به گزارش سایت المیادین، با ادامه صحبت‌ها درباره جزئیات عملیات کشتار ابوبکر بغدادی (سرکرده گروه تروریستی داعش) و تردیدها در این زمینه، منطقه شاهد تحولات جنجالی، پرشتاب و پیاپی از ابتدای ماه جاری میلادی به ویژه پس از موافقت ترامپ و پوتین با نفوذ نظامی ترکیه در شرق فرات است که به توافق اخیر سوچی منجر شد؛ توافقی که قوانین بازی سیاسی و نظامی منطقه را بر هم زد.

این محورها تنها آنهایی که شاخص‌های سه هفته اخیر را تعیین کردند، نبودند، نیروهای دموکراتیک سوریه (قسد) و به شکل خاص شاخه کرد آن پس از آنکه واشنگتن، مسکو و پایتخت‌های اروپایی تصمیم به حمایت از آنها و مظلوم عبدی، رهبر آنها و یکی از شاگردان عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان گرفتند، به عامل مهمی در معادلات منطقه تبدیل شدند و احتمالا اوجالان به زودی و در آستانه انتخابات آمریکا که شانس ترامپ هم پس از کشته شدن بغدادی بیشتر شده همانند کشته شدن بن لادن در مه ۲۰۱۱ که شانس اوباما را در انتخابات ۲۰۱۲ بیشتر کرد، به ماندلای جدید تبدیل می‌شود. همچنین او از کشته شدن ابوحسن المهاجر در نزدیکی شهر جرابلس خبر داد که تحت کنترل نیروهای ترکیه است و این نیروها بر تمامی مناطق اطراف روستای ترکمان نشین بریشا که در آنجا بغدادی کشته شد، کنترل دارند.

همه می‌دانند ترکیه که با النصره روابط خوبی دارد و برای مانع‌تراشی در ورود ارتش سوریه به ادلب تلاش می‌کند، در منطقه واقع در حد فاصل جرابلس تا ادلب و عفرین با کمک عشایر و گروه‌های مسلح مزدور موسوم به “ارتش ملی” حضور نظامی و اطلاعاتی بسیار گسترده‌ای دارد و آنکارا از طریق آنها تمامی افراد منطقه را می‌شناسد از جمله می‌داند بغدادی چگونه به آنجا آمده و کجا همراه با همسران و معاونانش مخفی شده بود.

در اینجا سناریوهای متعددی مطرح می‌شوند که در آنها پیش بینی می‌شود مسکو به جنگنده‌های آمریکایی اجازه پرواز بر فراز سوریع (در طول مرزهای ترکیه) را داده است، به ویژه که بریشا در شش کیلومتری مرزهای ترکیه، از پایگاه حمیمیم تنها چند ثانیه فاصله دارد، حمیمیم در مقابل عملیات مشابه، احتمالی و قریب الوقوع روسیه علیه الجولانی به واشنگتن برای این عملیات چراغ سبز نشان داده بود، روسیه قصد دارد در صورتی که ابو محمد الجولاتی با ترکیه برای انحلال النصره و تحویل سلاح‌های سنگین و نیز عقب‌نشینی از ادلب ظرف چند روز آینده توافق نکند، او را هدف قرار دهد.

این سخن فخر الدین آلتون، سخنگوی دفتر ریاست جمهوری ترکیه که گفت‌، “زمان آن رسیده از تمامی رهبران گروه‌های تروریستی رها شویم” شاخصی برای مرحله بعدی رهایی از شر الجولانی چه به صورت مسالمت‌آمیز و چه با جنگ و برآوردن خواسته آمریکا-روسیه است که طبق گفته‌های ترامپ که از کردها تشکر ویژه‌ای کرد، مساله بغدادی و همراهان او را با هماهنگی کشورهای منطقه یعنی سوریه، عراق و ترکیه فیصله دادند، در این میان مظلوم عبدی، فرمانده نیروهای دموکراتیک سوریه گفت، “این عملیات پس از پنج ماه هماهنگی و همکاری مشترک با آمریکایی‌ها انجام شد”.

