دکترعارف پژمان شب یلدا که به رخ آب زنی، پاور چینعکس و آیینه، ز دیوار، بیفتد پائینواپسین آتش سیگار تو، خاموش شودبرف از پنجره ، مهمان بر ودوش شوداز شب و ثانیه و دلهره ، لبریز شوی ربع ساعت، همه با گریه، گلاویز شویپشت ایوان، کمر کوچه، خبر های استسایهء مضطرب عابر تنهای است !+++سال…

امین الله مفکر امینی! 2020-15-12 چـــــــرا اثـر گذار نیست سوز و نوای ما چونکه گوشهای شنوا نیست برصدای ما چــــــرا نبیند کــس درد ورنـــج وغـــم ما چونکه چشم دشمنان است بجای چشم ما چــــــرا نمیرسیم بمـــنزل مقصــــــود مـا چونکه دزدان اند،اختیاردارهست وبود ما چــــــرا اختیار خودی رفتـه ز دســــت ما چونکه تکیه بر غیرگشته در…

داکتر آرین  زیـک طـوفـان دلم گوید، زیـک طـوفان قـهر آمـیـز زیـک رزم و زیـک مـیدان، زیک مـیدان پر ستـیـز ز یــک قــیـام مـردمـی، ز یـک قــیـام دوران ســاز           ز یک عصیان و همدلی، ز یک عصیان چرخ انداز  ز یـک پـایـان دلـم گـویـد، از این پـایـان وحشـت هـا   ازایـن دوران دهـشـت و از ایـن جــولان…

لنډۍ   زموږ   په   لرغوني  هیواد  کې   د  پښتو  درنې   ژبې،  او د ویاړلي   پښتني  وګړني  ادب  او  فلکلور  په  ښېرازه   ګلبڼ  کې  یوه  غوره،   مهمه،  بې  سارې   بډایه   زېرمه  او  پانګه،  تلپاتې، غوړیدلې  او راټوکیدونکې  څانګه، معنوي  او  ملي  شتمني، سپینې، رڼې  او سپیڅلې  خبرې، …

نویسنده: مهرالدین مشید به بهانۀ وفات استاد رهنورد زریاب  چند روز پیش ما شاهد غروب مردی از تبار فرهنگیان نام آشنای کشور استاد محمد اعظم زریاب بودیم. هرچند این کاخ بلند و استوار زبان دری فروریخت و ادبیات فارسی از نوازش اندیشه های مردی محروم شد که عمری برای غنامندی و بالنده گی آن به…

رسول پویان در شهرگل گلبان شدی در باغ دل خـندان شدی برشاخ دل پیچان شدی بوی خوش ریحان شدی سـرو خــرامـان آمـدی در گـلشــن جــان آمـدی مست و غزلخوان آمدی در پیکر دل جان شدی ساغر بدوش چشم مست دربزم مینوشان نشست بـا هـرنگاه می پـرســت پـیـمـانـۀ مسـتـان شدی دل گشته بی تاب و قرار…

امین الله مفکر امینی 2020-10-12 حاصــــل عـمرم ز خــــدمت مردم ومیهن چنــین شد صفحه ای مجازی ام بستند ورنگ سرخم حــزین شد حقیقت گویی ها چو دشمنان خلق و میــــهن دیـــدند بربن ریا و ابطال صفحه ای مــجازی ام را بســتنــد چه خیال خام کردند برسر، این تاجران دین ومــذهـب که نبودند آراسته به علــــــم…

داکتر عارف پژمان  مرگ این یل ،به همه کوه و کمر باید گفتبه خراسان، به توران و طبر ، باید گفت بهمن مرگ ، شبیخون خموشی دارداین پریشانی، به رخسارهء تر باید گفتشب دراز است و دریای مصائب در پیشگر رسیدیم، شکایت به سحر ، باید گفت(رثائیه، عارف پژمان)  رهنورد،مردی دانا وباهمت بود، وطن را…

تخم جنگ در باغ میهن سال‌ها شد کاشتیم عقده ها بالای هم از کینه ها انباشتیم  با دروغ رنگ رنگ کردند پرچم ها بلند  ساده دل بودیم پرچم ها به دوش افراختیم  اعتماد ما غلط بود تصور نادرست  آنکه را ما اهل قول مهربان پنداشتیم  دوست دشمن بود با بیگانه بودش دوستی آنکه دوستش بودیم…

امین الله مفکر امینی 2020-07-12 هر که بوقت نیاز دســـــت محتا جـــــــان بگیرد به پاداش لطف ورحمت ز رب سبـــــحان بگیرد گر خاطری شاد کند و خنــــــده آرد بر لبــــــــی معنی که چراغـــــی افروخته بــر ظٌلمانی شبی اگر بر نوازش خاطری ناشاد ی شـــــا د دار د خــــــالق بی نیاز هردو سرایــــش آبــاد دار د…

رسول پویان نـوای راگ هــا در بــاغ دل آواز می کارد درآغوش طبیعت مزرعی از ساز می کارد زبس راگ ومقام آواز موزون میکشد ازدل که در انجـام خود صد لـذّت آغاز می کارد دل مستانـه در امـواج رنگین می کند بازی صدا در پرده هـای آن جهانی باز می کارد گهی ققنوسی در آتش…

میهن‌ به آن برف و زمستان تو میرم  در چنگ خنک دست و گریبان تو میرم  ای کابل زیبای من ای مامن خوبم  در آتش غم سینه ای سوزان تو میرم  از روز بد مردم غزنی به که نالم  کندز خراب است  بدخشان تو میرم  زابل ندیده است دمی لحظه ای آرام  هلمند به خون…

رسد آنروزکه کفتاران،دهند درزیرساطورجان  ملایک ها به رقص آیند،به دردوغم فِتَد شیطان تَعَقُل گر رهی یابد، وگر نوری زآن تابد بجای جهل خرد آید، نمی ماند کسی نادان خوشا آنروز که بلبل ها، سخن گویند ازگل ها  کنند تشریح عدالت را، نماد شر شود ویران نه سیف ماند، نه سیافی،نه راکتباز، نه ندافی بخون خفته…

The short story the soul of a newborn baby نویسنده : داکتر فارمسی و ژورنالیست سید نبیل شمیم Writer: Pharma Dr& Journalist Syed Nabil Shamim Prefaceمقدمه درتاریخ 25 / 06/2011 یک حمله انتحاری ذریعه یک عراده موتر بمب گذاری شده در مقابل شفاخانه ملکی لوگر صورت گرفت . که در اثر این حمله 20 تن…

بـررسـی دربـارۀ داسـتـایـوفـسـکـی تـحـت عـنـوان ” فـنّـاوری هـنـری و آثـار بـزرگ داسـتـایـوفـسـکـی” را ارسـال مـی کـنـم،…