مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

دستاوردهای خلاق چخوف، نویسنده برجسته رئالیست روسی 

برگردان. رحیم کاکایی پیشگفتار مترجم : رئالیسم بی‌رحمانه‌ی یک راوی غمگین  نویسنده ای…

لحاف مهربان کودکی

ساجده میلاد من به گذشته می اندیشم  من شب ها  در آغوش سبز…

نقش زنان مسلمان در جامعه اسلامی !

مقدمه . بی گمان یکی از مهم ترین مباحث در تبیین…

بدخشان؛ گره کور و پاشنه آشیل حاکمیت طالبان

نویسنده: مهرالدین مشید بدخشان؛ جرقه های بحران و احتمال خیزش تازه…

شیرۀ جان

رسول پویان شیرۀ جان ازدو چشم خون چکانم می چکد لـؤلــؤی لالا…

            و حدت خواهی 

در عاشقی ،  عشق   نمایی   نمیکنم گنج  ی  محبتیم…

فیلسوفان یهودی تبار؛ آته ایسم ناتمام،سوسیالیسم احساسی

Hermann Cohen (1842- 1918 ) آرام بختیاری هرمان کوهن؛ میان کانت و…

حماسه هایی که به بهای خیانت نخبگان به سوگواره تبدیل…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت تراژدی ملتی که بهای جاه‌طلبی نخبگان را…

د دموکراسۍ د ناکامو تجربو انتقادي ارزونه

نور محمد غفوری سریزه  د تحمیلي جمهوریت او تقلبی دموکراسۍ تجربې موږ ته…

حکمت چیست؟

برهان الدین « سعیدی» حکمت دنیا فـزاید ظن و شک ــ …

این خون کسی ریخته یا می سرخ است یا توت…

نویسنده: جمشید کوهستانی    نظامی سابق فرستنده: محمد عثمان نجیب  ##########################نوتبرعلاوه شعر حضرت سعدی لکه…

افغانستان در تنگنای بن بست؛ انحصار طالبان و پراکنده گی…

نویسنده: مهرالدین مشید روایت یک بن بست تاریخی؛ قدرت یک دست…

«
»

تداوم دیپلوماسی منفعل کابل وپاسخ اسلام آباد

عبدالاحمد فیض

 

بعد ازرویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل که بیش ازسه صد کشته ومجروح ازخود بجا گذاشت ، حکومت افغانستان بدوام سیاست همیشگی خود هیأتی را ازمسوولین بلند پایه امنیتی ووزارت امورخارجه کشور بتاریخ اول فبروری به اسلام آباد فرستاد تا نتیجه تحقیقات کابل ازحمله تروریستی اخیررا با مقامات پاکستانی که خود طراح وسازمانده این حمله تروریستی پنداشته شده وبدون تردید درعقب همه جنایات ضد افغانی قراردارند، شریک ساخته وازحامیان اصلی جنگ وبحران جاری درکشوربخواهند تا عاملان رویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل را شناسائی وزمینه را برای دستگیری ومجازات مرتکبان این جنایت وحشیانه فراهم سازد. هیأت اعزام بعد ازمذاکره با مقامات عوام فریب دراسلام آباد، درحضوررسانه ها ازمذکرات ابرازرضایت نموده     و اظهارداشتند که جانب اسلام آباد به بررسی جدی یافته های کابل درپیوند به حمله تروریستی(۲۷) جنوری خود             را متعهد دانسته است .

تأسف بارونهایت مضحک است که کاخ نشینان درکابل یا صلاحیت اقدامات لازم را درقبال چنین قضایا  نداشته ویا کماکان ازوجود یک دیپلوماسی سازنده درپیوند با تجاوزمستمرپاکستان که هرروزازمردم مظلوم مان قربانی میکیرد رنج میبرد. هیچ تردیدی وجود ندارد که افغانستان دربیش ازسه دهه قربانی های نا محدود ناشی ازتجاوزات پاکستان را بدوش کشیده است که دروجود مخوف ترین تشکیلات تروریستی درقالب یک جنگ نیابتی علیه استقلال وتمامیت ارضی کشورما درحال جریان است ومزدوران که زیردرفش کاذب وشعاردروغین دین بسود حامیان بیرونی شان دربرابرمردم ما میجنگند نه دیروز، نه امروزویا فردا ازسلاخی مردمان بیگناه غیرنظامی وایجاد فضای رعب و وحشت درکشورما دریغ نخواهند ورزید وهکذا پاکستان این کشورحامی دهشت افگنی که ترویج تروریزم ودهشت عنصربنیادی درسیاست خارجی آن کشوربخصوص نسبت به افغانستان است هیچ گاه ازمداخله وتجاوزعلیه کشورما دست نخواهند کشید، لذا حاکمان وسیاسیون که سرنوشت ومقدرات مردم وووطن بدست آنها افتاده است باید بخوبی این فهم را داشته باشد که اسلام آباد دست ازدامان وطن ما نخواهند برداشت بنابران تلاش کابل درقالب مذاکرات و مساعی سیاسی ازمجاری دیپلوماتیک به هدف جلب همکاری پاکستان که بوضوح مجری وهدایت کننده جنگ جاری درکشورپنداشته میشود ، جزء اغوای خودی ، بازی درقالب جملات وازدست دادن فرصت بسود اسلام آباد تعریف دیگری نخواهد داشت.فلهذا با درنظرداشت تجاروب گذشته ازموضعگیریهای فریبکارانه اداره اسلام آباد که علی الر غم تشدید فشارجهانی ، فصل جدیدی ازقتل وکشتارمردم افغانستان را با گسترش عملیات انتحاری آغازنموده است، حکومت افغانستان میبایست با روشهای سنتی کهنه نسبت به اسلام آباد وداع گفته ودرین مقطع حساس درهما هنگی با طیف وسیع ازفشارهای بین المللی ، پرونده تجاوزات ومداخلات مستمرنظامیان مرتجع اسلام آباد را بلادرنگ به شورای امنیت سازمان ملل متحد ودیوان بین المللی جزائی بمثابه کشورناقض صلح وشریک آشکاردرجنایات جنگی ، نقض حقوق بشری مردمان غیرنظامی افغانستان ودرارتکاب جنایت علیه صلح ارائیه میداشت واما تداوم سیاست ناکارآمد توأم با ابهام کابل دربرابراسلام آباد وتعقیب یک دیپلوماسی غیرحرفوی موجب گردید که اداره نظامی اسلام آباد تقاضای هیأت کابل مبنی برپاسخگوئی دولت آن کشوردرخصوص رویداد خونین تروریستی اخیردرشهرکابل را ناشی ازاستیصال ومجبوریت افغانستان ارزیابی وبا پرتاپ بیش ازیکصدو هشتاد راکت درمربوطات ولایت کنرها پاسخ دهد.