جوان افغانستان؛ از فروپاشی امید تا ضرورت رستاخیز فکری و…

 نویسنده: مهرالدین مشید در تاریخ ملت‌ها، گاهی فاجعه تنها در ویرانی…

ولادیمیر مایاکوفسکی

برگردان. رحیم کاکایی نگاه لنین به فوتوریسم و مایاکوفسکی  چهره‌ کلیدی فرهنگ…

زنان و تولید علم در تاریخ تمدن اسلامی !

مقدمه زنان مسلمان ، از خانه تا دانشگاه ، از مسجد…

کودتای داوود؛ آغاز فصل پرآشوب تاریخ معاصر افغانستان

نویسنده: مهرالدین مشید کودتای  ۲۶ سنبله ۱۳۵۵ سرآغاز تراژدی نیم‌قرن افغانستان کودتای…

         وحدت خواست مبرم زمان است

هرکه دورافتاده شد ازاصل خویش  باز جوید روز گاری وصل خویش اصالت…

فن تفکر و تمرین فلسفه

درسنامه برای مدارس آموزش سیاسی پدیدآورنده و ویراستار: یوری نیکولاویچ آنتونوف…

بدخشان در محراق کارزار تبلیغات

سیاسی -- نظامی پاکستان ! ولایت بدخشان در شمالشرق ترین قسمت…

سفرنامۀ زندگی

رسول پویان نــوای نـی و نـغـــمـۀ آبـشار هـوای خوش و دامـن کهسار سـرود…

هه‌لو شهید جعفر

آقای "هه‌لو شهید جعفر" (به کُردی: هەڵۆ شەهید جەعفەر) شاعر…

پیاوړی او نومیالی لیکوال

له (ډاکټر طارق رشاد) سره چې پیاوړی او نومیالی لیکوال،…

دموکراسی در بستر سرمایه‌داری؛ فرصت‌ها، محدودیت‌ها و تناقض‌ها

نویسنده: مهرالدین مشید  رابطه دموکراسی و سرمایه داری؛ از همگرایی تا…

افغانستان زخمی؛ نیازمند همدلی و همگرایی

نویسنده: مهرالدین مشید تنوع قومی و مدیریت آن در چارچوب هویت…

شکسپیر 

« آن ‌جا که انسان برای نخستین ‌بار خود را…

وحدت نیروهای مترقی در روشنی  اصول و بدون آن

وحدت، یکی از نیازهای اساسی و اجتناب‌ناپذیر نیروهای مترقی، ملی…

دین و دموکراسی؛ از سازگاری ها تا چالش ها

نویسنده: مهرالدین مشید پرسش سازگاری دین و دموکراسی یکی از مهم‌ترین…

سه‌ شعر کوتاه از لیلا طیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

شب

شب همین نزدیک‌هاست و  ستارگان  گیسویشان را بر صورت ماه افشانده‌اند، در سکوتی…

پیامد های منفی ،تثبیت رتبه نظامی در ساختار های کشفی…

مقدمه . خداوند ( ج) در قرآن کریم چنین می فرماید…

چند شعر کوتاه از لیلاطیبی

انسان کلام سبز ترحم، جاری از گلوی خدا بود.  از یاد برده…

افغانستان؛ سرزمین فرصت‌های از دست‌رفته

نویسنده: مهرالدین مشید از اصلاحات امان‌الله خان تا چالش‌های پس از…

«
»

تداوم دیپلوماسی منفعل کابل وپاسخ اسلام آباد

عبدالاحمد فیض

 

