غوث الدین بهروز؛ شاعر خوش‌قریحه 

سخنی به قاضی غوث الدین بهروز ! صدای بیداری در…

عنایت پژوهان گردانی

 سمنگان گنجینه‌ای از انسان‌های فرهیخته دارد. عنایت پژوهان گردانی شاعر برخاسته…

د سیستمونو ډولونه (دوهمه برخه): اصلي او فرعي سیستمونه او…

نور محمد غفوری سریزه سیستمونه د جوړښت، فعالیت، موخې او له چاپېریال…

هرات؛ جغرافیایی که تاریخ را به راهبرد پیوند می‌دهد

Wahidullah Noorzai از میراث تمدنی خراسان تا ساختار اجتماعی، قدرت منطقه‌ای…

 ابتکار ملی؛ یگانه راه گذار به صلح پایدار و حاکمیت…

 نویسنده: مهرالدین مشید رهایی افغانستان در کرو ساز و کار ملی،…

سیاسي ګوند او داخليدموکراسي

لیکوال: نور محمد غفوری پیلامه: دا مقاله چې د ۲۰۱۶م کال د…

دومقاله

نویسنده: جمشید کو‌هستانی فرستنده: محمدعثمان نجسب Iwnd Maban Mbik ################### اول ساختار و مدلهای سیاست جنایی ! مقدمه…

ادب چیست؟

برهان الدین « سعیدی » از خدا جوییم  توفیق  ادب  ـــ …

وقتی اختلال به قدرت تبدیل می‌شود: چه کسی پس از…

Wahidullah Noorzai Noorzai International Doctrine Academy (NIDA) مقدمه: هرمز؛ میدان سنجش قدرت،…

آلزایمر

آلزایمرم که بیدار می‌شود نمی‌دانم امروز، دیروز است! یا که دیروزم، فردا!!! به…

دوران خونین حفیظ‌الله امین و سرکوب رهبران حزب دموکراتیک خلق…

https://www.youtube.com/watch?v=pxhsNfqSXRE افغانستان پس از قیام ثور؛ دوران خونین حفیظ‌الله امین و…

افغانستان و بحران سیاست‌زدگی؛ جامعه‌ای گرفتار منازعه و محرومیت

 نویسنده: مهرالدین مشید سیاست‌زدگی در افغانستان؛ ریشه‌های ساختاری و پیامدهای انسانی سیاست…

نصیب الله سیماب

*** له پښتو ژبې او پښتني فرهنګ تکړه شاعر، ادبپوه، څېړونکی،…

دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

https://www.youtube.com/watch?v=2d326hWQtcQ&t=12s دهمین جلسه گفت‌وگو با اسدالله کشتمند؛ روایت افغانستان در سال‌های…

از فرسایش دولت تا سرایت جنگ: زنجیرهٔ راهبردی بحران در…

Wahidullah Noorzai | Former Senior ANCOP/ANP Officer | Military and…

د سیستمونو ډولونه

نور محمد غفوری د سیستمونو د وېش عمده معیارونه سریزه په تېرو دوو…

سکوت پشتون‌ها در برابر طالبان؛ آتشی زیر خاکستر

 نویسنده: مهرالدین مشید تحلیلی دربارهٔ سکوت سیاسی، نارضایتی اجتماعی و امکان…

کابل چه زمانی می‌تواند ۹۹ درصد آب مورد نیاز خود…

نوشته : کریم پوپل مورخ ۲عقرب ۲۰۲۶ ** پیشنهاد کریم پوپل به…

ژورنالیست یا میکروفونِ خاموش؟

ژورنالیست واقعی نه سخنگوی قدرت، بلکه صدای مردم است؛ کسی…

«
»

