رسول پویان دیـدن هـزار بـار بـلـنـد از شـنیدن است عکس و نگاره خامه ستان کشیدن است آتـشـفـشــان سـیـنـه زبـانــه اگـر کـشــد آتش همیشه تازه و نـو از دمیـدن است بـاد شـــمال بــوی خـوش گل پـراکــنـد مشک ختن بـه دامن پیک وزیدن است دلشیفتگی انـرژی جـان را کـنـد فـزون در سـیـنه تا که دل بـه امید…

کس به فکرِ کشور ویران نشدوز فغان ملتی ، نالان نشدشاه بیند مردمش با اشک و آهاز خجالت مُرده و بی جان نشدکس ز آن بیوه زنی ، درمانده ایجسم خود بفروخته ، گریان نشدعزت و ناموس مردم زیر پاستدزد بی ناموس در زندان نشدکیست آنکه عزتم را حافظ است ؟حافظم را پاکی یی وجدان…

د نثر لیکونې  : اغلې څپه پګاهي  شاعر : سمیع الدین افغاني یـوه ورځ پاچا، وزیر سره خـلوت کې پلار خبر یې کړه رایاد غمجن حالت کې  ویل : زلمی وم پلار بــه تل راتـه ویل چې ته نــه بــه شې سړی ، تل وه رټل اوس خو دا دی پاچا  شوی یم نامداریم کاشکې…

رسول پویان در بزم دل چغانه به انسان رسیده است دوبـیـتی و ترانـه به انسان رسیده است بنیان غـم بـه خندۀ شیرین شـود خراب لب های شادمانه به انسان رسیده است آنچه که خاطر دل وجان را کند خراب زنجیر و زولانـه به انسان رسیده است آزادی ار بـه بند تعصب فـتـد جـفاسـت دل رخش…

شاعر : سمیع الدین افغاني دا منظر چې معلومیږي دا لغمان دی دا د پوهې معرفت لوی دبستان دی لوی تاریخ د تمدن لري په زړه کې ابادي یې زمونږ دئین په هرزمان دی ډیر ویاړلي نومیالي یې دي روځلي که الفت دی که عالم سعید افغان دی ډیر پاکزړي ولسونه پکې میشت دي که…

شاه دزد و آن وزیرِ کار، دزدارگ را سر دسته و بادار،دزدآن مشاور های بی حصر و شماربسته با بیگانه و اغیار ، دزدقاضی و دار قضا و پارلماندرفساد آغشته اند و یار، دزدگم در هلمند آن سلاحهای ثقیلشد، چو با اردو بسی همکار، دزدگشته جای سارقین کابل ازآنکشد پلیس وخادم مکار ،دزدپیش چشم ارگ…

برخیز چشم و دیده رها کن ز خوابها  صبح  امید می دمد    از آ فتا ب ها  برخیز اره کن دل شب را بتیغ صبح تا ره بریم بروز ازین  پیچ وتا بها  برخیز تا که ازرخ خورشید  انقلاب  جاروب گردد این همه گرد سحابها برخیز رو ب سوی افقهای بیکران  پرو از کن …

جاسوس سعودی ها، ملا انصاری ؛عضوی ز « سیا» ، ملا انصاریمنکر ز حقوق زن که آن مادر توستبی شرم و حیا ، ملا انصاریازجنگ و ز قاتلان نگویی چیزیاز کشتن خلق ما، ملا انصاریاز بیوه زنان و طفل شان خاموشیزان سیل گدا، ملا انصاریبر مادر و طفل بی غذا، بی خانهدلسوزی کجا ، ملا…

طفل افغانم پریشان و‌حزیندر غم وبیچارگی گشته عجینتا‌ گشودم چشم دیدم جنگ رااز خلایق حیله و ‌نیرنگ رادیدم‌ هرسو،نیست‌ دست گیری مرانی‌ پدر‌ بودم درآن ‌ماتم سرامن بُدم‌‌‌ غمدیده‌ ابتر ،مادرمنی بسر‌سقفی نه خوراکی‌ خورمرونمودم سوی شهر و‌جاده‌هاخواستم پولی من‌ از بهر خداگه‌ کشیدم‌ برس و‌رنگ برکفشهاتا بدست آرم غذای شام ماهمچو‌من صدها‌هزارد‌یگر اندطفلکان‌ و…

رسول پویان اگر حـقـوق زن و مـرد تـان برابر نیست خلوص وجذبه یی درقلب پاک دلبرنیست انیس ومونس دل ها محبت و عشق است برای مرد وزن ازاین انرژی بهتر نیست گــشــایـشــی که در آزادی زنــان بـاشــد قـبـول جــامـعـۀ بـســتــه و مـکـدّر نیست عـنان عـقـل که در دـست اخیتـار ماسـت عـدالـت بـشـری بـر کـسـی مـقـدّر…

داستانیم و که روی هر زبان افتاده ایمبخت تاریکیم و از چشم زمان افتاده ایمتا فتاده اختیار ما بدست نا كساندانه وار هر سو و هر جا بي نشان افتاده ايمبهمن آمد در بهار و شاخه های تازه مُرددر مسیر باد سر سخت خزان افتاده ایممحو شد از لب سرود شادی و دلها شکستبلبلانیم و…

رسول پویان دل شکسته یی را گـر کسی برنجاند چونان بُـوَد که خدا را زغم بگریاند اگر به قلـب فگاری کسی نهد مرهم توگویی خلق جهـان را همه بخنداند غم اربسر بزند دل می کند مجروح نشاط وشوروطرب را چون بمیراند خدنگ مست نگاهی که مهر انگیزد غـم درون بـزنـد عـقـده هـا بترکاند سـیه دلی…

امین الله مفکر امینی 2019-03-11 ملا ومولوی، داعـــــش والقــــاعده و طــالـــــب ندانم پیدای این طایفه زچه جنس اســـــت وقـالب بــوده اند وباشند بســــی بنــــده گانی خاص خدا که طاعات وعبادات شان نبوده است بهـرریـــــا نبودند چـون مدعییان دین، ظاهر وباطن خــــطا که دلـها ها خـــون اســـت زایشان ز سرا تا ثـریا اگردین خدا حق است،پس…

ساقی شراب کهنه ؛ که غمها زداید آن این کوه یأس را ز دل ما ، زداید آن تشویش قبضه کرده جهان و روان ما رزمی؛ که منشأِ غم دنیا  زداید  آن معکوس گشته گردش عصر و زمان ما کج راهِ رفته تا به ثریا، زداید آن آن دستهای که همه ویرانی آورند از بند…

امین الله مفکر امینی 2019-01-11   در خلـوتگهی ادب، نزیبد بـــــود ن اهل غرض کـه اهل غرض، ابطال حقیقت گفته بداردعرض این طایفه بدل ودیده ای اهـــل نظر شـــــک آرد شک و تردید را در لباس حقیقت عرضـه دار د شک آوردن بردل ودیـــــده ها کارشیاطین اسـت زیبد گر شیطاطین رانـــــده ای خدا و لعین…