بعد ازرویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل که بیش ازسه صد کشته ومجروح ازخود بجا گذاشت ، حکومت افغانستان بدوام سیاست همیشگی خود هیأتی را ازمسوولین بلند پایه امنیتی ووزارت امورخارجه کشور بتاریخ اول فبروری به اسلام آباد فرستاد تا نتیجه تحقیقات کابل ازحمله تروریستی اخیررا با مقامات پاکستانی که خود طراح وسازمانده این حمله تروریستی پنداشته شده وبدون تردید درعقب همه جنایات ضد افغانی قراردارند، شریک ساخته وازحامیان اصلی جنگ وبحران جاری درکشوربخواهند تا عاملان رویداد تروریستی بیست وهفتم جنوری درشهرکابل را شناسائی وزمینه را برای دستگیری ومجازات مرتکبان این جنایت وحشیانه فراهم سازد. هیأت اعزام بعد ازمذاکره با مقامات عوام فریب دراسلام آباد، درحضوررسانه ها ازمذکرات ابرازرضایت نموده     و اظهارداشتند که جانب اسلام آباد به بررسی جدی یافته های کابل درپیوند به حمله تروریستی(۲۷) جنوری خود             را متعهد دانسته است .

تأسف بارونهایت مضحک است که کاخ نشینان درکابل یا صلاحیت اقدامات لازم را درقبال چنین قضایا  نداشته ویا کماکان ازوجود یک دیپلوماسی سازنده درپیوند با تجاوزمستمرپاکستان که هرروزازمردم مظلوم مان قربانی میکیرد رنج میبرد. هیچ تردیدی وجود ندارد که افغانستان دربیش ازسه دهه قربانی های نا محدود ناشی ازتجاوزات پاکستان را بدوش کشیده است که دروجود مخوف ترین تشکیلات تروریستی درقالب یک جنگ نیابتی علیه استقلال وتمامیت ارضی کشورما درحال جریان است ومزدوران که زیردرفش کاذب وشعاردروغین دین بسود حامیان بیرونی شان دربرابرمردم ما میجنگند نه دیروز، نه امروزویا فردا ازسلاخی مردمان بیگناه غیرنظامی وایجاد فضای رعب و وحشت درکشورما دریغ نخواهند ورزید وهکذا پاکستان این کشورحامی دهشت افگنی که ترویج تروریزم ودهشت عنصربنیادی درسیاست خارجی آن کشوربخصوص نسبت به افغانستان است هیچ گاه ازمداخله وتجاوزعلیه کشورما دست نخواهند کشید، لذا حاکمان وسیاسیون که سرنوشت ومقدرات مردم وووطن بدست آنها افتاده است باید بخوبی این فهم را داشته باشد که اسلام آباد دست ازدامان وطن ما نخواهند برداشت بنابران تلاش کابل درقالب مذاکرات و مساعی سیاسی ازمجاری دیپلوماتیک به هدف جلب همکاری پاکستان که بوضوح مجری وهدایت کننده جنگ جاری درکشورپنداشته میشود ، جزء اغوای خودی ، بازی درقالب جملات وازدست دادن فرصت بسود اسلام آباد تعریف دیگری نخواهد داشت.فلهذا با درنظرداشت تجاروب گذشته ازموضعگیریهای فریبکارانه اداره اسلام آباد که علی الر غم تشدید فشارجهانی ، فصل جدیدی ازقتل وکشتارمردم افغانستان را با گسترش عملیات انتحاری آغازنموده است، حکومت افغانستان میبایست با روشهای سنتی کهنه نسبت به اسلام آباد وداع گفته ودرین مقطع حساس درهما هنگی با طیف وسیع ازفشارهای بین المللی ، پرونده تجاوزات ومداخلات مستمرنظامیان مرتجع اسلام آباد را بلادرنگ به شورای امنیت سازمان ملل متحد ودیوان بین المللی جزائی بمثابه کشورناقض صلح وشریک آشکاردرجنایات جنگی ، نقض حقوق بشری مردمان غیرنظامی افغانستان ودرارتکاب جنایت علیه صلح ارائیه میداشت واما تداوم سیاست ناکارآمد توأم با ابهام کابل دربرابراسلام آباد وتعقیب یک دیپلوماسی غیرحرفوی موجب گردید که اداره نظامی اسلام آباد تقاضای هیأت کابل مبنی برپاسخگوئی دولت آن کشوردرخصوص رویداد خونین تروریستی اخیردرشهرکابل را ناشی ازاستیصال ومجبوریت افغانستان ارزیابی وبا پرتاپ بیش ازیکصدو هشتاد راکت درمربوطات ولایت کنرها پاسخ دهد.