردن زیر سایه حکومت دست نشانده خارجی ها گردید وخواستار امتیازات مادی ومعنوی از خزانه ملت ودولت دست نشانده کابل گردید وبرای فریب افراد واعضای حزب اسلامی روز ورود خودش به کابل را جشن میگیرد واعلام پیروزی میکند ، مگر برای مردم افغانستان بخصوص اعضای حزب اسلامی این سوال مطرح نمیشود که ورود جناب امیر ورهبر حزب اسلامی درشرائطی که هیچ چیزی تغیر نکرده است مسخره ونوعی بازی با سرنوشت ملت نیست ؟ اگر شرائط واوضاع کنونی برای ورود جناب شان قابل توجیه است ، جنگ وکشتار وانتحار وانفجار در مدت شانزده سال گذشته چگونه میتواند توجیه شود ؟ اینکه جناب امیر روزگاری در کنا ر طالبان وروز گاری هم درکنار اسامه بن لادن برعلیه این ملت قرار داشتند چگونه،پاسخ داده میشود ؟! جشنی که برای ورود امیر گلب الدین برگذار میشود ، درواقع جشن توهین وتحقیر بر هزاران هزار کشته وزخمی موشک باران شهر کابل درهمان سالهای اول حکومت مجاهدین وادامه ویرانی وقربانیان انفجار های متعدد که تاکنون تاکنون توسط حزب اسلامی انجا شده است ،انفجار میدان هواآی کابل وانفجار خونین شاه شهید که سال گذشته صورت گرفت ونماینده حزب اسلامی کریم امین باکمال بی شرمی از آن جنایات هولناک بنام عملیات استشهادی یاد کرد ، هنوز در خاطره ها زنده است . آری جشن ورود امیر گلب الدن را به کابل میتوان جشن بیداد گری وظلم در حق هزاران هزار یتیم وبیوه وبیچاره در سراسر کشور دانست ، اگر حزب گلب الدین ورود رهبرخود را به شهرکابل جشن پیروزی وافتخار معرفی میکند به یقین میتوان گفت که مردم زجر دیده وبلاکشیده افغانستان این جشن را جشن شرمندگی ورسوائی در تاریخ کشور خود اعلام میکنند. . عتیق الله پیاوشتی
پایان گپ