وحدت ملی و حکومت مشروع؛ میان امیدهای فردا و چالش‌های…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان بر سر دو راهی؛ وحدت ملی یا…

بیان ابراهیم

خانم بیان ابراهیم (به کُردی: بەیان ئیبراهیم) شاعر کُرد زبان…

کیف آزادی

رسول پویان لباس غـم برون از قـامت شـادی کنید هردم بـرای شادخـواری…

زنان وجهاد سیاسی علیه ظلم واستبداد

مقدمه  از دید قرآن کریم وسنت نبوی ، زنان دارای شآن…

خیزش زنان هرات؛ آزمون مردانگی فراقومی  و تجلی همبستگی ملی

نویسنده: مهرالدین مشید هتک حرمت به زنان هرات؛ پرده از سیمای…

         چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

«
»

کانسرت خانم آریانا سعید و صف بندی علمای مفت خور !

کمباور کابلی

شنیده شد، خانم آریانا سعید آواز خوان سرشناش و دلیر درنظر دارد، برای هموطنان درکابل ، یک کانسرت برگذار کند.

مولوی فیضانی،رئیس شورای علمای دولت اشرف غنی و ا زخورندگان  خونسرد آخور امریکا، میگوید« به هیچ وجه نمیتواند ، آریانا، کانسرت برگذارکند، کنسرت ( موسیقی) شرعا ، حرام است، ما جلوش را می گیریم…»
++++
اولا خانم آریانا یا هر هنرمند دیگری می تواند در پایتخت کشور خویش، یا هرگوشهءدیگر میهن ، کنسرت و محفل ساز و سرود  برگذار کند؛ اگر منتظر بماند که جنگ و انفجار و انتحار همسنگران مولوی صاحب فیضانی، پایان یابد، بایستی چهل سال دیگر صبرکند .
دوما، این « شریعت » مخالف هنر های زیبا از چه وقت ، مانندسمارق از زمین سرزد؟  دقیقا از زمان تدوین قانون اساسی جدید!
قانون اساسی جدید که افغانستان را« جمهوری اسلامی» اعلام داشت، چه وقت ساخته شد؟، درست پس از اشغال وطن بوسیله امریکا،  پس از تار ومار شدن دولت طالبان.آیا شیخ آصف و رسول سیاف که ساعتها، مسابقهء سخنرانی ، نهاده بودند ، دروقت به اصطلاح رای گیری برای تایید نام جدید افغانستان وسائر مواد اسلامی قانون اساسی جدید ، ، حرف و خواستهء خویشتن را بیان میکردند یا نیت و توطئهء دوکشورهمسایه را؟

 دقیقا به نیابت از جمهوری های اسلامی ایران و پاکستان، نعره میزدند!

بهر صورت، قانون اساسی جدید وحضور حاکمانی اپورچونیست مثل کرزی و غنی که نخستین ، همسر خود را از انظارمخفی داشت و دومی برسر خانم مسیحی خود، روسری و شال افگند؛امروز کار مملکت را به جای کشانده که در چار گوشهء این خطه، مدرسه های خصوصی مذهبی با نصاب تعلیمی مرموز و مبهم ساخته شده است، درسخانه های که تقلید ازمدارس دیوبندی هند و نسخه بدلی از مدارس مذهبی پاکستان در روزگار فرمانروایی  ضیاء الحق است.
 شاگردان این مدرسه ها ، بخصوص دختران، موسیقی را ودیدن تلویزیون را حرام میدانند. دختران این مدارس بر اساس نگرش و آموزش استادان خویش، تجلیل سال نو، بزرگداشت روز مادرو روز معلم را نیز ناروا میدانند.اینان که با پوششی شبیه یک خیمه ، رفت وآمد می کنند، حتا کارکردن خانم هارا حرام میدانند!
بر طبق اسناد،جهان بینی مبارزاتی  طالبان، و همطرازان آنان چون چون لشکر طیبه،لشکر صحابه، لشکر جنگهوی ،از همین آموزه ها ، آب میخورد.
اما در افغانستان، اگر دوره ظاهر شاه را ملاک اعتبار بدانیم، درین دوره هم طرز لباس پوشیدن زنان ، مشخص و معلوم است، هم وضع موسیقی و کانسرت، مشخص است، هم نصاب تعلیماتی مکاتب، مشخص و قابل رویت است!

چرا به جای برگشت به دوران ظاهر شاه، مثلا  زنان مجری محافل فرهنگی  مان از نطاقان تلویزیون جمهوری اسلامی ایران تقلید و تاسی میورزند، یا  مدارس غیر رسمی افغانستان، نصاب تعلیمی پاکستانی هارا، بکار می گیرد؟
البته دلائل متعدد دارد که شاید دلیل بارزترش ، آدم های بی اختیار و روز گذرانی اندکه خود را« رییس جمهور» و اخیرا، « رییس اجرائیه» می نامند  و  ترس شان از مردم به حدی است که برای
 شرکت در یک محفل علمی در دانشگاه دولتی، از هلیکوپتر استفاده میفرمایند….