چه باید کرد 

چه  با ید  کرد  ها  بسیا  ر گشته  از ینکه  راه …

باسط محمد غریب

آقای "باسط محمد غریب" (به کُردی: باست حەمە غەریب) شاعر…

طالبان نماد خشونت، تبعیض و سرکوب علیه زنان و دختران

شباهنگ راد یکی از مهم‌ترین روایت‌ها در تبیین پدیدهٔ طالبان این…

دیار حلبچه‌ای

شاعر کُرد زبان "دیار حلبچه‌ای" (به کُردی: دیار هه‌له‌بجه‌یی) با…

ایدئولوژی ستیزان؛ خود ایدئولوژی گرایند

ideologie . آرام بختیاری ایدئولوژی انسانی؛ ضروری، مفید و رهایی بخش است.  ایدئولوژی؛…

 پری قره‌داغی

بانو "پری قره‌داغی" (به کُردی: پەری قەرەداخی) شاعر معاصر کُرد،…

از صنف درس تا پشت فرمان؛ روایت یک نسل

نویسنده: مهرالدین مشید آینه غربت؛ روایت زندگی یک نسل در یک…

جبار صابر

استاد "جبار صابر" (به کُردی: جەبار سابیر) شاعر معاصر کُردزبان…

بیاد دنیای امن و آزاد

رسول پویان نفت و گاز اول فروغ منزل و کاشانه شد بعد…

اهمیت ژئوپولتیک و ژیواکونومیک دهلیز واخان؛

پاکستان در اندیشه کنترول کامل این دهلیزحیاتی: کریدور واخان (Wakhan Corridor)،…

ډرونونه، سیم‌کارتونه او ټکنالوژیک جنګ

ليکنه: حميدالله بسيا په اوسنۍ نړۍ کې د جګړو بڼه تر…

طالبان و بازی‌های پنهان؛ از فرافکنی سیاسی تا مهندسی استخباراتی

نویسنده: مهرالدین مشید طالبان و نبرد روایت ها؛ بازی های سیاسی…

مپیندارید یاران!

امین الله مفکرامینی  2026-02-06! مپنــــدارید یـاران که من دیوانــــــه ام زخودغافل وبــا خلق…

دورنمای پایان نزاع‌های گروهی و قومی در افغانستان؛ فرصت‌ها و…

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در بیش از دو سدهٔ اخیر، افزون…

توافقنامه همکاری نظامی روسیه و افغانستان

ضرورت دوجانبه و برمبنای منافع طرفین : منافع روسیه ؛ افغانستان با…

بازخوانی تحولات افغانستان؛ از بن بست سیاسی تا تحول اجتماعی

نویسنده: مهرالدین مشید افغانستان در آستانهٔ دگرگونی؛ از متن استبداد تا…

چگونگی آبیاری  زمین های زراعتی

نوشته کریم پوپل مورخ ۲۲ می ۲۰۲۶ آبیاری عملیه رساندن مقادیر کنترل…

پیاوړی لیکوال، تکړه شاعر

له ښاغلي ډاکټر طارق رشاد سره چې د علم، ادب…

آیینۀ تاریخ

رسول پویان چه خـوش گفت توسیدیـد فیلسوف که بُد جنگ اسپارت وآتن…

زمزمه های بازگشت اشرف غنی به کابل از شایعه تا…

نویسنده: مهرالدین مشید در این روزها زمزمه‌های بازگشت اشرف غنی به…

«
»

ژاندارک افغان, شیر دخت فرخنده شهید ـ نام پر افتخارت ثبت تاریخ است

شیر احمد صمیم     

با مروری بر رویداد های کشور و صفحه گردانی اوراق تاریخی آن, دیده میشود که هزار ها سال نیاز بود تا انسان نیمه برهنه و متوحش به مرحله کنونی یعنی در جهان متمدن امروز گام گذارد.

گذار مراحل تاریخی در ابتداء با بطائت و کندی اما در مرحله بعدی سیر صعودی خویشرا توام با تکامل حیات بشری ادامه داد که این تحولات و تغییرات کم نظیر هم در زمان و مکان معینی بوجود نیامد و بل نظر به شرایط محیط اجتماعی چه طبیعی و یا غیر طبیعی بظهور رسیدند که کانونهای تمدن کهن خود نماد سیر تکاملی آنرا در جوامع متمایز بشری به نمایش گذاشته است.

در کشور ما افغانستان که یک جامعه  سنتگرا, قبیلوی و مذهبی میباشد نظربه عقب ماندگی فکری, بیسوادی و فقر, سالیان متمادیست که در ورطه جهل و ظلمت دست و پا میزند, بویژه با ورود ایدیا لوژیهای متنوع, از راست افراطی تا چپ افراطی, طی چهار دهه است که جنگ های تحمیلی و برادرکشی با مداخله آشکار بیگانگان میهن ما را در فضای ناهنجار قرار داده و توده های ملیونی جامعه ما در شرایط بسا اسفناک و دشوار حیات بسر میبرند. حال که ورود فرهنگ بیگانه به بهانه دموکراسی و با استفاده از بازی های مختلف با احساسات پاک مردم, انسانهای سرزمین ما را به پدیده های شومی چون اعتیاد به مواد مخدر, فساد, قتل و غارتگری ملوث نموده اند, این سرزمین باستانی را به ویرانه ئی مبدل ساخته و چهره مظلوم مردم بیدفاع, صلحدوست ومحروم از مزایای زندگی انسانی را توسط عمال شان بنامهای تروریست, قاچاقبر, وحشی و زن ستیز به جهانیان معرفی کرده اند.