این صحبت احتمالا نشانه‌ای از نقشی است که کردها برای رهایی از تمامی فرماندهان و اعضای بازداشت شده داعش در اردوگاه‌های شرق فرات ایفا کرده و در ادامه انجام خواهند داد. پس از آنکه ترامپ اردوغان را مجبور کرد صدها تن از این داعشی‌ها را تحویل دهد و او تعداد دیگری از آنها را به پایگاه‌های آمریکایی غرب عراق منتقل کند و چه بسا باقی مانده‌های آنها را پس از توافق نهایی میان کردها و دمشق به دولت سوریه تحویل خواهد داد و این به معنای خروج نیروهای آمریکایی از مناطق نفت‌خیز سوریه پیش از انتخابات ریاست جمهوری نوامبر سال آتی و آن هم پیش از حل و فصل نهایی مساله الجولانی و النصره خواهد بود.

این داده‌ها و احتمالات منطقه را در آستانه تحولات مهم و جنجالی قرار می‌دهد که با خلاصی از گروه‌های تروریستی نمایان خواهد شد که به گفته ترامپ، اوباما و هیلاری کلینتون آنها را ایجاد کرده بودند، هرچند که این گروه‌های تروریستی خدمات بزرگی را به آمریکا، کشورهای امپریالیستی و اسرائیل، به عنوان طرفی که بیشترین استفاده را از بهار عربی برد، ارائه کردند.

در مرحله آتی تحول جنجالی در موضعگیری آمریکا-روسیه برای اعتراف به نقش کردها در نابودی داعش در سوریه و عراق ایجاد می‌شود و این به معنای اعمال فشار ابتدا بر دمشق و بعد بر ترکیه و عراق برای تدوین ساختار جدیدی برای گفت‌وگوی ملی در هر کشوری جهت به رسمیت شناختن حقوق انسانی، فرهنگی و سیاسی کردها است.

سفر مظلوم عبدی، فرمانده نظامی کردها به آمریکا و دیدارش با ترامپ و پس از آن با پوتین نشانه‌هایی از این تحولات احتمالی را آشکار کرد به ویژه که پس از این دیدارها، اردوغان به درخواست ترامپ برای گفت‌وگوی مستقیم با عبدی ۱۳ ماه آتی میلادی به واشنگتن سفر خواهد کرد.

احتمالا عبدی پیش از این دیدارها و یا پس از آنها با سفری تاریخی به دمشق همه را غافلگیر می‌کند؛ سفری که احمد حسون، مفتی سوریه و پیش از او فیصل مقداد از آن استقبال کردند. روشن است که عبدی پس از آنکه به او اطمینان داده شد آشتی با دمشق ابتدا به تحت فشار گذاشتن آنکارا و اجبار آنها به عقب‌نشینی از شرق فرات و در مرحله دوم به آزادی عبدالله اوجالان از زندان و تبدیل شدن به ماندلای جدیدی برای کسب جایزه صلح نوبل کمک خواهد کرد، در انجام چنین دیداری با چراغ سبز آمریکا و تشویق روسیه تردید نخواهد کرد.

تحولات و اتفاقات غافلگیرکننده احتمالی در منطقه و مهم‌ترین آنها در روابط میان مسکو و واشنگتن و چانه‌زنی‌ها و قراردادها میان آنها احتمالا نقش بسزایی در کوتاه کردن این دوره ایفا می‌کند و این پیروزی برای پوتین خواهد بود که با اعزام نیروهایش به سوریه در سپتامبر ۲۰۱۵ مقابله شد.

بر اساس تصورات روسیه و آمریکا با ادامه سیاست‌های این دو کشور در منطقه عربی، کردهای سکولار جای اسلام‌گراها را خواهند گرفت.

در واقع پوتین و ترامپ این روزها به گرد هم آوردن کردها نه از منظر جغرافیایی بلکه از منظر تاریخی، فرهنگی، اخلاقی و انسانی می‌اندیشند و این هماهنگی و همکاری دو کشور برای حل نهایی مشکل سوریه از طریق نابودی تمامی تروریست‌ها در کنار پیامدهایش برای ترکیه، عراق و کردها ظرف روزهای آینده روشن می‌کند. همانگونه که قدیروف، رئیس جمهوری چچن گفت، آنها از رحم آمریکا متولد شدند و همین کشور برای نابودی‌شان اولویت دارد اما این بار این کار با پوتین انجام می‌شود حال اگر آمریکا طبق عادت قبلی‌اش به استفاده دوباره از آنها در مکان و زمان دیگری نیندیشد. تا زمانی که در این سرزمین همه نوع خائن و مزدور وجود دارد، برای آمریکا جایگزین کردن دشوار نیست.