څوک افغانستان ته نجات ورکولاي شي ؟؟؟؟


زما په نظر هر انسان چي د استعمارګرو او اشغالګرو تر اداري ، ډيکټاټ ، او قدرت او حاکميت لاندي ژوند وکړي د هغوي دوطن پرستي احساس ، دآزادي او استقلال احساس د خودمختاري احساس د خاوري د تماميت احساس ورکيژي او ټوله مفکوره او عقيده يي هم اشغالګروته ورته کيژي ، ۸۰ فيصده افغانان نن چي په وطن کي ژوند کوي داشغالګرو نوکران او آغابلي دي ، نه پوهيژم کوم يو وطن پرست به څه وخت په افغانستان کي را پيدا شي  چي د يوه واحد ، مستقل او آزاد افغانستان تهداب دسره کيږدي او اشغالګران او دغه جهادي ګوډاګي ۱۶ تنظيمونو او ګوندونو رهبران او درهبري غړي او قوماندانان يي چي د ۴۰ کلن خونين ناورين سبب شول او افغانستان يي کاملا د غرب مستعمره کړو ، نفاق او شقاق ، قوم او مليت پرستي  يي را ژوندي کړه ، چي د دکتور نجيب الله د حکومت تر آخره په افغانستان کي نه وه دوي ( مجاهدينو ، طالبانو او نن داعشيانو  د امريکا او ۴۸ غربي هيوادو او پاکستان ، ايران او عربانو خاصتا سعدي عرب )، په تحريک زموږ په خاوره کي د بي اتفاقي تخم بذر کړو، نن افغانستان  په مختلفو هيوادو لکه ( افغانستان – خراسان – آريانا – تاجکستان – ازبکستان – هزارستان – پشتونستان )، باندي د همدو مجاهدينو او طالبانو له برکته ترکه او تقسيم شو  ، ځکه ۴ کاله کيژي چي د افغان په کلمه جنګ دي او دغه هم د مجاهدينو او جهاد يوه خاينانه بيلګه ده ، او نن وينو چي په افغانستان کي څو ريس جمهوران پيدا شول لکه (( حامد کرزي – اشرف غني – ډبل عبدالله – قانوني – سياف – حکمتيار ګلبدين – عطامحمد نور –  ضيا مسعود او ولي مسعود – لطيف پدرام – محقق او خليلي ، جنرال دوستم ،  محسني او اکبري – انورالحق احدي  – طالبان ملا حيبت الله – ))، او دغو  کسانو په افغانستان رسي اچولي او جريب کوي يي هر يو غواړي ، خپل حق جلا کړي ، او ډير نژدي به  د هزارستان خلک د عيسويانو کليسا په باميانو يا يوه بله نقطه کي جوړوي ، ځکه د استعمار چيانو او اشغالګرانو دستراتيژيک پلان يو هدف هم دعيسويت  ترويجول او تشکيلول وو  په افغانستان کي ، دبلي خوانه موږ وليدل چي د منظور احمد  پشتين هدف او آرمان هم د پشتونستان آزادي يا لوي افغانستان جوړول هدف نه وو ،بلکه قوي پاکستانغواړي او موږ افغانانو هم دده نه د يوه نوي او انقلابي حرکت په خاطر حمايت او تبليغات وکړل بلکه ده د بنديانو آزادي  او دقاتلينو په سزا رسول او قوي پاکستان هدف وو ، همدا وجه ده هغو چا چي د استعمارګرو او اشغالګرو دلاسه ډالر اخيستي ، او د اشغالګرو په دستر خوان رالوي شوي ، اولادونه يي  د اشغالګرانو توطيه ګرانو په ډالرو ، کلدارو ، ريال او درهم درسونه ويلي ، په لکسو کورو کي دناز او طنعم نه برخورداره وو  لکه د  افغانستان د جهادي رهبرانو زامن او کورني او د پشتونخوا اکثريت مشران ، غټ خيټي خانان او سپين ژيري يي  او  زموږ افغانستان ننيو چارواکو ژوند ټول د استعمار چيانو او  اشغالګرانو په لاس کي دي ، نو له همدي خاطره په افغانستان کي  بيدون له ديموکراتانو بل افغان د استعمار  او اشغالګرانو په توطيو نه پوهيزي او بيدون له دوي نه بل افغان هم افغانستان ته نجات نه شي ورکولاي  دا ګز او دا ميدان ؟؟؟؟؟