هرگاه به گذ شته های دور نظر اندازیم, مشاهده میشود که سرزمین افغانستان, به گفته برخی ازتاریخ نگاران, با داشتن حدود پنجهزار سال قدامت تاریخی, که اندی از قلمرو ها در جهان با تمدن ابتدائی آنوقت خطه باستانی ما برابری مینمود, درآنزمان هم در کشور سلطه سیاسی بدست تیکه داران دین بود و مردم منجمله دهقانان و پیشه وران همه وهمه مورد تهدید و تحقیر همین نمایندگان قشر روحانیت قرار میگرفتند که پس از گذشت قرنها با تاسف این وضعیت تا حال ادامه داشته و توده های محروم جامعه ما را افیون خرافات ساخته اند که پیامد های آنرا بیشترین قشر جامعه از جمله زنانرنجدیده کشور متحمل میگردند.

بشر بعنوان اشرف مخلوقات و دارای عقل و فراست آفریده شده و بالا ترین مقام را در بین موجودات حیه دارد, بدین لحاظ همواره بایست با همنوع خود با لطف, مهربانی و مدارا رفتار نماید. اما متاسفانه طوریکه دیده میشود اغلب بیعدالتیها را همین انسانها در حق همدگر روا میدارند و زن که بمثابه مادر, همسر و خواهر نیمه پیکره جهان بشریت را تشکیل میدهد, در بسیاری از نقاط روی زمین بخصوص کشور های افریقائی و آسیائی بعنوان موجود ضعیف, فاقد حقوق و حتی بعنوان کنیز و برده بحساب می آمده, مورد استثمار قرار گرفته و از وجود آن صرف برای مقاصد جنسی استفاده برده میشود. در حالیکه زن دارای حقوق مساوی با مردان بوده و حق حرمتگزاری بیشتری را نظر بوظایف و مسئوولیتهای سنگینی که در تربیه اطفال و سازماندهی امور منزل دارند مورد احترام عظیمی باید قرار گیرند.

اما شوربختانه عقب ماندگی اجتماعی, جهل, خرافات و سنتهای ناپسند آنقدر در جامعه نفوذ نموده است که در نتیجه آن نیمی از نفوس کشور یعنی قشر اناث جامعه ما تحت فشار دوگانه خانوادگی و اجتماعی با مرگ تدریجی دست و پنجه نرم مینمایند و همواره در آتش ناملایمات روزگار و محرومیتهای بیشمار جامعه مردسالار و زن ستیزمیسوزند.

حادثه دلخراش شهادت فرخنده فقید نمونه روشن ایست که بر ادعای ما مهر صحه میگذارد.

بلی هموطن!

تا چه وقت تحت تاثیرفریبکاریها و ریاکاریهای دست نشاندگان اجانب به خرافه گرائیها, عقب گرائیها و سنتگرائیهای نا پسند قرار خواهی گرفت.

زمان ناقوس قرن بیست و یک را بصدا در آورده و از پیشرفت علم و تکنالوژی به ما پیام میدهد. بهتراست بهوش آمده بخود تکانی دهیم, خود و همنوعان خویشرا ازین منجلاب بد بختی رهای بخشیم.

مردان معتقد به مدنیت و راه انسانیت!

 بر شماست که دوشادوش نیمه پیکره جهان انسانیت یعنی قشر زن ,بخاطر رفاء, آزادی, ترقی اجتماعی و رهائی انسان از زیر یوغ ستم و نابرابریها دست بکار شوید و این جامعه محروم را به شگوفائی سوق دهید.

 نگذارید که شیادان تاریخ و گما شتگان بیگانه ها زندگی زنان رنجور کشور ما را به تلخکامی بیشتر بکشانند. رسالت ووجیبه روشنفکران, آزادیخواهان و ترقی پسندان بیشتر به این امر معطوف میگردد.

جایگاه شهید فرخنده فداکار که علیه خرافات میرزمید, چون شیر زنانی مانند رابعه ها و ملالی ها در قلوب انسانهای چیز فهم کشور ما برای همیش محفوظ بوده, مبارزات اش ثبت تاریخ گردیده والگوی رزم و پیکار و خرافه ستیزی برای نسل جوان کنونی و نسلهای بعدی کشور خواهد شد.

روان همه پــیشتازان جنبش آزادیـــخواهی شاد!

یاد فرخنده فقید جاودان و

کارنامه هایش با خطوط زرین ثبت تاریخ باد!