کلید صلح چرا درکابل نیست؟
محمدولی
۱- جنگ هفده ساله افغانستان عامل بیرونی دارد.
۲- این جنگ را امریکا ومتحدین ان آغاز کردند.
۳- گروه طالبان بدون هرگونه دلیل تراشی زاده تصمیم امریکا ومتحدین ان بودند .
۴- حمایه گر طالبان نیز مهمترین متحد امریکا در خارج از پیمان ناتو ( یعنی پاکستان) بود ومیباشد.
۵- حکومت موجود افغانستان دربرابر چشمان مردم افغانستان وجهانیان ساخته دست امریکا و وزیر خارجه ان جان کیری است که بدون استشاره مراجع امریکا ئی در امور داخلی وخارجی کشور مسقلانه عمل کرده نمیتواند. لهذا در امر بزرگ استقرار صلح نیز فاقد صلاحیت و کفایت است جریان مذاکرات نماینده خاص امریکا با طالبان و کشور های ذیربط برهان قاطع این مورد است .
۵- طالبان بنابر استراتژی خاص پاکستان که در برگیرنده اهدافش در افغانستان پس از استقرار صلح است حاضر ساخته نمیشوند تا با دولت افغانستان داخل مذاکره گردند بلکه با خارجی ها ودر خارج از کشور در مورد مصروف اند .
چون فکتور خارجی درآغاز ،جریان ودوام جنگ فکتور اساسی است باید فکتور های بیرونی حاضر به دستکشی از سیاستهای جنگی شان شوند ودولت افغانستان را در ین پروسه بزرگ ملی دخیل سازند وتقویت کنند.
هرگونه تماس گیری های جدا از دولت بخصوص با معامله گران تنظیمی که بخش بزرگ رهبران وکادر ها وفعالین شان پوشیده وپنهان با مراجع استخبارات خارجی روابط دارند با طالبان ویا مجال دادن به این عمل نتایج تباه کن تکراری دوران رسیدن مجاهدین به کابل را در قبال خواهد داشت .
گرچه پای کشورهای متعدد در جنگ دخیل است اما مرکزیت واحد یعنی دولت افغانستان باید مرجع اصلی توافق با طالبان باشد گرچه مارا به این گیاه ضعیف این گمان نیست اما :
ضرورت زمان ومقتضیات سرنوشت ملت چهل سال جنگ دیده می طلبد تا افغانها با کنار گذاشتن وجوه اختلاف بخاطر منافع وبقای خودشان درمحور دولت افغانستان برای استقرار صلح بذل مساعی کنند این یک ازمون است که کی احساس ملی ووطنی دارد وکیها وسیله دست بیگانه برای برهم زدن پروسه احتمالی صلح قرار خواهند گرفت؟
باید به نیاز برحق افغانها برای صلح بسیج ملی صورت گیرد .باید برای ختم کشت وخون وخانه خرابی با مغز سرد وقلب مملو از گرمی حس وطنپرستی اندیشید وعمل کرد تا این پروسه قربانی اهداف کشورها وافغانهایکه منفعت شانرا در صلح نمی بینند نشود.
سیاسیون وتحلیلگران باید از هرگونه ایجاد مراکز جداگانه یا حرکت های جداگانه درین جریان دوری جویندزیرا تجربه دور ونزدیک نشان داده است که معامله گران زیر نامهای اءتلاف وجنبش وتحریک وغیره صرف برای تخریب باهم جمع شده اند اما حاصل کار انها جز فریب اذهان عامه چیز دیگری نبوده است.
اگر جانب افغانها ودولت با نیت واحد وشعار واحد بسوی صلح بروند هیچگونه دسیسه ای باعث تخریب جریان صلح نخواهد شد بلکه دست انها بالا تر از دست جانب مقابل خواهد بود .
