پیامد نبود وحدت نظر بین سران دولت امریکا در رابطه به کشور ما چه خواهد بود؟
(فرهاد)
هر که پا کج می نهد خون دل ما میخوریم
شیشه ناموس عالم در بغل داریم ما
(بیدل)
وال استریت ژورنال به نقل از یک مقام امریکایی مینویسید که روند خروج بیش از هفت هزار سرباز امریکایی از افغانستان تا چند هفته آینده آغاز خواهد شد.
سخنگوی دولت افغانستان میگوید خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تاثیری بر امنیت کشور ما ندارد، پوتین در سخنرانی سالانه اش گفته است طالبان باید در گفتگو های صلح افغانستان در نظر گرفته شوند، سخنگوی دولت گفته اند طالبان با انکار گفتگو با حکومت از جنگ طرفداری میکنند، شایعات وجود دارد که خلیل زاد در گفتگویش با نماینده گان طالبان در ابوظبی پیشنهاد آنها را راجع به ایجاد دولت موقت پذیرفته است، اما این شایعات از طرف خلیل زاد در صحبت که با طلوع نیوز داشت رد گردید.
در هفته های گذشته سران ارتش امریکا علت حضور نظامی خویش را در افغانستان جلوگیری از حملات تروریستان در کشور خویش خوانده میافزایند امنیت امریکا نسبت به صلح در افغانستان حق اولویت دارد.
یک روز قبل ترامپ فرمان خروج سربازان امریکایی را از سوریه صادر نمود در این رابطه از طرف سناتوران جمهوری خواه واکنش نشان داده شد و وزیر دفاع از مقامش کنار رفت.
چانه زنی های فوق ثابت میسازد که سران پنتاگون، قصر سفید، مجلس سنای امریکا در اتخاذ تصامیم خارجی از جمله خروج سربازان شان در کشور های سوریه و افغانستان بین خود و کشور های که در تامین صلح افغانستان نقش مؤثر دارند وحدت نظر نداشته، یکتن از قلم بدستان امریکا محترم (میشل شودو فسکی) در کتاب که راجع به جنگ امریکا، با تروریزم نوشته است، رؤسای جمهور امریکا در اتخاذ تصامیم خارجی نقش سمبولیک داشته نقش عمده را سازمانها از جمله اداره سی، آی، ای دارد.
با تاسف در این شرایط سرنوشت ساز که کشور ما به اثر بازیهای خونین ادارات استخباراتی کشور های منطقه و جهان به گرداب های خون و کوره های آتش مبدل شده و مردم خواهان نجات از وضع موجود میباشند، هنوز هم سران دولت امریکا بین خود و کشور های همسایه و جهان در رابطه به تامین صلح و ثبات واقعی وحدت نظر نداشته
که نبود وحدت بین سران دولت امریکا و کشور های تاثیر گزار در پروسه صلح افغانستان تشویش و نگرانی ها را برای مردم ما افزایش داده بیم از آن دارند که مبادا انجام بازیهای فوق از این بیشتر کشور ما را بسوی بحرانهای بیشتر سوق نمایند.
در نهایت امر وقت آنرسیده که سران تمام گروه ها، سازمانها، احزاب سیاسی بجای چانه زنی های قدرت طلبی دست اتحاد و همبستگی را غرض جلب نیرو های صلح جو جهان بخاطر جلوگیری از بازی های خونین که در کشور ادامه دارد، صادقانه دراز نمایند و و با اتحاد و همبستگی، وحدت نظر و اعتماد سران دولت امریکا و کشور های منطقه را در رابطه به تامین صلح و ثبات واقعی که مردم افغانستان، امریکا و جهان خواهان آن میباشند، جلب نمایند.
در غیر از آن انجام بازیهای فوق از این بیشتر کشور ما را بسوی بحرانهای خونین سوق خواهد نمود.
